Την περασμένη Παρασκευή, τελευταία ημέρα των μαθημάτων πριν τις διακοπές του Πάσχα, είχαμε την μεγάλη χαρά ο πρόεδρος της ΛΕΣΧΗΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΒΕΝΙΑΜΙΝ Ο ΛΕΣΒΙΟΣ Θεολόγος Πατερέλης και ο υποφαινόμενος να υποδεχθούμε στην αίθουσα της ΛΕΣΧΗΣ δυο μεγάλες ομάδες μαθητών της δευτέρας και της τρίτης γυμνασίου, συνοδευόμενες από τους καθηγητές τους, προκειμένου να τους μιλήσουμε για τον ΒΕΝΙΑΜΙΝ, τον σπουδαιότερο διανοητή της Λέσβου των τελευταίων 200 χρόνων κι έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μετόχους του νεοελληνικού διαφωτισμού.

Τον Φιλικό, τον βουλευτή της πρώτης και δεύτερης εθνοσυνέλευσης, έναν από τους συντάκτες του «περί εγκλημάτων νόμου», τον αρμοστή (υπουργό) Αιγαίου της πρώτης ελληνικής κυβέρνησης, τον διευθυντή της περίφημης Ακαδημίας των Κυδωνιών και κυρίως τον συγγραφέα πλήθους επιστημονικών βιβλίων, ανάμεσα στους οποίους η φυσική, μεταφυσική, αριθμητική, τον οποίο όπως προσφυέστατα ο εκ Καλλονής φίλος Μπάμπης Νέμτσας, έγραψε ότι οι εορτασμοί των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση του 1821, υπό την εμπνευσμένη ηγεσία της κυρίας Αγγελοπούλου, τον αγνόησε η δε πατρίδα του Λέσβος τον έθαψε.
Αφού λοιπόν εξηγήσαμε στα παιδιά, χωρίς να αγνοήσουμε την λαμπρή πρωτοβουλία των καθηγητών τους, την ιστορία του μεγάλου αυτού διανοητή, συγγραφέα και δασκάλου, τους μιλήσαμε για τους διωγμούς που υπέστη από τους αγράμματους και εμμονικούς δεσποτάδες της εποχής, που επέμεναν να αγνοούν τα επιτεύγματα της επιστήμης, προσκολλημένοι στα όσα γράφει η Παλαιά Διαθήκη, για την πορεία του από το Μεγαλοχώρι (τότε Πλωμάρι) στο Άγιο Όρος κι από κει στην Πίζα, το Παρίσι και το Λονδίνο , για τις λαμπρές του επιδόσεις στην διδασκαλία, απαριθμώντας και τα έργα του ανάμεσα στα οποία η Φυσική, η θεωρία του Πανταχηκινήτου, στοιχεία αριθμητικής, στοιχεία ηθικής, Μεταφυσική κ.λπ. Τέλος απαντήσαμε στις ερωτήσεις και τις εύλογες απορίες των μικρών , οπότε είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε μια ανήκουστη άποψη για τον Βενιαμίν.

Ότι ήταν, μάλλον, αυτός που το 1843 έγινε ο εμπρηστής του Μεγαλοχωρίου για να αναγκάσει τους συγχωριανούς του να μετεγκατασταθούν στο σημερινό Πλωμάρι. Και ποιος ήταν αυτός που τους μετέφερε την πληροφορία; Ο εφημέριος ( και αρχιερατικός επίτροπος αν δεν κάνω λάθος) του Αγίου Νικολάου, πολιούχου του Πλωμαριού, τον οποίο είχαν επισκεφθεί πριν την ΛΕΣΧΗ.

Έκπληκτοι και οι δύο αντιδράσαμε άμεσα εξηγώντας στα παιδιά ότι ο μέγας Βενιαμίν είχε πεθάνει το 1824, άρα δεν ήταν δυνατόν να καταστεί εμπρηστής και εξ άλλου το ήθος, η μόρφωση και η παιδεία του δεν θα του επέτρεπαν ποτέ να διαπράξει οποιοδήποτε έγκλημα.

Είναι βέβαια γνωστό ότι ό Βενιαμίν πάντοτε προέτρεπε τους συγχωριανούς του να «καλλιεργήσουν την γαλάζια πεδιάδα», αλλά ότι θα μετατρέπονταν σε εμπρηστή δεν θα ήταν δυνατόν να το σκεφθεί και ο πιο άρρωστος νους.

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν ο εφημέριος του Αγίου Νικολάου εξέφρασε αυτή την άποψη από άγνοια ή άλλη αιτία, πείθομαι όμως για μια ακόμα φορά, ότι πάντοτε η επίσημη εκκλησία, όχι μόνο της χώρας μας, είχε ανοιχτό πόλεμο με τους διανοητές, τους διαφωτιστές, τα λαμπερά και ξεχωριστά πνεύματα.

Και Καλή Ανάσταση.