Μεγαλώνοντας συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Ότι τίποτα δεν είναι εύκολο και η κάθε σου απόφαση εμπεριέχει ένα κόστος. Καταλαβαίνεις ότι ο κόσμος γίνεται επιθετικός όταν τα λόγια σου αγγίζουν μέσα του μια κρυμμένη ευαισθησία που αιμορραγεί και την καλύπτει με βρισιές και αναθέματα μπας και κρύψει τον φόβο. Κάποιοι είναι ήδη νεκροί. Καταριούνται γιατί φοβούνται. Ο κόσμος φοβάται και ο φόβος τυφλώνει.

"Γιατί ήρθαν; Ποιός τους έφερε; Ας πρόσεχαν τα μωρά τους. Να τους πάρτε σπίτια σας;" Δεν μιλούν οι άνθρωποι μιλά ο φόβος και αν τον αφήσεις ανεξέλεγκτο μπορεί να σκοτώσει ή να σκοτώσει εσένα.

Κάποιοι θέλουν να αλληλοσκοτωθούμε και το νησί μας να γίνει τόπος κρατήσεως, κάποιοι θέλουν μάρτυρες μικρά παιδιά και εμάς τους γηγενείς υπαλλήλους της μεγάλης φάμπρικας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η λύση βρέθηκε. Κρατάμε ανθρώπους στον πάγο μέχρι να χτίσουμε την Δομή. Συγχωρέστε τη δυσπιστία μου είναι η καταστροφή του Ελαιώνα της Μόριας που με κάνει διστακτική.

Το πρόβλημα δεν είναι του νησιού, δεν είναι καν Ελληνικό είναι Ευρωπαϊκό.
Η Υγεία των ανθρώπων δεν διατρέχει κίνδυνο μας διαβεβαιώνουν οι υπεύθυνοι, η υγεία των εργαζομένων είναι εκτός συζητήσεως.

Αυτές τις γραμμές τις γράφω τυλιγμένη στην κουβερτούλα μου ξημερώματα Τετάρτης και ντρέπομαι. Ντρέπομαι και φοβάμαι για το που θα καταλήξει ο ευλογημένος τόπος μας, τα ξυλιασμένα παιδιά έξω στο μουσαμά που περιμένουν το τι (;)

Σε ένα κόσμο που περίσσεψε η αδερφοφαγία, το μίσος του Έλληνα για τον Έλληνα, η εξαπάτηση και το κρατικό ξύλο είναι βολικό οι παγωμένοι άνθρωποι να μην θεωρούνται πια άνθρωποι.Κακά τα ψέματα.

Όλοι συνεχίζουμε τις ζωές μας. Κάποιοι με θλίψη, άλλοι με οργή και ελάχιστοι με κέρδος, νόμιμο κέρδος.Βοηθά Χριστέ μου μη αλληλοσκοτωθούμε μεταξύ μας. Για την Ευρώπη είμαστε ένα οικόπεδο, εμείς είμαστε ένα νησί και για της Γης τους καταραμένους ο τόπος μαρτυρίου.

Η Χίος αρνήθηκε, η Λέσβος υπέγραψε και τα παιδιά έξω στον μουσαμά άραγε τι ονειρεύονται τούτη τη νύχτα;Οι βολικές απαντήσεις είναι λαθεμένες και οι βρισιές κρύβουν φόβο. Φοβάμαι αυτό που έρχεται, φοβάμαι την αμαρτία που θα γυρέψει να συγχωρεθεί.