Στην περιοχή της Αποθήκας σπάμε το περιπατητικό ρόδι και συγκεκριμένα στο Ροδότοιχο!

Διανύοντας τον κεντρικό δρόμο Καλλονής - Ερεσού μέσω Παρακοίλων συναντάμε αριστερά μας τη διασταύρωση για τον οικισμό Αποθήκα.
Ο κατηφορικός δρόμος που ακολουθούμε θα μας μαγέψει, καθώς η πανοραμική θέα που απλώνεται μπροστά μας μας δίνει την αίσθηση ότι ταξιδεύουμε από ψηλά, αντικρίζοντας τα νησάκια Γαρμπιάς και Άγιος Γεώργιος με το ομώνυμο εκκλησάκι στο στόμιο του κόλπου της Καλλονής. Εντύπωση θα μας κάνει η πυραμιδοειδής σημαδούρα πάνω στο νησάκι του Αγίου Γεωργίου, η θέση της οποίας σε σχέση με άλλες πυραμιδοειδείς σημαδούρες στην περιοχή καθοδηγούσε τους ναυτικούς για τον ασφαλή διάπλου των καραβιών.
Η Αποθήκα είναι το επίνειο της Άγρας και αποτελεί ένα από τα πιο γαλήνια και απάνεμα λιμάνια του νησιού μας.
Η ονομασία της προέρχεται από τις αποθήκες που υπήρχαν στην περιοχή. Εδώ έχουν εντοπιστεί μερικά από τα αρχαιότερα οικιστικά ίχνη στο νησί. Παλαιότερα ήταν διαμετακομιστικός σταθμός έχοντας τελωνείο και σταθμάρχη για τον έλεγχο της εμπορικής κίνησης. Το κτίριο του τελωνείου σήμερα λειτουργεί σαν πολιτιστικός χώρος.
Τα καφενεία της εποχής που λειτουργούσαν και σαν πανδοχεία εξυπηρετούσαν τους εργάτες και τους ναυτικούς.
Σ' ένα από τα παλιά καφενεία που σήμερα είναι κατοικήσιμο σπίτι μπορεί να δει κανείς τοιχογραφία του γνωστού ζωγράφου Θεόφιλου.
Κοντά στον οικισμό και δίπλα στη θάλασσα βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονος, η οποία λειτουργεί συχνά τους καλοκαιρινούς μήνες και στις 27 Ιουλίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι.
Φτάνοντας στην Αποθήκα αριστερά μας συναντάμε χωματόδρομο, ο οποίος μας οδηγεί σ' ένα ιστορικό μνημείο της Λέσβου. Είναι ο Καλόχτιστος, ονομασία λόγω της γερής κατασκευής του, ή αλλιώς Ροδότοιχος, ονομασία που δόθηκε από τους ντόπιους επειδή το χτίσιμό του θυμίζει τη δομή των σπόρων του ροδιού. Έχει μήκος περίπου 50 μέτρα και το ύψος του φτάνει μέχρι και τα 6 μέτρα. Περπατώντας στην ευρύτερη περιοχή θα συναντήσουμε απομεινάρια ελληνιστικού πύργου και πετρόχτιστα πηγάδια.
Πολύ κοντά βρίσκεται το ξωκλήσι της Παναγιάς της Τραπεζιώτισσας στη σκιά του μεγάλου δέντρου. Η περιοχή είναι γεμάτη βελανιδιές, οι οποίες εκτός από αυτοφυείς, κάποτε καλλιεργούνταν συστηματικά, γιατί τα βελανίδια χρησιμοποιούνταν ευρέως στη βυρσοδεψία, η οποία απέφερε σημαντικό εισόδημα στους κατοίκους.
Ο τόπος μοιάζει σπαρμένος με πέτρες που του προσδίδουν μια άγρια ομορφιά και γοητεία. Η ζεστασιά της πέτρας και η δροσιά της θάλασσας θα σας αφήσουν μια γλυκιά γεύση και επιθυμία να επιστρέψετε και να αναζητήσετε τους ανεξερεύνητους φυσικούς θησαυρούς της περιοχής.

Πηγή: Ανεξερεύνητη Λέσβος - Τζέλη Χατζηδημητρίου, -εκδόσεις ROAD