Με μεγάλη μου θλίψη παρακολουθώ πάλι όσα γίνονται για το μεταναστευτικό στο νησί.

Μετά από τόσα χρόνια κι ακόμα κανείς δε φαίνεται να έχει αντιληφθεί το τι συμβαίνει.

Τα παιδιά σας δεν κινδυνεύουν περισσότερο από τους μετανάστες σε σχέση με τους ντόπιους. Ναρκωτικά, κλοπές, ενδοοικογενειακή βία, κακοποίηση ζώων, όλα αυτά είναι μέρος των χωριών μας, εδώ και χρόνια. Τα ζούμε κάθε μέρα, τα ακούμε κάθε μέρα και κανείς μας δε μιλά. Ας σταματήσουμε επιτέλους τις υπερβολές. Η Παιδεία χρειάζεται σε όλους μας. Ας τη δώσουμε σε όλους μας.

Παρακολούθησα πάλι το Δημοτικό και το Περιφερειακό Συμβούλιο και όσα ακολούθησαν στο Ίππειος. Η Μυτιλήνη διοικείται σήμερα από έναν κουτοπόνηρο Δήμαρχο και έναν λαϊκιστή Περιφερειάρχη.

Η Μυτιλήνη δυστυχώς έχει μία σύσσωμη αντιπολίτευση που διαμηνύει ότι “εμείς τα λέγαμε” ή ότι “το κόμμα το έλεγε πάντα”. Κανείς δε βγάζει το σκασμό· μια αναμέτρηση του ποιος είναι πιο πατριώτης και ποιος είναι πιο ανθρωπιστής. Όλοι σάς λένε αυτά που θέλετε να ακούσετε και εσείς βολεύεστε για να μπορείτε αύριο να μετακυλύετε την ευθύνη στους διοικούντες. Κάθε τόπος έχει τους ηγέτες που του αξίζουν.

Η μετανάστευση δεν είναι ούτε κρίση, ούτε πρόβλημα· η μετανάστευση είναι κοινωνικό φαινόμενο.

Ακόμα και σήμερα κανείς δεν έχει αντιληφθεί πώς αυτό το φαινόμενο δεν ανακόπτεται, δεν περιορίζεται και δεν είναι εχθρός για τη κοινωνία μας. Η μετανάστευση αυτών των ανθρώπων είναι η απόρροια των επιλογών που σαν δυτικός πολιτισμός κάνουμε κάθε μέρα.

Όλοι μας έχουμε στα χέρια μας ένα κινητό που φτιάχτηκε για ένα κομμάτι ψωμί στην Ασία, όλοι μας έχουμε ωφεληθεί από τη συμμαχία μας στο ΝΑΤΟ που στέλνει στρατό στη Μέση Ανατολή, όλοι μας ζούμε σε ένα πιο καθαρό περιβάλλον επιλέγοντας να πετάμε τα τοξικά μας απόβλητα στην Αφρική. Και μην παρεξηγηθώ, η Ελλάδα ανήκει στη Δύση και αυτό είναι το συμφέρον μας. Ας είμαστε επιτέλους πολιτικά ρεαλιστές και ας βλέπουμε και τα θετικά και τα αρνητικά των επιλογών μας.

Όσα συνέβησαν στη Καράβα ήταν σαν ένα μεγάλο σπυρί που έσπασε, αλλά αν δεν πάρουμε αντιβίωση το πύον θα επανέρχεται με την πρώτη ευκαιρία. Ας μη γελοιοποιούμε τους εαυτούς μας, η νέα δομή θα γίνει. Δεν έχει σημασία αν διαφωνώ ή όχι. Είναι άλλη μία απέλπιδα προσπάθεια αυτό το ΚΥΤ, ώστε να γλυκαθούν τα αυτιά μερικών από εμάς.

Ό,τι δοκιμάσαμε μέχρι σήμερα στο μεταναστευτικό απέτυχε. Φωνές από τα δεξιά, φωνές από τα αριστερά, φωνές από το κέντρο. Μόνο φωνές. Λες και με αυτό τον τρόπο θα αλλάξουμε κάτι.

Πόσα από τα παιδιά σας σπουδάζουν Κοινωνιολογία; Πόσα από τα παιδιά σας σπουδάζουν Διεθνείς Σχέσεις; Μήπως ήρθε η ώρα να βγάλουμε όλοι μαζί τον σκασμό και να ζητήσουμε για πρώτη ΦΟΡΑ από τους επιστήμονες να δουν λίγο πιο πέρα από τη μύτη μας;

Χρειάζεται επιτέλους όλοι να κάνουμε οικονομία σε όσα λέμε. Χρειάζεται επιτέλους όλοι να κάνουμε υποχωρήσεις και να βρούμε μία κοινή πορεία. Χρειάζεται επιτέλους να δούμε ότι η λύση δεν είναι τα βάζουμε ο ένας με τον άλλο ή με τους ανθρώπους αυτούς, αλλά να αγκαλιαστούμε.

Σας τα γράφω όλα αυτά με πολλή αγάπη, κατανοώντας όλη την καταπόνηση, αλλά αφού δεν καταφέραμε μέχρι τώρα ό,τι προσπαθήσαμε, ας κάνουμε κάτι διαφορετικό. Αφού μας σπουδάζετε, ακούστε μας, εμπιστευτείτε μας. Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε, μόνο να χάσουμε. Η δική σας συμπεριφορά μάς διώχνει από τον τόπο μας.