Ας με συγχωρέσει ο Τζόναθαν Κόου που δανείστηκα τον τίτλο του έργου του για το σημερινό μου κείμενο.

Πιστεύω όμως ,πως είναι ο τίτλος που περιγράφει, με τον καλύτερο τρόπο ,την λεηλασία που ασκεί με αλαζονικό και άπληστο τρόπο η εγχώρια, και όχι μόνο, άρχουσα τάξη στην δημόσια περιουσία.

Είναι ο τίτλος που, όπως το έργο του Τζόναθαν Κόου περιγράφει "την Βρετανία που ανέδειξε την Μάργκαρετ Θάτσερ ως σύμβολο ενός συλλογικού κακού χαρακτήρα" (Σώτη Τριανταφύλλου), έτσι κι εδώ, σήμερα, νοιώθω πως ο Κυρ. Μητσοτάκης αναδεικνύεται σύμβολο του συλλογικού κακού που πλιατσικολογεί πάνω στο κορμί της ελληνική κοινωνίας.

Αφορμή γι' αυτές μου τις σκέψεις στάθηκε το πλιάτσικο που, τόσο μελετημένα, έχει στήσει η ελληνική άρχουσα τάξη και ξαναλέω, όχι μόνο, στη ΔΕΗ, και πάλι όχι μόνο, εδώ και χρόνια και που σήμερα ολοκληρώνεται (;) με το ξεπούλημα- ποιο ξεπούλημα, χάρισμα ας πούμε καλύτερα- άλλου ενός 17%.

Σταθμοί σ' αυτό το πλιατσικολόγημα οι τρεις αλλεπάλληλες μετοχοποιήσεις της ΔΕΗ, ο διαχωρισμός του ΑΔΜΗΕ και του ΔΕΔΔΗΕ, για να πουληθούν ως "θυγατρικές", η αδειοδότηση ιδιωτών να παράγουν ρεύμα με μονάδες φυσικού αερίου κι εγγυημένα κέρδη, η απολιγνιτοποίηση και, βέβαια, η κρατική στήριξη στα μεγαθήρια της "πράσινης ενέργειας".

Τριάντα χρόνια μετά τον πρώτο νόμο της "απελευθέρωσης" της ενέργειας, ο καθένας μας μπορεί να δει ότι ούτε φτηνότερο ρεύμα έχουμε ούτε "καλύτερες και περισσότερες" θέσεις εργασίας στην ενέργεια ,όπως υποσχόταν.
Αντίθετα, οι αυξήσεις στα τιμολόγια από την έναρξη της "απελευθέρωσης" έχουν ξεπεράσει το 150%.

Πριν από ένα περίπου χρόνο η τιμή χονδρικής στη χώρα μας βρισκόταν στα 41,7 ευρώ/MWh, την πρώτη μέρα συμμετοχής του ελληνικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας στην αγορά χονδρεμπορικής τον Νοέμβριο του 2020 η τιμή του ήταν στα 61 ευρώ/MWh, για να εκτοξευτεί κοντά στα 200 ευρώ τον Αύγουστο του 2021.

Αυτός είναι ο εξορθολογισμός των τιμών που υποσχόταν η κυβέρνηση με την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.

Όσον αφορά τους εναπομείναντες εργαζόμενους της ΔΕΗ, κυριαρχούν οι "ευέλικτες εργασιακές σχέσεις", η εργολαβοποίηση και οι ατομικές συμβάσεις.
Ήδη, από τον Δεκέμβρη του 2019 με τον νόμο 4643/2019, με τίτλο "απελευθέρωση αγοράς ενέργειας, εκσυγχρονισμός της ΔΕΗ, κλπ" η κυβέρνηση κατάργησε την μονιμότητα.

Με τον νόμο αυτό ακύρωσε και διέλυσε τις συλλογικές συμβάσεις, κατάργησε τις προσλήψεις μέσω διαδικασιών ΑΣΕΠ και με τις ατομικές συμβάσεις που θέσπισε δημιούργησε εργαζόμενους δύο ταχυτήτων, και σε επίπεδο τεχνητών αλλά και στο στελεχικό δυναμικό.

Το μόνο λοιπόν που μένει, καταναλωτές και εργαζόμενοι, πιασμένοι χέρι- χέρι, να οργανώσουν τον αγώνα τους και να βάλουν όσο περισσότερα εμπόδια μπορούν και σ' αυτή, αλλά και στις άλλες αποφάσεις της κυβέρνησης που έρχονται, ώστε να μην υλοποιηθούν.

Γιατί, στόχο έχουν τόσο τα λαϊκά συμφέροντα όσο και, ακόμα ιδιαίτερα, τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.