Ξυπνάς 7.00 το πρωί. Μέχρι τις 8.00 – 8.15 πρέπει να έχεις ξυπνήσει τον εαυτό σου,τα παιδιά ,τα σκυλιά, τα γατιά κι όλη την πολυκατοικία, μιας και δεν σηκώνονται τα παιδιά, να έχεις ετοιμάσει πρωινά, φαγητά ολοημέρου,λοιπά συμπράγκαλα, τσάντες , μπουφάν, να έχεις ετοιμαστεί ο ίδιος , να προλάβεις να βάλεις στο στόμα σου μια γουλιά καφέ, κάτι να σε στιλώσει και αισίως να έχεις παραδώσει τα παιδιά στα σχολεία τους κι εσύ φυσικά να προλάβεις να εισαι on time  στην δουλεια σου,  φυσικά αν δεν προκύψει κάτι επείγον, πραγματικά επείγον!

Φυσικά αυτό ειναι η πραγματικότητα για πολλούς γονείς. Για την ακρίβεια,αυτό είναι μία γεύση ενός πρωινού ενός γονέα. Η συνέχεια της ημέρας,  και για αυτούς τους γονείς που εργάζονται και για αυτούς που αναλαμβάνουν τα οικιακά καθήκοντα και την φροντίδα των παιδιών και απασχολούνται με αυτό το έργο ( γιατί μην γελιόμαστε κι αυτά είναι εργασία και μάλιστα απλήρωτη και χωρίς ρεπό , χωρίς ωράρια  και χωρίς αναγνώριση) , μας βρίσκει να τρέχουμε πανικόβλητοι για να προλάβουμε όλες τις υποχρεώσεις της ρουτίνας εγκαίρως και τέλεια. Ε! Όπως, καταλαβαίνετε το “εγκαίρως” είναι κάθε φορά στα σκαριά και μεταφράζεται σε “παρά λίγο “ ή ακόμα καλύτερα “ ευτυχώς πρόλαβα!” και το “τέλεια”, μάλλον είναι αστείο να το σχολίασω… Κι όμως…

  Έχω υιοθετήσει μια τακτική, εφόσον είναι σχεδόν ακατόρθωτο να ασχοληθώ με τον μεγάλο μου γιο, όπως ασχολιόμουν πριν έρθει η κόρη μου. Κάθε βράδυ, όπως κι να έχει κυλήσει η ημέρα, ένα μισάωρο πριν τον ύπνο θα μιλήσουμε για ένα θέμα που το προτείνει ο γιος μου και εγώ πρέπει να ψάξω πληροφορίες ,τις οποίες έπειτα θα μεταφέρω στον μικρό . Έτσι, τον τελευταίο καιρό, έμαθα για τα κάστρα , για τις πυραμίδες , για τις μούμιες ,  για τους Φαραώ ,για τα ζόμπι, για την μουστάρδα , για μεγάλους και ρωμαλαίους βασιλιάδες και φυσικά για σούπερ ήρωες και η λίστα κάθε μέρα μεγαλώνει… Αν είναι δύσκολο να το τηρήσω; Είναι.  Ξέρετε κάτι όμως; Κάθε μέρα ζούμε μια μέρα μέσα στο άγχος, μέσα στις υποχρεώσεις , λες και κάναμε παιδιά για να γεμίσει η ζωή μας με αγχωτικό δηλητήριο κι όχι για να τα απολαύσουμε και να δημιουργήσουμε μια οικογένεια με χαρά και αγάπη. Ας θυμηθούμε τι φανταζόμασταν όσο περιμέναμε τα πλάσματα αυτά να έρθουν στην ζωή μας… Μπορεί, όντως το “έγκαιρα” και το “τέλεια”να μην τα καταφέρνουμε πάντα και κάποιες φορές ίσως να απέχουμε κι αρκετά, αλλά κάνουμε ό,τι μπορούμε. Εγώ τον σούπερ – ήρωα, δεν τον βλέπω στον spiderman ούτε στον Batman, το βλέπω σε εκείνον τον πατέρα, που γυρνά κατάκοπος απο την δουλειά και αντικρύζει με ένα πλατύ χαμόγελο τα πλάσματα του, ανοίγωντας διάπλατατα χέρια του να αγκαλιάσει τα μικρά του ανθρωπάκια. Την wonderwoman εγω την βλέπω, σε αυτήν την εξουθενωμένη μητέρα, με τα μαλλιά κότσο, τον γνωστό “μαμαδόκωτσο”, που μέσα σε όλη αυτήν τρέλα της καθημερινότητας, αγκαλιάζει τα μικρά της και  τους παριστάνει  τον κλόουν. Είναι εντάξει να μην προλάβουμε να μαγειρέψουμε. Είναι εντάξει το σπίτι μας να μην συμμαζεμένο τέλεια, λες και θα γίνει δεξίωση. Είναι εντάξει να μην μπορούμε να είμαστε συνέχεια ζεν . Είμαστε άνθρωποι κι οι γονείς, εξ’ ορισμού, κουρασμένοι άνθρωποι. Είναι λογικό, κάποιες φορές η συμπεριφορά των παδιών μας , να μας κουράζει , ίσως και να μας θυμώνει. Είναι δύσκολο, να πείσεις ένα δημοτικάκι να διαβάσει , εξηγώντας του ξανα και ξάνα , τι θα πει “θα μείνεις  ξύλο απελέκυτο”. Είναι δύσκολο, να οργανώσεις το πρόγραμμα ενός νηπίου. Κι αυτό είναι όκει. 

  Δεν ξέρω , αν το έχετε αντιληφθεί, αλλά οι υπερήρωες υπάρχουν. Το μόνο που χρειάζεται για να τους δούμε, είναι κοιτάχτούμε στον καθρέπτη και να κοιτάξουμε τον σύντροφο μας. Ποιός φλάς μπορεί να ξεπεράσει έναν ,μπαμπά που τρέχει στο νοσοκομείο το πληγωμένο , άρρωστο παιδί του; Ποια wonderwoman μπορεί να συγκριθεί με μια μαμά που το παιδί της απειλήται ή κλαίει γιατί “κάποιος “κάποιοι” το πείραξαν; Ποιός σούπερμαν μπορεί να συγκριθεί με τον πατέρα που σηκώνει τα παιδιά του για να πάει στο κρεβάτι τους; Κανείς! Για αυτό τον λόγο, δώστε συγχαρητήτια στον εαυτό σας, συγχωρήστε του τις στιγμές αδυναμίας του, αγκαλιάστε τους αγαπημένους σας , μα πάνω από όλα αγκαλιάστε τον εαυτό σας, γιατί στο τέλος της ημέρας , τα παιδιά , ο σύντροφος σας ,οι φίλοι σας αγαπούν και αποζητούν τον ειλικρινή εαυτό σας, όχι το φαγητό που μαγειρέψατε, αλλά το χαμόγελο που χαρίσατε, όχι τα λεφτά που βγάλατε σήμερα, αλλά τον καλό και ενδυναμωτικό σας λόγο. Όχι τα πανάκριβα ρούχα σας, τον χρόνο σας. Εσάς!