Όλοι μας γεννιόμαστε πάμπλουτοι. Η μεγάλη μας περιουσία ξοδεύεται λίγο λίγο κάθε στιγμή που περνά, ανάλογα με τις συνήθειές μας. Είναι ο χρόνος που μας αναλογεί σε αυτόν τον πλανήτη. Κυλάει, συνεχώς και μη αναστρέψιμα. Η υλική περιουσία ωχριά μπροστά στο χρόνο. Ποιος δεν θα έδινε όλη του την υλική περιουσία για μερικά επιπλέον χρόνια ζωής;

Όταν ενηλικιώθηκες, σου έκαναν ακόμη ένα μεγάλο δώρο. Ένα δώρο τόσο πολύτιμο, που για να φτάσει στα χέρια σου χρειάστηκε να πολεμήσουν σκληρά γενεές ανθρώπων. Σε αμέτρητες μάχες άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους και ακόμα περισσότεροι πένθησαν αυτούς που θυσίασαν τον επίγειο χρόνο τους -όλη τους την περιουσία- για εσένα. Μόλις τα τελευταία χρόνια, λιγότερο από αιώνα, έφτασε αυτό το δώρο στην οικογένεια σου και οι γονείς σου με μόχθο κατάφεραν να στο κληροδοτήσουν.

Η ψήφος είναι το πολυτιμότερο δικαίωμα που είχες ποτέ και είναι στο δικό σου χέρι αν θα ρίξεις ζωντανή κόκκινη φωτιά ή νεκρή μαύρη στάχτη. Η ψήφος θα χαράσει το μέλλον όλων, όχι μόνο το δικό σου, όχι μόνο το άμεσο. Η καλλιεργημένη ψήφος ρίχνει φως. Η ψήφος με το μπάσταρδο αξίωμα ότι ουδείς είναι αλάνθαστος, ρίχνει το άγιον τοις κυσί.

Η ψήφος, ένα χαρτάκι διπλωμένο «στα τέσσερα» που θεωρείς δεδομένο, είναι το δώρο που κληροδοτείς εσύ στην γενιά που ακολουθεί. Η ψήφος είναι το βαρύτιμο δώρημα της ενηλικίωσης, με το δικαίωμα στην υποψηφιότητα να έπεται μερικά χρόνια αργότερα.

Ποτέ δεν θα μάθεις πόσο αξίζουν. Όπως ποτέ δε θα μάθουμε πόσο πραγματικά αξίζουν οι μέρες μας. Η αξία τους είναι μεταβλητή.. επειδή δεν ξέρουμε πόσες έχουμε ακόμα.