Η οικονομία της Λέσβου αποτελείται από τους κλάδους:
• Γεωργία με δύο κύριους τομείς ,την ελαιοπαραγωγή και την κτηνοτροφία ( κρέας και προϊόντα γάλακτος).
• Αλιεία.
• Τουρισμός , κυρίως θεματικός, οικοτουρισμός, θρησκευτικός και κλασσικός τουρισμός, με συνολικά μικρό αριθμό επισκεπτών σε σχέση με άλλα νησιά της Ελλάδας.
• Ενέργεια κλάδος πολλά υποσχόμενος και υπό ανάπτυξη.

Η εικόνα που υπάρχει από την τοπική κινητοποίηση αλλά και από το ενδιαφέρον που καταγράφεται εκτός νησιού δείχνει ότι ο τουρισμός έχει τις προϋποθέσεις να ξεκινήσει πρώτος την αναπτυξιακή πορεία.Ο τουρισμός είναι συνδεδεμένος με την τροφή. Τα προϊόντα του αγροτικού τομέα πάνω στα οποία μπορεί να στηριχθεί η ντόπια γαστρονομία.

Ο γεωργικός τομέας είναι δύο κλάδοι αλληλένδετοι και είναι ανάγκη να συντονιστούν στους ρυθμούς ανάπτυξης.

Η γεωργία στο νησί μας αν και κρατά το παραγωγικό κομμάτι έχει σοβαρά προβλήματα. Λείπουν επενδύσεις σε υποδομές. Αγροτική οδοποιία και αρδευτικά δίκτυα. Και αν για την αγροτική οδοποιία , αρμοδιότητας των δήμων, ( στον δήμο Δυτικής Λέσβου) γίνονται τιτάνιες προσπάθειες βελτίωσης των αγροτικών δρόμων) στον τομέα των αρδευτικών δικτύων και των συλλεκτών αρδευτικού νερού υπάρχει τεράστιο κενό.

Σε πρόσφατο ταξίδι  στην Αθήνα σε συνάντηση με τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης μου έδειξε τον χάρτη της Ελλάδας με σημειωμένα τα έργα που έχουν γίνει τα τελευταία 10 χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Η Λέσβος ήταν άδεια. Και βεβαίως η ευθύνη δεν είναι μόνο των κεντρικών Κυβερνήσεων αλλά και των τοπικών αρχών Περιφέρειας και Δήμου.

Επίσης οι γεωργικές βιομηχανίες είναι μικρές για να καλύψουν αυξημένη εσωτερική ζήτηση. Χρειάζονται εκσυγχρονισμό , αύξηση των μεγεθών τους και κυρίως συνέργειες( κλάστερ).

Η γρήγορη ανάπτυξη του τουρισμού θα αναζητήσει κατανάλωση αγροτικών προϊόντων τα οποία αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί η ντόπια αγορά, θα εισάγονται εκτός νησιού. Επίσης θα αναζητηθεί εργατικό και επιχειρηματικό προσωπικό που πιο εύκολα θα μεταφερθεί από τον αγροτικό τομέα.

 Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν σε μεγάλα νησιά όπως η Ρόδος που ενώ είχαν αγροτική παραγωγή ( εξαγωγές οπωροκηπευτικών στην Ιταλία) η γρήγορη τουριστική ανάπτυξη οδήγησε σε εγκατάλειψη του αγροτικού τομέα και εισαγωγές των πάντων. Σήμερα εισάγεται μέχρι μουσακά και εκατομμύρια ψωμάκια από την Κίνα.

Χρειάζεται στοχευμένη παρέμβαση με επενδύσεις στον αγροτικό τομέα του νησιού από δήμο Περιφέρεια και ΥΠΑΑΤ. Αυτή την ώρα σχεδιάζεται και εγκρίνεται το ΕΣΠΑ και το ΠΑΑ.

Η στήριξη του αγροτικού τομέα θα έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα στο σύνολο της οικονομίας του νησιού.Και μην ξεχνάμε . Τα νησιά μας είναι ακριτικά σε επικίνδυνη περιοχή και έχουν επιβαρυνθεί πολύ από το προσφυγικό.Οι τομείς της οικονομίας είναι αλληλένδετοι και δεν πρέπει να χαθεί ο αγροτικός τομέας.Οι λόγοι είναι και εθνικοί.

*Ο Στρατής Ζαφείρης είναι Αντιδήμαρχος Προγραμματισμού και Ανάπτυξης του Δήμου Δυτικής Λέσβου και πρώην Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας