Αυτή έφυγε. Τα κατάλαβε και έφυγε. Είχε το θάρρος και απομακρύνθηκε στους δύο μήνες. Δεν άφησε τα χρόνια να της στραγγίξουν την ζωή. Έφυγε νωρίς, μ'ακούς; Αυτή έφυγε.

Ανάσανε ανακουφισμένη. "Ευτυχώς γλύτωσα", είπε στις φίλες της. Όμως δεν γλύτωσε. Μια νέα επιδημία πολύ πιο επικίνδυνη έχει ξεσπάσει και μας απειλεί, μας σκοτώνει μέσα σε απόλυτη ηρεμία.

Μας σκοτώνουν και δεν αντιδρά κανείς. Η διαχείριση των συναισθημάτων, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η ενσυναίσθηση πρέπει να μπουν στα σχολεία από τα νηπιαγωγεία.

Η αυστηροποίηση των ποινών, η επέμβαση της αστυνομίας και η μόνιμη απομάκρυνση του υποψηφίου θύτη από το θύμα είναι επιβεβλημένη.
Κάτι πρέπει να αλλάξει άμεσα. Αυτό το αισχρό "όποιος αγαπάει παιδεύει", "την σκότωσε από έρωτα", "ήταν τρελά ερωτευμένος" δεν είναι τίποτα από ξέπλυμα του φονιά.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι σχέσεις αλλάζουν, τα συναισθήματα είναι ρευστά. Κανείς δεν είναι κτήμα κανενός σε αυτή την ζωή. Μικρές αλήθειες που η νεοκουλτούρα μας αγνοεί επιδεικτικά.

Ο έρωτας δεν σκοτώνει, το πάθος δεν δολοφονεί. Ο αρρωστημένος εγωισμός. Αυτός ναι είναι θανατηφόρος. Η έλλειψη αγάπης στον ίδιο μας τον εαυτό μας ρίχνει στην παγίδα της εξάρτησης. Οι κτητικές αντωνυμίες που καλό είναι να μη τις ράβουμε σφιχτά όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους.

Δεν ξέρω αν ο covid και τα επακόλουθα της καραντίνας μας αλλοίωσαν ή αποκάλυψαν το τέρας που τρέφουμε μέσα μας. Το μόνο που ξέρω είναι ότι κόρες, μάνες, αδερφές, γυναίκες χάνονται σχεδόν κάθε μήνα και ο χαμός τους δεν έχει τίποτα το ερωτικό.

Αν αυτή η κατάσταση δεν σας τρομοκρατεί και σας ενοχλεί η λέξη γυναικοκτονία είσαστε το ίδιο κωφοί και τυφλοί με την επίσημη Πολιτεία.

Άλλη μία δολοφονήθηκε και είναι απλά Πέμπτη!