Ευθύνη για την Δημοκρατία

Γράφει Ο Αντίλογος

Από το NEWSROOM Δημοσίευση 22/5/2019

' χρόνος ανάγνωσης

Ως πολίτης ονειρεύομαι μια πόλη που τα παιδιά θα παίζουν χαρούμενα στα πάρκα και στις παιδικές χαρές. Με παραστάσεις Καραγκιόζη και παιδικές χορωδίες. Μπάντες από Έλληνες και ξένους, που θα παίζουν μουσική του δρόμου. Στην πλατεία Σαπφούς θα γίνονται εκθέσεις φωτογραφίας Ελλήνων και προσφύγων φωτογράφων, ζωγράφων και άλλων καλλιτεχνών. Τα εγκαταλειμμένα αρχοντικά της πόλης θα είναι μουσεία ή πολιτιστικοί χώροι για κάθε μορφής τέχνη. Ο πολιτισμός και η τέχνη θα φτάσουν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε συνοικία, σε κάθε δρόμο και σοκάκι. «Κι ύστερα ξύπνησα…».

Ως πολίτης ονειρεύομαι μια πόλη, που θα έχει τη δική της άμυνα στον μιλιταρισμό, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Ονειρεύομαι μια ανοιχτή φωτεινή πόλη, που θα συνθέτει το διαφορετικό δημιουργικά και θα το αφομοιώνει κάνοντας το δικό της. Μια πόλη που θα αντιστέκεται στο γκρίζο απ’όπου κι αν προέρχεται. «Κι ύστερα ξύπνησα…».

Ξύπνησα και είδα το μαύρο της ακροδεξιάς να πνίγει τις ελεύθερες πόλεις, να κλείνει στόματα, να πετάει λάσπη, να πετροβολεί, να απειλεί, να χυδαιολογεί, να βρίζει. Το μαύρο να κρύβεται κάτω από τον μανδύα της δημοκρατίας, να αποκτά φωνή στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια και να φτιάχνει γκρίζες πόλεις. Πόλεις φοβισμένες. Πόλεις που τσαλαπατούν την αλληλεγγύη, κλεισμένες μέσα σε τείχη. Πόλεις που μυρίζουν την αποφορά σάπιων ψυχών και μυαλών. Ξύπνησα και είδα την πόλη μου και τρόμαξα.

Δυστυχώς σήμερα, εκείνοι που μπορούν να υπερασπιστούν την πόλη μου είναι λίγοι. Είναι εκείνοι οι τρελοί που βάζοντας πίσω το προσωπικό τους συμφέρον και την προσωπική τους εικόνα, έχουν τολμήσει να έρθουν σε ρήξη με τους ακροδεξιούς κύκλους, να μιλήσουν, να φωνάξουν, να τσαλακωθούν. Είναι εκείνοι που σε δύσκολες ώρες συνεχίζουν σαν κι εμένα να ονειρεύονται και να βγάζουν την πόλη ασπροπρόσωπη.

Ας μην ξεχνάμε ότι μια πόλη ανοιχτή σε ιδέες, μια δημοκρατική πόλη, προϋποθέτει ανθρώπους με ανοιχτό μυαλό, ανθρώπους, που κοιτάζουν μπροστά χωρίς φόβο, χωρίς «κολλήματα» και προκαταλήψεις. Χωρίς να τους βαραίνουν «υποχρεώσεις», που θα τους κάνουν να σωπάσουν.

Τούτες οι εκλογές, ας μη γελιόμαστε, μας βάζουν μπροστά σε μια μεγάλη ευθύνη: Την ευθύνη για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Το χρωστάμε στην πόλη μας. Είναι η κληρονομιά μας στην επόμενη γενιά.