Πονάω. Ειλικρινά πονάω. Πονάω πολύ. Δεν μας αξίζει αυτό σαν λαός που μάτωσε όσο κανείς από το σαράκι του εμφυλίου. Όχι δεν μας αξίζει.Ούτε σε μένα ούτε σε εσένα ούτε σε κανέναν. Δεν μας αξίζει.

Πάνω από όλα ο άνθρωπος, μ'ακούς; Πάνω από όλα ο άνθρωπος. Αυτός που βγήκε με την μασκούλα του να κάτσει στο παγκάκι. Ο Δεξιός, ο Αριστερός, ο Συριζαίος, ο Ένστολος, ο ομογάλακτος, ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Κύριοι της Κυβερνήσεως, ιατροί και κοινωνιολόγοι και λοιποί σύμβουλοι για το καλό όλων μας, σοβαρευτείτε.

Δεν κάνω αντιπολίτευση, δεν κάνω συμπολίτευση. Μιλώ σαν μάνα που θα μπορούσαν να'ναι παιδιά μου και ο πολίτης και ο ένστολος. Επιτέλους. Σοβαρευτείτε.

Καταλάβετε ότι το να βγει μια οικογένεια από το τσιμεντένιο της κουτί και να καθίσει στο παγκάκι είναι ανάγκη ψυχικής υγείας όχι πολυτελείας. Καταλάβετε ότι η "άσκοπη μετακίνηση" είναι θεμέλιο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Καταλάβετε ότι η ακραία αστυνομοκρατία ξυπνά ακραίες αντιδράσεις από την απέναντι πλευρά.
Κέντρο όλων ο άνθρωπος. Αρχή και τέλος η ανθρώπινη ζωή. Καμία ζωή δεν είναι υποδεέστερη της άλλης.

Πληρώνουμε ακριβά τα απλά μέτρα , τα "έξυπνα" μέτρα, τα βαθυκόκκινα μέτρα. Τα πληρώνουμε με αίμα. Στο όνομα αυτού του παιδιού που κείτεται στην άσφαλτο, στο "πονάω" της Νέας Σμύρνης. Σας ξορκίζω. Σοβαρευτείτε.

Απομονώστε τα ακραία στοιχεία που "επιβάλουν τον νόμο", κρίνετε τα μέτρα που επιβάλλετε με γνώμονα την λογική. Γιατί να ξέρετε . Κάθε τέρας έχει το είδωλο του στην αντίθετη πλευρά και όταν τα μάτια τους συναντηθούν οι καταστάσεις είναι πάντα ανεξέλεγκτες.

Τούτος ο τόπος όπου τον σκάψεις βρίσκεις αίμα. Πότε θα το καταλάβετε πια;