Ζούμε σε μια από τις πιο φτωχές Περιφέρειες της Ευρώπης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Περιφέρεια του Βορείου Αιγαίου είναι η 14η πιο φτωχή Περιφέρεια της Ε.Ε. Το Βόρειο Αιγαίο είναι μάλιστα μία Περιφέρεια όπου η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται παρά την μικρή κάμψη που παρουσίασε πανελλαδικά. Οι δείκτες αυτοί παρουσιάζουν μία πραγματικότητα την οποία βιώνουμε, εδώ και δέκα περίπου χρόνια σε μεγαλύτερη ένταση, στα νησιά μας. Η θάλασσα που μας περιβάλλει δεν μας προστάταεψε από την επίθεση στα εισοδήματα μας την οποία οργάνωσαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-ΛΑΟΣ και τελευταία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέσα από τρία Μνημόνια και αντίστοιχα Μεσορπόθεσμα που τα συνόδευαν. Προγράμματα λιτότητας που δεν ήρθαν ορφανά από πολιτική εκπροσώπηση ούτε στην χώρα μας άλλα ούτε και στα νησιά μας. Όταν η Τοπική Αυτοδικοίκηση κλήθηκε να παίξει τον ιμάντα μεταφοράς της μνημονιακής πολιτικής από την κεντρική σκηνή στο τοπικό επίπεδο, βρέθηκαν πρόθυμα άτομα σε κάθε τόπο ώστε να παίξουν αυτόν τον ρόλο, το ίδιο και στο Βόρειο Αιγαίο.

Πολλοί και πολλές από αυτούς ζητάνε σήμερα να τους/τις επιλέξουμε σε θέση ευθύνης ώστε να μας βγάλουν από το αδιέξοδο στο οποίο μας οδήγησαν. Άνθρωποι που αρέσκονται να είναι απλά “παράγοντες του τόπου” και είναι πρόθυμοι να υπηρετήσουν την οποιαδήποτε παράταξη που θα τους εγγυηθεί μία θέση στον ήλιο. Δίπλα σε αυτούς και κάποιοι άλλοι που πιστεύουν ότι κάνουν το πρώτο βήμα (πάνω στα κεφάλια μας) ώστε να ακολουθήσουν μια λαμπρή πολιτική καριέρα. Στα δικά τους μάτια οι κάτοικοι του Βόρειου Αιγαίου δεν είναι παρά οι αριθμοί που θα δώσουν μία καλή αρχή στο βιογραφικό τους ή όπως λέγανε παλιά (οι ίδιοι άνθρωποι πάνω κάτω) τα... ψηφαλάκια.

Οι άνθρωποι αυτοί όμως έχουν αποδείξει ότι είναι κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Μερικές φορές πρέπει να αποτραβηχτείς από το επίκεντρο των γεγονότων για να μπορέσεις να συλλάβεις το μέγεθός τους. Τα νησιά μας μαζί με εκείνα του Νοτίου Αιγαίου έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σύνορο ανάμεσα στην απελπισία και την ανθρωπιά. Τα δεκάδες παραδείγματα αληλλεγγύης τα οποία έχουν δώσει οι συνάνθρωποί μας, έχουν ακουστεί σε ολόκληρο τον κόσμο και έχουν φέρει οφέλη τα οποία είναι δύσκολο να απολογιστούν και θα κρατήσουν στο χρόνο. Οι κάτοικοι του Βόρειου Αιγαίου έχουν ήδη γράψει την ιστορία τους, την έχουν γράψει όμως απελπιστικά αβοήθητοι.

Ξαφνικά ξεβράστηκε στην αυλή τους η μεγαλύτερη προσφυγική κρίση του αιώνα μας ενώ είχαν ήδη δεχθεί επίθεση στα εισοδήματα τους την προηγούμενη περίοδο. Ανέλαβαν την ευθύνη να συνδράμουν στην φροντίδα των ξεσπιτομένων ενώ βίωναν ήδη τις συνέπειες της κατάρευσης του κοινωνικού κράτους. Όλα αυτά ενώ η διοίκηση σε όλα της τα επίπεδα ήταν κατώτερη των προσδοκιών στην καλύτερη, ή απλά είδε το δράμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σαν ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για κάποιες επιχειρήσεις.

Για εμένα και για εμάς στον Άλλο Δρόμο το φρένο σε αυτή την κατηφόρα περνάει μέσα από την ενασχόλησή μας με τα κοινά και μέσα από την μετατροπή όλων των κατοίκων των νησιών σε ενεργούς πολίτες. Γι αυτό και στη διακήρυξη μας,σημαντικό κομμάτι αφορά το πως οι συζητήσεις αλλά και οι αποφάσεις των περιφεριακών συμβουλίων θα είναι προσβάσιμες σε όλους, ώστε να περνάνε τη βάσανο του κοινωνικού ελέγχου. Δεν υπάρχει τρόπος να χτίσουμε καλύτερεις βάσεις στην Περιφέρειά μας αν δεν αναλάβουμε τις ευθύνες μας ως πολίτες, αν δεν πάψουμε να είμαστε εκλογική πελατεία ανα τετραετία, αν δεν αποφασίσουμε οτί μπορούμε εμείς να ορίσουμε τις ζωές μας στο χώρο που γεννηθήκαμε ζούμε και εργαζόμαστε.

Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι την Κυριακή της 26ης Μαΐου θα δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα στους πολιτικούς καριερίστες που μας ταλαιπωρούν. Δεν έχουμε όμως και καμία αυταπάτη ότι θα αλλάξει η ζωή μας αν δεν έρθει μια Κυριακή που θα τους στείλει όλους αυτούς στο περιθώριο.

Παντελής Τσομπανέλλης
υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον Άλλο Δρόμο
στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου