Δεν ξέρω σε πόσους  είναι γνωστό, αλλά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος το γιορτάζουν και οι «γυφτοσκοπιανοί», σύμφωνα με  την προσφιλή ορολογία των «μακεδονομάχων», οι οποίοι («γυφτοσκοπιανοί») κατά πλειοψηφία είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι καθώς και οι άλλοι γύρω-γύρω λαοί, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι συνοπτικά αποκαλούμενοι «σλαβοκομμουνιστές», άσχετο αν εδώ και 20 χρόνια, έχουν ενταχθεί στην  σκληρότερη εκδοχή της καπιταλιστικής, νεοφιλελεύθερης οικονομίας. Με μηνιαίες αποδοχές, που μόλις αγγίζουν τα 250 ευρώ.     

Όλοι αυτοί λοιπόν, δηλαδή οι δυνάμενοι από αυτούς, είχαν κατακλύσει, ή καλλίτερα είχαν καταλάβει, όλες τις παραλίες και τα ξενοδοχεία της Χαλκιδικής και όπως έλεγαν, τρίβοντας τα χέρια τους ξενοδόχοι, εστιάτορες, ταβερνιάρηδες και λοιποί μαγαζάτορες, άρχισε η χρυσοφόρος περίοδος. Χωρίς  ασφαλώς να ξεχνάμε και τους «αδελφούς» Ρώσους, που ξεχωρίζουν απ’ τα τεραστίων κυβισμών αυτοκίνητά τους, ξοδεύοντας αλύπητα την ακριβή για μας βενζίνη.

Μεγάλος συνωστισμός στους δρόμους, με προεξάρχοντα τα αυτοκίνητα της γειτονικής μας χώρας, που πρόλαβε φαίνεται η άτιμη και πρόσθεσε σ’ όλες τις πινακίδες εκείνο το Ν, που σημαίνει βέβαια Northe Macedonia, αντί του προηγούμενου σκέτου.  Γεγονός που θα με έκανε πολύ δυστυχισμένο, αν ήμουν ρεπόρτερ του SKY, γιατί δε θα μου δινόταν η ευκαιρία να κραυγάσω πως η συμφωνία των Πρεσπών δεν τηρείται αφού δεν είχαν αλλάξει οι πινακίδες. Και θα ήμουνα υποχρεωμένος να υπερασπισθώ, όλο εκείνο το μασκαραλίκι των περασμένων χρόνων, όταν οι τελωνειακοί μας, επέτρεπαν μεν στα αυτοκίνητα με σκέτο Μ, να περνούν τα σύνορα, αφού όμως τοποθετούσαν στο παρμπρίζ τους εκείνο την αυθεντικής ελληνικότητας  αυτοκόλλητο, με την υπερήφανη δήλωση : Δεν  αποδεχόμαστε  την ύπαρξη κράτους με το όνομα  «Μακεδονία». Ας είναι.

Πέρασα κι εγώ τις συμπληγάδες των σλαβικής προέλευσης οχημάτων και βρέθηκα, λίγο πριν την παραλία, σ’ ένα  τεράστιο, κάπου 400 τ.μ. μαγαζί, που τα είχε όλα. Από παπούτσια θαλάσσης και μαγιώ, μέχρι παιδικά παιχνίδια, φουστάνια, εσώρουχα και εξώρουχα, ξυριστικές μηχανές  για όλες τις χρήσεις και για όλες τις εποχές. Όλα κινέζικα, βιετναμέζικα, ταϋλανδέζικα και πάει λέγοντας.  Έτσι για να πιάσω κουβέντα, ρώτησα τον μαγαζάτορα, που φαινόταν από μακριά Νεοδημοκράτης:

-Τι ελληνικό υπάρχει;

-Αστειεύεσαι κύριε; Τι ελληνικό να υπάρχει;

Το είχα δει βέβαια προηγουμένως, αλλά κάπως  θάπρεπε να αρχίσει η κουβέντα.

-         Τι θα γίνει, θα τον βγάλουμε τον Μητσοτάκη; Ήταν η δική του  πλέον ερώτηση.

-         Συριζαίος και Τσίπρας αγύριστος  μου φαίνεσαι, σχολίασε ακούγοντας την αρνητική, στην ερώτησή του,  τοποθέτησή μου.

Το προχώρησα όμως το πράγμα:

-         Το πρωί που ερχόμουνα, ήθελα  νάχω ένα Καλάσνικωφ, να τους στείλω στο διάολο όλους.

-         Ποιους;

-         Μα τους «γυφτοσκοπιανούς», που είχαν πιάσει  δρόμους και πλατείες, ξενοδοχεία και καφετέριες και δε σ’ αφήνουν να αναπνεύσεις αέρα ελληνικό.

-         Έ όχι κι έτσι κύριε.  Αντέδρασε ακαριαία.

-         Εγώ τους βρίζω όλη τη μέρα, αλλά το βράδυ, όταν κλείνω ταμείο, λέω καλά που είναι κι αυτοί και βγάζουμε μεροκάματο.

-         Δε ζητάνε και αποδείξεις, πρόσθεσα.

-         Ναι δε ζητάνε. Αλλά είναι κάποιοι πονηροί τώρα, που πληρώνουν με κάρτα.

-         Και; Ρωτάω  δήθεν ανήξερος.

-         Έ τι και. Άμα πληρωθείς με κάρτα, πρέπει να κόψεις και απόδειξη. Αυτή είναι η ζημιά. Δεν μου είπες λοιπόν; Θα τον βγάλουμε το Μητσοτάκη;

-         Κι άμα τον βγάλουμε, τι περιμένουμε;

-         Την ανάπτυξη κύριε. Χωρίς ανάπτυξη δεν πάμε πουθενά.

-         Συμφωνώ. Ν’ αρχίσουμε να παράγουμε κι εμείς, να κάνουμε καθαρές συναλλαγές, να μη χρησιμοποιούμε ξένους εργάτες χωρίς ασφάλιση, να επενδύσουμε στην καινοτομία.

-         Αυτό είναι κύριε. Να έρθουν επενδύσεις, ν’ ανοίξουν δουλειές κι αυτό θα κάνει ο Μητσοτάκης. Αλλά εσύ Συριζαίος ,είσαι δεν καταλαβαίνεις απ’ αυτά.

Βιαζόμουνα να κάνω και το μπάνιο μου και δεν τον ρώτησα, πως ακριβώς αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη και τις επενδύσεις.