Δυσαρέσκεια λέει το ρεπορτάζ, επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. της Λέσβου, για το γεγονός ότι ο κ. Αστυρακάκης, νεοεκλεγμένο μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής, δημοτικός σύμβουλος Μυτιλήνης επικεφαλής της παράταξης «Επανεκκίνηση», αντίπαλης της παράταξης «Με πυξίδα τον πολίτη» που υποστηρίχθηκε επίσημα από το κόμμα στις δημοτικές εκλογές του 2019,  συμμάχησε με τον κ. Μαμάκο, επικεφαλής της παράταξης  «Αλλάζουμε τον τόπο μας», προκειμένου να εκλεγούν στο δ.σ. της «Αναπτυξιακής Εταιρίας Λέσβου», αφήνοντας έξω από το συμβούλιο την Μαρία Ζερβού, δημοτική σύμβουλο  της «Πυξίδας».

Τα γεγονότα αυτά μου θύμισαν μια ιστορία που πρέπει νομίζω να την μάθουν όλοι οι πιστοί της  Αριστεράς.

Το 2010 το δ.σ. της ΛΕΣΧΗΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΒΕΝΙΑΜΙΝ Ο ΛΕΣΒΙΟΣ, αποφάσισε να τιμήσει την εκατονταετηρίδα  της απελευθέρωσης της Λέσβου από τον Οθωμανικό ζυγό, εκδίδοντας ένα λεύκωμα αναμνηστικό του σπουδαίου γεγονότος.

Πρώτη μας κίνηση ήταν να ενημερώσουμε τον τότε Δήμο Λέσβου, και ειδικότερα τον Πλωμαρίτη δήμαρχο Δημήτρη Βουνάτσο και τον αντιδήμαρχο πολιτισμού Κώστα Αστυρακάκη.

Όλα καλά. Ο δήμαρχος  είπε, στην αντιπροσωπεία του σωματείου,  πως επειδή με την αλλαγή του νόμου δεν μπορούσε ο Δήμος να μας ενισχύσει οικονομικά, θα αγόραζε  300 αντίτυπα για να τα διανείμει η αντιδημαρχία πολιτισμού  στα σχολεία της Λέσβου. Μάλιστα ο δήμαρχος ανέλαβε να γράψει και τον χαιρετισμό που θα προτάσσονταν όλων των κειμένων. Τον υπεσχημένο χαιρετισμό δεν τον έγραψε ποτέ ο κ. Βουνάτσος, με αποτέλεσμα να υποχρεωθούμε να τον συντάξουμε εμείς μιμούμενοι το ύφος και το πνεύμα του, το οποίο όμως υπέγραψε.

Δουλέψαμε πολύ ένα χρόνο με τον γιατρό  Αριστείδη Φρυδά. Μας βοήθησαν με τις πολύτιμες συνεργασίες τους ο καθηγητής της πολιτικής ιστορίας του ΑΠΘ Γιάννης Στεφανίδης,οι Παναγιώτης Παρασκευαϊδης, Γιάννης Χατζαηβασιλείου, Μάκης Αξιώτης, Παναγιώτης Σκορδάς, Νίκος Παπαδέλλης, Αριστείδης Κυριαζής, Ρίτα Καζάζη-Καπερώνη, Ευαγγελία Καπετάνου, Αριστείδης Καλάργαλης, Μιχάλης Τσιπίδης, Μαριάνθη Βάμβουρα.

Το έργο που χαρακτηρίσθηκε ως από τα πλέον άρτια, που ασχολήθηκαν με το ιστορικό αυτό γεγονός και παρουσιάσθηκε με μοναδικούς επαίνους στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Μυτιλήνη από ιστορικούς καθηγητές των πανεπιστημίων αυτών, δεν έτυχε καμιάς προσοχής από τον τότε Δήμο Λέσβου, που αντί να το εντάξει στις πανηγυρικές εκδηλώσεις, διένειμε ένα βιβλίο του Λέσβιου συγγραφέα Δημήτρη Νικορέτζου, σχετικό με την άφιξη του Βενιζέλου στη Μυτιλήνη, γεγονός που συνέβη περίπου 10 χρόνια μετά την απελευθέρωση.

