Ο κόσμος και οι άνθρωποι είναι καμωμένοι για την αγάπη, την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη. Αυτό είναι το πρόταγμα της χριστιανικής πίστης, και στις τρεις κύριες Ομολογίες του: την Ορθοδοξία, τον Ρωμαιοκαθολικισμό και τον Προτεσταντισμό. Η συνείδηση της οικουμενικότητας και της αποστολής του Ιησού «ίνα πάντες εν ώσιν» είναι αποστολή κάθε χριστιανού.

Η δεύτερη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στη Λέσβο νοηματοδοτεί την παραπάνω αποστολή. Οποιαδήποτε άρνησή της συνάδει με κοντόφθαλμους ζηλωτισμούς και εθνικισμούς. Κι οποιαδήποτε σύνδεσή της με τραγικά σφάλματα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έναντι του Ορθόδοξου Ανατολικού Χριστιανισμού, στην ιστορική τους διαχρονία, κάκιστα τα υποστηρίζουν κάποιοι.

Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι ο Πάπας των φτωχών, ο Πάπας του «Χριστιανισμού της χαράς». Σ’ όσους αρνούνται την προσφορά του, συστήνω το διάβασμα του βιβλίου του: «Για μια Εκκλησία φτωχή και των φτωχών», μια Εκκλησία προσευχόμενη. Εκεί, ίσως, διαπιστώσουν πως ο Πάπας Φραγκίσκος έχει κερδίσει την καρδιά πιστών και μη πιστών ανθρώπων, ανά την οικουμένη.

Κλείνω το σύντομο σχόλιό μου με όσα γράφει ο Σταύρος Ζουμπουλάκης στο βιβλίο του: «Χριστιανισμός τη χαράς. Η μαρτυρία του Πάπα Φραγκίσκου»• βιβλίο που γράφτηκε ένα χρόνο μετά από την έκδοση του βιβλίου του Πάπα: «Για μια Εκκλησία των φτωχών», (εκδ. Πόλις 2014). Ρηξικέλευθος, πράγματι, ο λόγος του Σταύρου Ζουμπουλάκη: «[…] είναι μελαγχολία αυτό που σε πιάνει, κάθε φορά που διαβάζεις Ορθόδοξα επισκοπικά κείμενα. Μεγαλύτερη όμως θλίψη και αποκαρδίωση προκαλεί η πλήρης αδιαφορία των Ορθοδόξων συνολικά για όσα συμβαίνουν στην Καθολική και στις προτεσταντικές Εκκλησίες, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τις λύσεις που δοκιμάζουν να δώσουν.

Μα έχουν την εντύπωση οι Ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί ότι όσα συμβαίνουν εκεί δεν τους αφορούν; Θεωρούν ότι όλα αυτά είναι προβλήματα των αιρετικών που καλά να πάθουν; Δεν βλέπουν τη διάλυση γύρω μας;

Στην Ελλάδα, σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου, λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας τι γίνεται στις άλλες χώρες της Ευρώπης, και μόνο στα εκκλησιαστικά πράγματα δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς τίποτε; Βέβαια, θα μου πείτε, σε ποια γλώσσα θα διάβαζαν, θα ενημερώνονταν ή θα συζητούσαν οι Έλληνες επίσκοποι και κληρικοί για όσα συμβαίνουν στις άλλες χριστιανικές Εκκλησίες; Αφελή ερωτήματα».

Η σημερινή επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο, μακρυά από τις δογματικές διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Ρωμαιοκαθολικισμού, φέρνει ένα μήνυμα πανανθρώπινο, που απευθύνεται σε όλους: η αγάπη, η ειρήνη, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη που ευαγγελίζεται ο Ιησούς δεν γνωρίζουν εθνικά όρια.

*Ο Αθανάσιος Καλαμάτας είναι Θεολόγος καθηγητης,Δρ.Θεολογίας του ΑΠΘ