Είμαι μητέρα ενός παιδιού μαθτή γυμνασίου. Υπέβαλλα αίτημα στην πλατφόρμα που με τυμπανοκρουσίες άνοιξε χθες για το voucher των 200 ευρώ και απορρίφτηκα. Είμαι δηλαδή πλούσια σύμφωνα με τα κριτήρια του προγράμματος «Ψηφιακή Μέριμνα» για αγορά τάμπλετ ή άλλου εξοπλισμού που θα επιτρέψει σε μαθητές και φοιτητές χαμηλών εισοδημάτων να συμμετέχουν στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Μια μονογονεική οικογένεια που λαμβάνει επίδομα παιδιού στην β κατηγορία κατά το πρόγραμμα της κ. Κερμαμέως είναι πλούσια. ‘Η έστω της περισσεύουν 200 ευρώ!!

Κι αυτό γιατί το κριτήριο για να δοθούν αυτά τα λεφτά είναι: Οικογένεια με ένα γονιό κι ένα παιδί, μεικτά εισοδήματα έως 9.000 ευρώ. Δηλαδή να πεινάς ή να δηλώνεις ότι πεινάς για να δικαιούσαι κάτι που είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Από τη στιγμή που σε υποχρεώνει σε τηλεκπαιδευση, να σου παρέχει και τον απαιτούμενο εξοπλισμό και να μην το θεωρεί υποχρέωση του κάθε γονέα που πάλι καλείται «να κόψει τον λαιμό του» για να καταφέρει το παιδί του να μορφωθεί.
Αναρωτιέμαι: έχει προσπαθήσει κανένας τους να μεγαλώσει ένα παιδί με 9.000 ευρώ τον χρόνο;

Έχουν συνειδητοποιήσει πόσο άλλαξε το εισόδημα πολλών ανθρώπων μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο της πανδημίας; Την εικόνα με τη μαμά και τα δυο παιδιά να κάνουν μάθημα σε είσοδο πολυκατοικίας τη θυμούνται άραγε;

Όχι φυσικά ότι τα πράγματα είναι καλύτερα για οικογένειες με δύο γονείς. Γι’ αυτούς το κριτήριο είναι: Οικογένεια με δύο γονείς και δύο παιδιά, μεικτά εισοδήματα έως 12.000 ευρώ. Πρέπει να ζούνε τέσσερις άνθρωποι με 12.000 ευρώ για να δικαιούνται τα ταμπλετ της Κεραμεως! Να μορφώνουν κι -αλλοίμονο- να σπουδάζουν παιδιά! Ας αγοράσουν μόνοι τους λοιπόν τάμπλετ, λαπτοπ (δεν υπάρχει τάμπλετ με 200 ευρώ), κάμερες, υπολογιστή, εκτυπωτή (για τη βεβαίωση του τεστ) κλπ.

Κι αυτό θέλουν να μας το παρουσιάσουν ως κοινωνική παροχή, ως δωρεάν Παιδεία την οποία είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα να παρέχουν. Σε όλους τους Έλληνες. Κι όχι μόνο σε όσους -εξαιτίας τους- λιμοκτονούν.