Ισαποστάκηδες: Όρος της πολιτικής, κυρίως, αργκό που επανεμφανίστηκε με αφορμή δυο καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που σκοπό είχαν να σταθούν στο πλάι του Ουκρανικού λαού. Μια φοιτητική εκδήλωση - συναυλία στα προπύλαια, έξω από τα κυβερνο-μιντιακά πλαίσια, και μια στην ΕΡΤ, ''το ένα τραγούδι για την Ουκρανία.''

Αλί και τρισαλί δε, στους καλλιτέχνες που συμμετείχαν είτε μόνο στη πρώτη ,είτε και στις δύο...

Σκοπός της επανεμφάνισης αυτής, ήταν να κατακεραυνώσουν τους καλλιτέχνες αυτούς, που μάλλον ήταν και οι περισσότεροι, γιατί καταδίκασαν τον πόλεμο ''γενικώς και αορίστως'' και όχι τον Πούτιν και τους Ρώσους.

Εκατοντάδες, όμως, καλλιτέχνες, άνθρωποι των Γραμμάτων κα των Τεχνών, αρνήθηκαν να ευθυγραμμιστούν με το ευρωατλαντικό αφήγημα για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Φαίνεται πως η αντιπολεμική τους στάση και η άρνηση τους να γίνουν χειροκροτητές του Ζελένσκι, του φασιστικού τάγματος του Αζόφ, της ναζιστικής Σβόμποντα και του εγκληματικού Δυτικού Τομέα, αλλά και της εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο, ενοχλεί.

Για τον λόγο αυτό δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται μια χυδαία επίθεση οι μουσικοί της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ, οι οποίοι αρνήθηκαν με την παρουσία τους και την συμμετοχή τους να δώσουν "άλλοθι" στο καλοστημένο σόου που ετοιμάζει η διοίκηση του Μεγάρου, δήθεν για αλληλεγγύη στο λαό της Ουκρανίας αλλά στην πραγματικότητα για το ξέπλυμα των ΝΑΤΟ-Ευρωπαίων και της Ελληνικής κυβέρνησης.

Είναι όμως εκατοντάδες οι καλλιτέχνες που δεν τους κάνουν την χάρη. Που επιμένουν να τραγουδούν "για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι". Επιμένουν να τραγουδούν "για να σμίξουνε τον κόσμο" για την ειρήνη και την φιλία όλων των λαών.Αρνούνται να μετατραπεί ο Πολιτισμός από συνώνυμο του ανθρωπισμού και της ειρήνης, από γέφυρα φιλίας και αδερφοσύνης των λαών σε πολεμικό εργαλείο στα αδίστακτα χέρια τους.

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