Δεν μπορώ να γράψω για τη γιορτή της γυναίκας...  Άλλα «θηλυκά»  πρωταγωνιστούν στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα

Εδώ και αρκετή περίοδο. Η βία, η καταστολή, η αστυνομία, η λογοκρισία είναι οι πρωταγωνίστριες.  Και διαλέξτε με ποια σειρά…

Κι όμως οι τοποθετήσεις  για την ασύστολη άσκηση κρατικής βίας και τη λογοκρισία  διακινούνται μόνο στις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης. Γενικότερα, σιωπή… Και μοιάζει ειρωνεία, ειδικά, όταν στην τρέχουσα συγκυρία, η συζήτηση για τη σεξουαλική βία και κακοποίηση έχει πάρει φωτιά στην Ελλάδα σε όλες τις οδούς μαζικής ενημέρωσης.

Είναι ειρωνεία να εστιάζουμε και να κατακρίνουμε μόνο μια μορφή βίας, μόνο αυτή που επιλέγεται από τις κυρίαρχες πηγές πληροφόρησης ως τάση –και συγχωρέστε μου την αιρετική σκέψη- ως μόδα, που θα αποτελεί μακρινή ανάμνηση σε μερικές εβδομάδες.  Είναι ειρωνεία, όταν η άσκηση βίας είναι διάχυτη σε πληθώρα δράσεων σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής μας ζωής…

Τρανή απόδειξη η χτεσινή αναίτια σωματική επίθεση της ΕΛ.ΑΣ. σε 18χρονο στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, στην Αθήνα, που τόλμησε να διαμαρτυρηθεί για την αντιμετώπιση της αστυνομίας προς μια οικογένεια. Μια οικογένεια που έκανε βόλτα στην πλατεία βάσει των επιτρεπόμενων μετακινήσεων, δηλαδή όχι σε απόσταση μεγαλύτερη των 2 χιλιομέτρων από  την κατοικία της.

Που ως είδηση στις κυρίαρχες πηγές πληροφόρησης αναπαράχθηκε μαζικά σαν επίθεση προς την αστυνομία, προκαλώντας τη βίαιη αντίδραση της.

Οι βιντεοσκοπήσεις όμως και οι αυτόπτες μάρτυρες αναδεικνύουν περίτρανα την έλλειψη πληροφόρησης και αντικειμενικής δημοσιογραφικής έρευνας από τις κυρίαρχες οδούς μαζικής ενημέρωσης για την αναπαραγωγή της «είδησης». 

Και πριν από τη Νέα Σμύρνη; Ενδεικτικά, ξεκινώντας από πιο πρόσφατες  περιπτώσεις και πηγαίνοντας προς τα πίσω…

• Την προηγούμενη μέρα απρόκλητη επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. σε λαϊκή αγορά στο Κάτω Χαλάνδρι
• Την προ-προηγούμενη επιδρομή αυξημένων δυνάμεων της αστυνομίας στην άδεια από κόσμο πλατεία Μερκούρη στα Πετράλωνα λόγω της ανάρτησης ενός πανό υποστήριξης προς τον Δ. Κουφοντίνα
• Λίγες μέρες νωρίτερα εφόρμηση της αστυνομίας σε φοιτητική κατοικία στην Κρήτη, χωρίς δικαστική εντολή έτσι ώστε να υπάρχει νομιμοποίηση..
• Και φυσικά η πρόσφατη σωματική επίθεση σε φοιτητή στο ΑΠΘ από την ΕΛ.ΑΣ. και η απέλπιδα προσπάθεια της καθηγήτριας να του παρέχει προστασία..
• Στις 17 Νοέμβρη 2020, η αστυνομική επίθεση σε οικογένεια στα Σεπόλια, που οδήγησε τη μισή οικογένεια σε νοσηλεία και την άλλη μισή να ξεροσταλιάζει έξω από τη ΓΑΔΑ...
• Άσκηση σωματικής βίας και επιδρομές από την αστυνομία σε μέσα μαζικής μεταφοράς στις μεγάλες πόλεις της χώρας (ή και σε μικρές, αλλά ποτέ δεν το μάθαμε)
• Αστυνομικές επιδρομές και προσαγωγές σε κινηματογραφικές αίθουσες (βλέπε ταινία Joker πριν ένα χρόνο)  

Οι περισσότερες από αυτές, με αφορμή την πανδημία για την τήρηση της υγειονομικής προστασίας, λόγω έλλειψης ατομικής ευθύνης –μην ξεχνιόμαστε-.

Αξέχαστες εικόνες, που πέραν της άσκησης σωματικής βίας, περιελάμβαναν συνήθως και την κυριολεκτική απογύμνωση όσων δέχθηκαν τις αστυνομικές επιθέσεις.

Σωματική βία και δημόσια στέρηση ενδυμασίας για να επιτευχθεί και η συμβολική ταπείνωση στην όποια μορφή αντίδρασης.   

Εξαναγκασμένη γύμνια, μια τακτική από την ελληνική αστυνομία του σήμερα, που παραπέμπει σε καθεστώτα άλλα…

Όπως χαρακτηριστικά αποτυπώθηκε στην ταινία «Η Λίστα του Σίντλερ», η τακτική αυτή ακολουθήθηκε κατά κόρον από τους Ναζί για την ταπείνωση των κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η τακτική αυτή που υιοθετείται ως τιμωρία στα ινδικά σχολεία ακόμα και σήμερα, όπως στην περίπτωση μαθητριών σε ινδικό σχολείο θηλέων στη βορειοανατολική πολιτεία Αρουνάτσαλ Πραντές το 2017.

Η τακτική αυτή που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τη θεσμική δεοντολογία της αστυνομίας: «Ο Αστυνομικός καλείται σήμερα να λειτουργήσει όχι ως απρόσωπος εκφραστής ενός μηχανισμού, αλλά μέσα από συλλογικές διαδικασίες που στηρίζονται στη συνεργασία Αστυνομίας και κοινωνίας, με απόλυτο πάντα σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες».

Η τακτική αυτή που έχει μία και μόνο απόρροια: Την Ελληνική Δημοκρατία υπό διαπραγμάτευση… κάτω από διχαστικές κυρίαρχες αφηγήσεις που μας αποπροσανατολίζουν από την πραγματική προβληματική.

Για αυτό δεν μπορώ να μιλήσω σήμερα για τη γιορτή της γυναίκας…

Εχθές απογυμνώθηκε η κρατική επιλογή για την άσκηση εκτεταμένης αστυνομικής βίας.

Σήμερα πλήττεται η Δημοκρατία.