Η ΛΕΣΧΗ παρέδωσε κατά τα συμφωνηθέντα  τα 300 αντίτυπα στην αντιδημαρχία πολιτισμού που στεγάζονταν στο Δημοτικό Θέατρο στα τέλη του 2011,αναμένοντας την καταβολή του αντιτίμου, που όμως δεν καταβάλλονταν γιατί η μπάλα παίζονταν μεταξύ του δημάρχου και του αντιδημάρχου με την ΛΕΣΧΗ, ασθμαίνουσα οικονομικά. Στο τέλος εισπράξαμε το αντίτιμο, με δικαστική απόφαση δυο χρόνια αργότερα. Στο μεταξύ οι κύριοι Δήμαρχος και Αντιδήμαρχος, διένειμαν σε οργανωμένη τελετή τα αντίτυπα στους διευθυντές των λεσβιακών σχολείων, στην οποία η ΛΕΣΧΗ, δεν κλήθηκε, προφανώς γιατί η παρουσία εκπροσώπου της θεωρήθηκε ενοχλητική.

Την ίδια περίπου χρονική στιγμή συμφωνήθηκε ανάμεσα στη ΛΕΣΧΗ και την ΕΡΤ3, η παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ με το ίδιο θέμα, χρηματοδοτημένο από την ΕΡΤ, αλλά με σενάριο, κείμενα, παραγωγή και γενική επιμέλεια της ΛΕΣΧΗΣ.

Θεωρήσαμε πρέπον να ενημερώσουμε γι αυτήν την δράση μας τον αντιδήμαρχο πολιτισμού, ο οποίος σχεδόν αυτοστιγμεί , μας «βρήκε» σκηνοθέτη, σεναριογράφο και λοιπούς συνεργάτες, πράγμα που εμείς ποτέ δεν  ζητήσαμε αφού είχαμε ήδη τον εξαίρετο οπερατέρ της ΕΡΤ, Γιώργο Παπαδόπουλο και σκηνοθέτη τον  Ανδρέα Σεφτελή. Και αυτό το ντοκιμαντέρ, που περιελάμβανε και την απελευθέρωση της Λήμνου, έτυχε της … ίδιας προσοχής και αξιολόγησης από τον τότε αντιδήμαρχο πολιτισμού και βεβαίως τον δήμαρχο, μη εντάσσοντάς το στις πανηγυρικές εκδηλώσεις που έγιναν στο Δημοτικό Θέατρο. Μετά από πιέσεις δικές μας «χώρεσε» στο τέλος των προβολών, χωρίς σχόλια και εισαγωγές. Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα. Ό, τι δεν έλεγχε ο κ. αντιδήμαρχος, δεν έβλεπε το φώς της δημοσιότητας.

Περιττόν να  σημειώσω ότι το ιστορικό αυτό έργο προβάλλεται και ξαναπροβάλλεται  από την ΕΡΤ σε κάθε δυνατή ευκαιρία.

Όταν του τελείωσε ο κ.Βουνάτσος, ο κ. Αστυρακάκης φρόντισε να συνταχθεί με τον Σπύρο Γαληνό, που τιμώ απόλυτα, μετατρέποντας σε προσωπικό του φέουδό την αντιδημαρχία πολιτισμού, της οποίας έργο ήταν το Λεσβιακό καλοκαίρι να κινείται μεταξύ των Κάστρων Μυτιλήνης και Μολύβου, ως η άλλη Λέσβος και ειδικότερα το Πλωμάρι να μην υπάρχουν.

Αργότερα, μετά τις εκλογές του 2019, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του, υποστήριξα   σε μία συνάθροιση της Ν.Ε,  πως την απόλυτα αναγκαία διεύρυνση  έπρεπε να την διαχειριστούμε με πολλή σύνεση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στο παρελθόν των ανθρώπων στους οποίους θα απευθυνθούμε, για να εισπράξω την οργισμένη αντίδραση συντρόφου πως «δεν θα ζητήσουμε και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων». Σύμφωνοι απόλυτα.

Τώρα λοιπόν που ο κ. Αστυρακάκης, είναι και στο καθοδηγητικό όργανο της Λέσβου, καιρός είναι να γυρίσω  στο σπίτι μου. Άλλωστε είμαι και αρκετά γέρος πια, έχοντας βαρεθεί να πικραίνομαι, από τα συνεχώς επαναλαμβανόμενα λάθη.