Τρεις ακριβώς μήνες πριν (22.3.2019) το Πρώτο Θέμα, η εφημερίδα των ανεπίληπτων, φώναζε από την πρώτη σελίδα της «Σάλος με την παράνομη σύνταξη της Λοϊζου», αναφερόμενο στην απόλυτα κατακριτέα και καταδικαστέα πράξη της παρ’ ολίγον υποψήφιας ευρωβουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ, να εισπράττει την σύνταξη της πεθαμένης μητέρας της, προσδιορίζοντας μάλιστα και τον χρόνο της παρανομίας σε 5,5 χρόνια.

Τρεις μήνες μετά (23.6.2019) αναφερόμενο στην επίσης αποτρόπαια συμπεριφορά της Τώνιας Μοροπούλου, μέχρι χθες υποψήφιας βουλευτίνας της Ν.Δ. γράφει σεμνοπρεπώς, «Δεν έχω κάνει καμιά παράνομη ενέργεια» υιοθετώντας απολύτως τις έωλες και ασυνάρτητες δικαιολογίες της ομότιμης καθηγήτριας του Πολυτεχνείου, της άλλοτε αριστερής αγωνίστριας, της προβεβλημένης και όχι χαμηλού οικονομικού στάτους, αναστηλώτριας του Παναγίου Τάφου, που εισέπραττε την σύνταξη του πατέρα της επί εφτά χρόνια μετά την δια νόμου κατάργηση του «δικαιώματος» των αγάμων θυγατέρων, να συνταξιοδοτούνται για να μην καταντήσουν επαίτιδες.
Πολλά δεινά επέφεραν τα μνημόνια στον λαό μας, την πατρίδα μας, την οικονομία μας. Αυτή όμως η κατάργηση ενός τελείως αναχρονιστικού νόμου, που αρχικά στόχευε στην προστασία θυγατέρων, κυρίως στρατιωτικών, που για διάφορους λόγους, δεν είχαν παντρευτεί, δεν έκαναν οικογένεια, δεν είχαν οικονομική στήριξη από πουθενά, ήταν σωστή. Που θεσπίστηκε όταν ο γάμος, για τις γυναίκες, ήταν ο μοναδικός σχεδόν τρόπος αποκατάστασης.

Πέρασαν τα χρόνια, άλλαξαν οι εποχές και οι αντιλήψεις, αλλά ο νόμος παρέμενε, με τις παρεμβάσεις κάποιων, για να δηλώνει ότι οι «παραδόσεις» στη χώρα μας δεν διαγράφονται και δεν καταργούνται.

Και φτάσαμε στο σημείο, πάρα πολλές θυγατέρες, να εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται, παρά το γεγονός ότι είχαν συντρόφους, είχαν αποκτήσει παιδιά και εγγόνια, αλλά τυπικά παρέμεναν άγαμες, για χάρη και μόνο της σύνταξης. Κατά τα άλλα βέβαια, συντάσσονταν με το δόγμα «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» εκκλησιάζονταν τακτικά, κοινωνούσαν των αχράντων μυστηρίων, εξομολογούνταν με μόνη ίσως απόκρυψη, από τον πνευματικό τους, την παράνομη είσπραξη της σύνταξης και τον αφανή γάμο τους και δεν παρέλειπαν να ελεεινολογούν, όλους αυτούς που παντρεύονταν με πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης, πράγμα που δεν θα έκαναν ποτέ αυτές, ως ενάρετες.

Και τέλος πάντων καταργήθηκε ο νόμος, θεσπίστηκαν εισοδηματικά και άλλα κριτήρια ώστε να μη μείνουν στο δρόμο γυναίκες που δεν είχαν άλλους πόρους ζωής, έγινε μεγάλη συζήτηση για το δίκαιο του πράγματος ή μη, αλλά η κυρία Μοροπούλου, που ήταν και συνδικαλίστρια στο χώρο των μηχανικών δεν έμαθε τίποτα. Και δεν ενεργούσε παράνομα, αφού όπως λέει, της την έδιναν τη σύνταξη. Δεν την ζητούσε. Οπότε από το 2017, χωρίς να γνωρίζουμε ποιος δάκτυλος κίνησε το θέμα, άρχισε η διαδικασία επιστροφής των αχρεωστήτως εισπραχθέντων.
Κανείς δεν γνώριζε τίποτα, ούτε ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος, όταν της ανέθετε το έργο της αναστύλωσης του Παναγίου Τάφου, που τόσο συγκινητικά παρουσιάστηκε, ώστε να συγκινηθεί και ο, κατά δήλωσή του, άθεος Αλέξης Τσίπρας, που φωτογραφίζονταν περήφανος μαζί της. Ούτε όμως και αυτή η θεία ευλογία, δεν την βοήθησε να συναισθανθεί το σφάλμα της και να μετανοήσει.

Βεβαίως όπως μας διαβεβαιώνει και ο πρώην ηγέτης της ΚΝΕ, Τάκης Θεοδωρικάκος, υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας, στο πλευρό του κ. Μητσοτάκη, ουδέν το μεμπτόν υπάρχει στη συμπεριφορά της. Απλώς ανέμενε την δικαστική απόφαση που θα καθόριζε το ακριβές ποσόν που οφείλει να επιστρέψει. Γιατί λέει, αφού φορολογήθηκε για την παράνομη είσπραξη με 20.000 ευρώ, οφείλει τα υπόλοιπα. Διδάσκοντας όλους εμάς, πως μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε, αρκεί να πληρώνουμε τον αναλογούντα φόρο.

Τότε τον περασμένο Μάρτιο όλα τα εκφραστικά μέσα της δεξιάς, με πρώτο και μαχητικότερο το Πρώτο Θέμα, είχαν ξεσηκώσει τον κόσμο, πανηγυρίζοντας γιατί από την παράνομη συμπεριφορά της Μυρσίνης Λοϊζου, καταρρίπτονταν , επί τέλους, το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, ζητώντας επί πίνακι την κεφαλή όχι μόνο της παρ’ ολίγον υποψήφιας, αλλά και του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα. Σήμερα, άκρα του τάφου σιωπή στον τύπο βασιλεύει και μόνο με επιεικείς, γεμάτες συμπάθεια αναφορές και χιλιάδες δικαιολογίες, εμφανίζουν την ίδια συμπεριφορά της Τώνιας Μοροπούλου. Που κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι και βαρύτερη, γιατί η διαπράξασα και οικονομική ανάγκη δεν έχει και πολλά, πάρα πολλά γράμματα ξέρει και μέσα στην επικαιρότητα, από τον καιρό του Πολυτεχνείου, της άνθισης του ΠΑΣΟΚ, τα κατορθώματα του Κοσκωτά, και το συνδικαλιστικό κίνημα των μηχανικών, συνεχώς βρίσκεται.

Τίποτα πια δεν μπορεί να εκπλήξει. Ούτε καν η αδημονία, μέρους του λαού, να ξαναζήσει μέρες θριάμβου της δεξιάς και των πρωτοπαλλήκαρών της.