Τα ξημερώματα του Σαββάτου ξύπνησα με πυρετό και κάποια ελαφρά συμπτώματα που θα μπορούσαν να αφορούν τον Covid-19.

Στις 6:45 τηλεφώνησα στον ΕΟΔΥ όπου αφού τους εξήγησα τα συμπτώματα μου είπαν ότι πρέπει να πάρω τηλέφωνο στο Κέντρο Υγείας του Περιστερίου και να πάω να κάνω μοριακό τεστ. Μέχρι το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, καλούσα το Κέντρο Υγείας, αλλά κανείς δεν το σήκωνε.

Στη 13:30 περίπου καλώ πάλι τον ΕΟΔΥ, τους εξηγώ πάλι τι συνέβη και ότι το Κέντρο Υγείας δεν απαντάει και με παραπέμπουν στο Νοσοκομείο Αναφοράς, στο Αττικό. Παίρνω, τηλέφωνο στο Αττικό, τους εξηγώ ότι με έστειλε ο ΕΟΔΥ, αλλά μου απαντούν πώς πρέπει να πάω σε ένα νοσοκομείο που εφημερεύει. Μου πρότειναν, επίσης, αν θέλω να περιμένω μέχρι την Κυριακή που εφημερεύει το συγκεκριμένο νοσοκομείο.

Για μία ώρα μετά, προσπαθώ να μιλήσω με τον ΕΟΔΥ και το Κέντρο Υγείας Περιστερίου, κανείς δεν απαντά και τελικά το αφήνω για Κυριακή.

Την Κυριακή γύρω στις 12:30 είμαι αρκετά καλά για να πάω στο Αττικό. Φτάνοντας εκεί βλέπω περίπου 150 άτομα να περιμένουν στον χώρο έξω από τα επείγοντα, χωρίς φυσικά μάσκες, αποστάσεις κτλ. Μπαίνω από την είσοδο που ήταν μόνο για όσους είχαν ή ίσως είχαν Covid-19. Στον προθάλαμο παίρνω το χαρτάκι για τη σειρά και δίνω τα στοιχεία μου. Ακριβώς μπροστά μου είναι μία ανοιχτή πόρτα με σήμανση ότι η είσοδος είναι επικίνδυνη λόγω του ιού ενώ στα αριστερά μου κάθονται 7-8 άνθρωποι ο ένας δίπλα στον άλλο και οι οποίοι περιμένουν να δουν αν είναι θετικοί στον ιό.

Μετά από λίγο, συνειδητοποίησα ότι είχα περίπου 80 άτομα μπροστά, που ήθελαν να κάνουν τεστ Covid-19. Στην ακριβως δίπλα αίθουσα, που ήταν για άσχετα με την πανδημία περιστατικά, η κατάσταση ήταν ακόμα χειρότερη. Φυσικά σε όλο αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό δεν υπήρχε καμία θερμομέτρηση, ούτε έστω και λίγο αντισηπτικό.

Με συνοπτικές διαδικασίες συνειδητοποίησα ότι ακόμα και εάν δεν έχω Covid-19, παραμένοντας στον χώρο θα κολλούσα σίγουρα. Οπότε αποχώρησα τρέχοντας.

Μέσα σε όλο αυτό το πανικό είχα κλείσει τη Δευτέρα ένα δωρεάν rapid test στο 401 ΣΝ. Αφού έκανα το τεστ εκεί γύρω στις 8:30 το πρωί, έκλεισα ραντεβού να κάνω και ένα μοριακό στη Βιοϊατρική, πληρώνοντάς το φυσικά. Πηγαίνοντας, λοιπόν, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας στη Βιοϊατρική Χαϊδαρίου, μπαίνω στην είσοδο, μία κυρία μου μετράει τη θερμοκρασία και με στέλνει στο ανοιχτό πάρκινγκ του κτιρίου όπου έχουν τοποθετήσει ένα μικρό λυόμενο για να διεξάγουν τα τεστ. Χρόνος αναμονής; 15 λεπτά...

Γενικά καλά πάει αυτό... ειδικά ο συντονισμός...

Υ.Γ.: Και τα δύο τεστ βγήκαν αρνητικά, ευτυχώς.