Εδώ και δυο χρόνια περίπου, ίσως και περισσότερο, η Ν.Δ. και οι συνεταίροι της στην αντιπολιτευτική υστερία (π.χ. κυρία Γεννηματά), κατηγορούν την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ότι κατά την διάρκεια του πρώτου εξαμήνου της θητείας της δηλ. του πρώτου εξαμήνου του 2015, ζημίωσε με τις ενέργειές της και την πολιτική που ακολούθησε κατά 100 δις ευρώ την ελληνική οικονομία. Αρχικώς βέβαια την ζημία την υπολόγιζε στα 200 δις, βαθμιαία όμως την περιόρισε στα 100.

Και σ’ αυτόν απάνω τον καμβά, άρχισαν να κεντούν εκτός από τον κ. Μητσοτάκη, ο σοβαροφανής αντιπρόεδρος της Ν.Δ. κ. Χατζηδάκης, η κυρία Φώφη Γεννηματά του ΚΙΝΑΛ, και άλλοι ελεύθεροι σκοπευτές όπως ο κ. Λεβέντης και ων ουκ έστιν αριθμός, επικριτές της κυβέρνησης. Χωρίς να κάνουν τον κόπο να αιτιολογήσουν την σοβαρότατη κατηγορία, προαναγγέλλοντας μάλιστα και κάποιοι ειδικό δικαστήριο, για τους υπαίτιους της καταστροφής.

Ευτυχώς ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην τελευταία του συνέντευξή του στον Αντώνη Σρόϊτερ, αντέκρουσε την κατηγορία με επιχειρήματα, αλλ’ αυτό δεν μας εμποδίζει, ή μάλλον μας επιβάλλει να το αναλύσουμε, αφού η επικοινωνιακή ομάδα, δεν το θεώρησε άξιο διάψευσης και αντιστροφής του, σε καθημερινά επίμονη βάση..

Έχουν περάσει  πάρα πολλά χρόνια, από τότε που ο Ρήγας είπε την περίφημη φράση «Ελεύθερα συλλογάται , όποιος συλλογάται καλά»  και θα τολμούσαμε να προσθέσουμε κι εμείς ότι συλλογάται  ακόμη πιο καλά, όποιος συλλογάται με γνώση. Που είναι απολύτως απαραίτητη για την όποια διατύπωση γνώμης ή άποψης.

Και πριν απ’ όλα είναι ανάγκη να δούμε τους πίνακες του ΑΕΠ και του Δημόσιου Χρέους, όπως  έχουν διαμορφωθεί σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ.

Από τα παραπάνω οικονομικά στοιχεία, προκύπτει ότι  το 2012, έτος  κατά το οποίο  έγινε το μεγαλύτερο κατά τον κ. Βενιζέλο κούρεμα χρέους, το περίφημο PSI,  το Δημόσιο Χρέος σε σχέση με τα προηγούμενα και επόμενα έτη δεν μειώθηκε παρά μόνο κατά 11,1 δις (355,7 το 2011-344,6 το 2012) ενώ το κούρεμα αφορούσε 120 δις, που βεβαίως εξαφάνισαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και τις αξίες των κρατικών ομολόγων, χωρίς να προκύπτει πού πήγαν αυτά τα χρήματα και γιατί έπρεπε να φτωχοποιηθούν τα ασφαλιστικά ταμεία , ώστε να επαίρεται για την επιτυχία του ο τ. υπουργός οικονομικών, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του επίσης τ. ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη εφόσον η ζημία της οικονομίας από την διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ   ήταν 100 δις, κάπως ή κάπου θα έπρεπε να έχει αποτυπωθεί,  ενώ παρατηρούμε ότι το Δ.Χ. του 2015 το μεν έχει μειωθεί έναντι εκείνου του 2014 κατά (349,3-321,3)  28 δις, το δε έτος  2016  εμφανίζεται επίσης μειωμένο  κατά (321,3-315,1) 6,2 δις.

