Περάστε κόσμε! Εδώ θα δείτε «γαλιές», ανθρωπάκια που ονειρεύονται αξιώματα, πολιτικούς κοντραμπατζήδες και τους άλλους με τα τεφτέρια! Μέτρησαν και ξαναμέτρησαν και τελικά έλαβαν θέση εκεί που πιστεύουν ότι θα εκλεγούν. Μήτε μπέσα μήτε λόγος, μήτε και πολιτική άποψη. Πού βγαίνω, πού βγαίνεις, πού βγαίνει. Έτσι προκύτουν ξαφνικοί έρωτες, κεραυνοβόλα ειδύλλια, τούφες τα αιτήματα φιλίας στο facebook σε μιά έκρηξη κοινωνικότητας και οι απαραίτητοι εκκλησιασμοί σε κυριακάτικη βάση μιάς και εκεί μαζεύοναι ποίμνια οι ψηφοφόροι.

Όλα αυτά βέβαια αποτελούν την εισαγωγή. Τώρα που τα ψηφοδέλτια έκλεισαν, αρχίζει το κυρίως θέαμα: Ξεκινά με το “είπες- είπα” , “ξέρ’ς ποιός είμ’ιγώ”, “τι ‘σι σύ” , “για δεεε(ς) τηηηην…”, απίθανες κουβέντες προεκλογικού κάλου -στον εγκέφαλο, που προμηνύουν λασποβροχή, σκόνη στα μάτια και αλλεργικά σοκ. Η πολιτική σκέψη εδώ είναι περιττή. Η ταξική συνείδηση εξαφανισμένη: “Τι Σουράδα, τι Καμάρες”, ένα σόι είμαστε όλοι. Και οι κάτοικοι στις ξεχασμένες γειτονιές θα δουν να περνά πάλι μπροστά τους ο γελαστός θίασος και να τους υπόσχεται πως τούτη τη φορά, η γειτονιά θα γίνει Μονμάρτη! Και το πιστεύουν οι αγαθοί, χωρίς να ρωτούν γιατί δεν έγινε την προηγούμενη. Κανείς δεν ζητά ευθύνες σαν να ξεκινούν πάλι όλα από την αρχή. «Τέλειωσε η παρτίδα κι αν χάθηκε δε βαριέσαι, τα ρίχνουμε όλα κάτω και ξεκινάμε από την αρχή», σαν να είναι η πόλη τάβλι. Με τόση απλότητα τα ίδια πρόσωπα χρόνια τώρα στο κουρμπέτι από διάφορες θεσμικές θέσεις. Έχουν μηχανισμούς, καπατσοσύνη, ξέρουν πρόσωπα και πράγματα, εχουν τους ανθρώπους τους στην κάθε γειτονιά, αλλά από έργο… μιά τρύπα στο νερό. Ή καλύτερα “πυροτέχνημα”.

Περάστε κόσμε! Να νιώσετε την ανατριχίλα που φέρνουν τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη. Περάστε να προλάβετε να δείτε εκείνους που αν δεν εκλεγούν στο αξίωμα που θέλουν, θα μανίσουν ολόκληρη την πόλη, που δεν τίμησε την αφεντιά τους, και θα φύγουν. Από δω κουμάσια, κουμασάκια να γεννούν οι κότες! Ελάτε να δείτε τον κόπρο του Αυγείου σύσωμο - να γαυγίζει! Μην μου φοβάστε! Όταν τρώει, δεν δαγκώνει. Δίπλα ο Δήμαρχος «Δόξα πατρί»! Ένα φράγκο η βιολέττα τσιγκο-λελέτα -κόκκινα κουφέτα! Ελάτε να δείτε τα κουφέτα που μόλις τα ακουμπάς παθαίνουν λογοδιάρροια. Μην σας τρομάζουν, προσέξτε μην τα πατήσετε όμως, γιατί είναι συλλεκτικά.

Περάστε! Περάστε! Από δω τα ληγμένα και από δω τα φρέσκα! Διαλέξτε και πάρτε! Τα παλιά έχουν επάνω τους σημαδάκια, μη σας απασχολεί, λένε πως είναι θέμα εμπειρίας! Προσέξτε τα φρέσκα! Μην τα ζουλάτε πολύ και τα κατσιάσετε γιατί χωρίς αυτά θα βρομάει το γλυκό! Τα παλιά ζουλήξτε τα δεν πειράζει, είναι πολλά! Διαλέξτε και πάρτε, αναλόγως τι θέλετε να φτιάξετε. Και αν δεν σας βγουν καλά, χτυπάτε τα στα κεφάλια σας! (Αν έχετε μέχρι τότε κεφάλια).