Αφορμή για το σημερινό μου σχόλιο μού δωσε η αναδιάταξη και αλλαγή χωροθέτησης προϊόντων, ραφιών, σταντ κλπ που διαπίστωσα σε μεγάλη αλυσίδα super market της πόλης μας.

Ως γνωστόν, και σύμφωνα με το μάρκετινγκ, σε τέτοιου είδους ενέργειες προβαίνει ένα πολυκατάστημα, ένα πολυ-super market όταν θέλει, αφ' ενός να προβάλει καλύτερα τα προϊόντα του και αφ' ετέρου να '' αναγκάσει '' τους πελάτες του να δουν και να ρθουν σε επαφή με περισσότερα προϊόντα απ' αυτά που αγοράζει συνήθως, με σκοπό να κάνει τους καταναλωτές να αγοράσουν και προϊόντα που είτε δεν γνώριζαν είτε δεν είχαν ανάγκη.

Και πότε προχωρά ένας επιχειρηματίας σε τέτοιες ενέργειες και, βεβαίως, σε αντίστοιχες δαπάνες;

Μα όταν οι καιροί το επιτρέπουν. Όταν δηλαδή, το οικονομικό - και όχι μόνο- περιβάλλον είναι τέτοιο που επιτρέπει στον καταναλωτή να αγοράσει και άλλα προϊόντα, πέρα απ' αυτά που έχει ανάγκη, όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες που θα του επιτρέψουν να αγοράσει και κάτι άλλο απ' αυτά που θα έχει γραμμένα στη λίστα.

Φαίνεται, λοιπόν, πως η συγκεκριμένη μεγάλο-αλυσίδα θεώρησε ότι οι μέρες που περνάμε είναι τέτοιου είδους, ότι τα οικονομικά του κοινού που πάει να ψωνίσει σε ένα S/M είναι τέτοια που του επιτρέπουν να αγοράσει κι' άλλα πράγματα ,εκτός απ' αυτά που χρειάζεται για να επιβιώσει.

Κατά πως φαίνεται η ακρίβεια που μαστίζει την αγορά, η εκρηκτική αύξηση της τιμής του πετρελαίου και φυσικού αερίου, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος που χάνεται κάπου στο χάος, η οικονομική ανέχεια εργαζόμενων και ανέργων, αφορούν τους κατοίκους άλλου πλανήτη.

Αλήθεια, μήπως έφτασε στα αυτιά των υπευθύνων του συγκεκριμένου S/M ότι άνθρωποι καθ' όλα αξιοπρεπείς έχουν φτάσει στο σημείο να παίρνουν τρόφιμα από S/M κρυφά γιατί δεν έχουν να τα πληρώσουν; (Η λέξη ''κλέβουν'' δεν ταιριάζει σ' αυτές τις περιπτώσεις. Την αφήνω σε άλλους που τους πάει γάντι...)

Βέβαια, δηλώνω ευθαρσώς πως ποσώς με ενδιαφέρει αν οι δαπάνες αναδιάταξης και προβολής προϊόντων στις οποίες υπεβλήθει το συγκεκριμένο κατάστημα πάνε ''στράφι''. Μακάρι, κι' όλας...

Αυτό που με νοιάζει, αυτό που με κάνει έξω φρενών, αυτό που μ' εξοργίζει είναι ο τρόπος που σκέφτονται οι υπεύθυνοι της συγκεκριμένης αλυσίδας αλλά και όλοι οι όμοιοι τους.

Είναι ο ίδιος ακριβώς τρόπος που σκέφτονται αυτοί που τους υπηρετούν, αυτοί που δουλεύουν για λογαριασμό τους.

Είναι αυτοί που στις διαμαρτυρίες του κόσμου, στις φωνές απόγνωσης που ακούγονται από παντού απαντούν με : '' Μη γκρινιάζετε, ότι μπορούμε κάνουμε'' ,και ''Η αγορά θα αυτορυθμιστεί''.

Είναι αυτοί που, κατά πως φαίνεται, όταν ο κόσμος δεν θάχει να φάει ψωμί, αυτοί θα τον στέλνουν να φάει παντεσπάνι...

Σημείωση: Στην εικόνα στο άνω μέρος του κειμένου απεικονίζεται η Μαρία Αντουανέτα

*Ο Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