"Δεν ήταν ωραίο. Και αν θα το βλέπαμε δεν θα ήταν όμορφο, για να το επιθυμήσουμε. Ήταν περιφρονημένο και πεταμένο από τους ανθρώπους. Ένα πλάσμα λυπημένο, και μαθημένο στη θλίψη. Αποστρέφουμε το πρόσωπό μας από αυτό, θα το περιφρονούσαμε και δεν θα το είχαμε σε εκτίμηση.
Θα το θεωρούσαμε τραυματισμένo, πληγωμένo από τoν Θεό, ή ταλαιπωρημένo από την τύχη του.

Αλλά αυτό τραυματίστηκε από τις παραβάσεις μας, και πληγώθηκε από την παρανομία μας"

Αυτή η παράφραση του πασίγνωστου αποσπάσματος από τον προφήτη Ησαΐα, του «Πάσχοντα Δούλου» στο οποίο προλέγει τα Πάθη του Χριστού -μέρες που είναι!-, μου καρφώθηκε στο μυαλό όταν λάβαμε στην ΚΙΒΩΤΟ Μυτιλήνης τις εικόνες από αυτό το πλάσμα που βρέθηκε στην Αχλαδερή Λέσβου: καθαρόαιμο κυνηγόσκυλο σέττερ, θηλυκό, τριών ετών. Ή μάλλον καλύτερα, ένας πληγιασμένος, κινούμενος σκελετός, που όταν τη μεταφέραμε σε ιδιωτικό κτηνιατρείο διαγνώστηκε με ασιτία, ηπατοπάθεια και νεκρωτική γλωσσίτιδα- πιθανόν να χάσει τη μισή της γλώσσα ακόμα και αν επιζήσει. Και προφανώς ήταν ατσιπάριστη…

Αυτό το σκυλί δεν έφτασε σε αυτό το χάλι από την κακή του τύχη. Όχι, δεν ήταν άτυχο: «Τραυματίστηκε από τις παραβάσεις μας, και πληγώθηκε από την παρανομία μας».

Προφανώς από την παρανομία του φυσικού εγκληματία, του ιδιοκτήτη του, ο οποίος δεν το τσιπάρισε - ώστε να μπορεί να το ξεφορτωθεί όποτε ήθελε, όπως και έκανε, χωρίς καμιά συνέπεια. Αλλά και από την αδιαφορία της Θηροφυλακής, της Αστυνομίας ή της Δασοφυλακής -που προφανώς δεν έλεγξαν ποτέ το συγκεκριμένο σκυλί ώστε να βεβαιώσουν την παράβαση της απουσίας του τσιπ. Και κυρίως από την παρανομία όσων σβήνουν τα σχετικά πρόστιμα, γιατί «έλα μωρέ, το τσιπάρισε το ζώο μετά που τον πιάσαμε, συμμορφώθηκε, θα πληρώνει και πρόστιμα τώρα ο άνθρωπος;» - αδυνατώντας(;) να καταλάβουν ότι έτσι προωθούν την ασυδοσία και συντηρούν την ανομία.

Ειδικά αυτοί οι τελευταίοι, ας κοιτάξουν ετούτο το εξαθλιωμένο ζώο στα μάτια, και ας μας πουν αν αισθάνονται υπερήφανοι για το έργο που (δεν) επιτελούν. Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί για το αίσχος των πληγωμένων, ταλαιπωρημένων και βασανισμένων «αδέσποτων» σκυλιών που γεμίζουν τους δρόμους της Λέσβου, «κυνηγάνε τα μηχανάκια», «δαγκώνουν τους περαστικούς», «τρώνε πρόβατα» και όλα τα άλλα κακά της μοίρας μας για τα οποία παραπονιόμαστε. Αυτοί, οι αδιάφοροι και επίορκοι κυρίες και κύριοι οι οποίοι δεν κάνουν τη δουλειά τους: να ελέγχουν τα ιδιόκτητα σκυλιά για το αν είναι τσιπαρισμένα, να κόβουν τα πρόστιμα όταν δεν υπάρχει τσιπ, και να μη σβήνουν τα πρόστιμα όταν ο εγκληματίας ιδιοκτήτης έρχεται για να κλαφτεί και να δηλώσει συμμόρφωση (κατόπιν του προστίμου!) με κάτι που είναι υποχρεωτικό από το 2012!