Από έρωτα. Μαθαίνεις μόνο από έρωτα. Αν ο δάσκαλος δεν σου μεταδώσει έρωτα για το μάθημα του δεν θα μάθεις. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί μαθητές. Δεν υπάρχουν "έξυπνοι" και "χαζοί".

Υπάρχουν παιδιά που κάποιοι τα πίστεψαν πέραν αποτελέσματος, που στην απογοήτευση τους είπαν "Κοίτα είναι απλά ένας βαθμός μιας καθορισμένης μέρας, τίποτα παραπάνω ".

Οι βαθμοί και οι επιδόσεις αντικατοπτρίζουν αυτόν τον έρωτα. Τον ενθουσιασμό που διακρίνεις σε όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου και σταδιακά εξανεμίζεται όσο ανεβαίνουν στις τάξεις του Δημοτικού.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί έλειψε η χαρά. Γιατί χάθηκε ο έρωτας και μπήκε η ξύλινη αποστήθιση. Γιατί πλέον τιμωρείται ο ενθουσιασμός, "η ύλη είναι υπερβολική δεν προλαβαίνουμε" και επιβραβεύεται το "μάλιστα αφού έτσι λέει το βιβλίο".
Άγχος. Αδικαιολόγητο άγχος σε ηλικίες που το παιχνίδι είναι ο μόνος τρόπος μάθησης. Θλιμμένα μάτια που λάμπουν μόνο τα διαλείμματα και ανταγωνισμός. Μαθητές πρώτης, δευτερης και τρίτης κατηγορίας.

Μέσα σε αυτό το άρρωστο και δαπανηρό σύστημα που μόνο στόχο έχει τις Πανελλήνιες και όχι το ερέθισμα της βαθιάς αναγνωσης, της κριτικής σκέψης, της χαράς της γνώσης γνωρισα ηρωικούς δασκάλους.

Σε εσας τους ξεχωριστούς λοιπόν που κρατατε ψηλά την σημαία ολο το χρόνο, που βοηθάτε να χτιστεί μια νέα Ελλάδα με προσωπικό κόστος και αγώνα, σε εσάς που όταν βλέπετε ένα παιδί να μην χαμογελά αντιδρατε σαν να'ναι δικό σας, εύχομαι ολοψυχα Καλή Δύναμη και κουράγιο.

Οι εποχές είναι δυσκολοτερες από ποτέ και εμας τους γονείς μας έχετε συμπαραστάτες. Μόνο τα χαρούμενα παιδιά μπορούν να μάθουν. Μόνο παιδιά που νιώθουν ότι αγαπιούνται προχωρούν.

Πάμε να κάνουμε την διαφορά και κανείς δεν περισσεύει. Συμμετοχή λοιπόν