Για να έχει συμβεί ζημία 100 δις θα πρέπει ή το χρέος να αυξήθηκε κατά το αντίστοιχο ποσό ή το ΑΕΠ να μειώθηκε αναλόγως. Τέτοιο πράγμα όμως δεν προκύπτει από τους παραπάνω αναφερόμενους πίνακες, ούτε κάποιο άλλο στοιχείο συνεισφέρεται στην  υποτιθέμενη συζήτηση. Όμως τα στελέχη της αντιπολίτευσης σοβαρά ή σοβαροφανή επιμένουν στην αφήγησή τους.  Αυτοί οι άνθρωποι με «σεμνότητα και αυταπάρνηση» προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η αρνητική εικόνα που δημιουργούν , για τον εαυτό τους, σ’ εκείνους που μπορούν να καταλάβουν από αριθμούς. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να γίνει κοινή συνείδηση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζημίωσε τη χώρα κατά αυτό το υπέρογκο ποσό. Βεβαίως ο Γκαίμπελς το είχε διατυπώσει ξεκάθαρα. «Λέγε-λέγε, στο τέλος κάτι μένει». Ψελλίζουν βέβαια όταν στριμωχτούν, ότι η ζημία αυτή συνέβη διότι «ΑΝ».

Αν δεν έπεφτε η κυβέρνηση Σαμαρά και συνέχιζε την πορεία της προς την έξοδο, αν λόγω της πολιτικής της σημειώνονταν ανάπτυξη της οικονομίας, αν πραγματοποιούνταν οι αναμενόμενες επενδύσεις, θα είχαμε αύξηση του ΑΕΠ κατά 100 δις, την οποία λόγω ΣΥΡΙΖΑ την χάσαμε.

Υπάρχει όμως κι ένα άλλο ζήτημα στο όλο θέμα. Η επικοινωνιακή ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, απέστειλε προ διετίας ίσως και περισσότερο μια απάντηση στις έωλες και αναπόδεικτες κατηγορίες  στην   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, καθ’ όλα τεκμηριωμένη, που δημοσιεύθηκε  κιόλας, όπως και ένα άρθρο του τ. υπουργού Δημ. Παπαδημητρίου»  «Η μυθολογία των 100 ή 200 δις, κόστους διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16.4.2018), αλλά πλέον τούτου μηδέν. Δεν αντέκρουε συνεχώς και αδιαλλείπτως το πασιφανές ψέμα, απαντώντας μ’ ένα χαμόγελο περιφρόνησης και απαξίας.

Ο ελληνικός λαός , συμπεριφέρθηκε στις ευρωεκλογές του Μαϊου, σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε. Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι ως κόμμα και ως κυβέρνηση, που διαθέτει τους περισσότερους έγκυρους οικονομολόγους, από κάθε άλλον κομματικό σχηματισμό, ο ΣΥΡΙΖΑ  δεν βρήκε τον τρόπο να εξηγήσει στους Έλληνες τη μεγάλη απάτη και των δύο περιπτώσεων. Και του περίφημου κουρέματος Βενιζέλου, που κόστισε τις συντάξεις πάρα πολλών ανθρώπων της μεσαίας τάξης, και της καθ’ ολοκληρίαν ψεύτικης κατασκευής της  ζημίας που δήθεν προξένησε η Κυβέρνηση στην οικονομία.

Και χρειάζεται πολλή δουλειά, έστω και την τελευταία ώρα, για να καταλάβουν οι Έλληνες, πως  το καινούργιο αφήγημα του κ. Μητσοτάκη «μείωση φόρων, μεγάλες επενδύσεις, περισσότερες δουλειές, μεγαλύτεροι μισθοί» αποτελεί απλώς μια ακόμα μαγική εικόνα, που κι ο ίδιος όταν προσπαθεί να την αναλύσει, μπερδεύεται. Απλώς χρειάζεται λίγη περισσότερη γνώση για να μπορεί να απορρίπτει κανείς αυτά τα παραμύθια.

Υ.Γ. Λόγω του ότι οι οικονομικές μου γνώσεις δεν είναι ιδιαίτερα ευρείας εμβέλειας, το άρθρο βασίσθηκε  σε μια μικρή μελέτη του φίλου Ηλία Πεϊνιρτζή,  π. δικηγόρου, με σημαντικές οικονομικές σπουδές, τον οποίο και ευχαριστώ.