Πολιτισμός είναι ό,τι προκύπτει από την ολοκλήρωση της καθημερινής πράξης. Είναι αυτό που ο εργαζόμενος άνθρωπος παράγει με βάση τους κανόνες της "ελευθερίας" και της "ομορφιάς". Είναι αυτό που διακρίνει τον άνθρωπο από το ζώο. Είναι αυτό, που ο άνθρωπος παράγει έξω και μέσα στην ανάγκη.

Ο Πολιτισμός δεν πρέπει να είναι για λίγους και εκλεκτούς. Πρέπει να είναι υπόθεση των πολλών, δεν μπορεί η πολιτιστική κληρονομιά και οι Τέχνες να αντιμετωπίζονται με όρους οικονομίας της αγοράς, με όρους κερδοφορίας.

Η πολιτιστική κληρονομιά είναι πηγή γνώσης για την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας, τις ηθικές και αισθητικές τους αξίες, ανεκτίμητο εργαλείο κατανόησης του παρελθόντος ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του σήμερα σε όφελος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.

Μέχρι σήμερα αυτό που γίνεται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τους πολιτικούς τους εκπρόσωπους τόσο στην Κεντρική Διοίκηση όσο και στην Τοπική Διοίκηση, είναι να αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό σαν πολυτέλεια, σαν εμπόρευμα, έχοντας πρώτα μειώσει και πετσοκόψει τη χρηματοδότηση και έχοντας απαξιώσει παντελώς δομές και υποδομές.

Ο πολιτισμός αντιμετωπίζεται σαν προϊόν, η πολιτιστική μας κληρονομιά σαν τουριστική ατραξιόν, σαν πεδίο απορρόφησης των όποιων κονδυλίων από ιδιωτικά συμφέροντα.

Η πολιτιστική κληρονομιά όσο και η σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία και η διήθησή της μέσα στην κοινωνία είναι συστατικά στοιχεία της οντότητας του λαού μας, της πολιτιστικής του ταυτότητας, της ιστορικής του μνήμης, της ιστορικής και πολιτιστικής του εξέλιξης.

Είναι λάθος η χρησιμοποίηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και των πολιτιστικών δράσεων ως “καταναλωτικών προϊόντων”. Είναι μονοδιάστατη, αδόκιμη και επικίνδυνη τη σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας με την τουριστική “ανάπτυξη”.

Η κατάσταση στον τομέα των τεχνών και της πολιτιστικής κληρονομιάς, η εμπορευματοποίηση των πολιτιστικών αγαθών, έχει αρνητικές συνέπειες για τα ίδια τα πολιτιστικά μνημεία, για την πολιτιστική μας κληρονομιά, για την ίδια τη σύγχρονη τέχνη και τους ανθρώπους της, για το σύνολο του λαού μας.

Η κάθε κυβέρνηση έχει καθήκον απέναντι στην ιστορία, για το μέλλον αυτού του τόπου, να διαμορφώσει τους όρους ανάπτυξης μιας πολιτιστικής πολιτικής που θα έχει στόχο την άνθηση του Πολιτισμού, την ανάπτυξη των Τεχνών και την κάλυψη των πολιτιστικών αναγκών της κοινωνίας, των εργαζομένων, διαμορφώνοντας το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο για αυτή την ανάπτυξη.

Αυτό σημαίνει τη δημιουργία προϋποθέσεων για ανεμπόδιστη καλλιτεχνική δημιουργία, ανεμπόδιστη στην παραγωγή της, ανεμπόδιστη στη διακίνησή της, ανεμπόδιστη στην επαφή της με το λαό.

Γιατί πάνω απ΄ όλα, ο Πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα, είναι κοινωνικό δικαίωμα, δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη.