1+1=2 Απλά μαθηματικά νηπιαγωγείου. Στο χαρτί έτσι βγαίνει, ένα συν ένα ίσον δύο. Στη ζωή όμως τα πράγματα είναι αλλιώς. Εδώ το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται, εγκλωβίζεται, αποκτηνώνεται και κάνει εκρήξεις, επικίνδυνες, σε απόσταση μιας ανάσας από έναν απρόβλεπτο γείτονα.

Εδώ έξω στη ζωή λοιπόν το ένα συν ένα ψεύδεται από το '15. Άνθρωποι αποκτηνώνονται και χρησιμοποιούνται αισχρά μέσα σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι που εμείς οι γηγενείς είμαστε ανύπαρκτοι, ακόμη και για τις δικές μας κυβερνήσεις.

Η Ιφιγένεια εν Λέσβο ετοιμάζεται να θυσιαστεί. Τα αντισταθμιστικά ορίστηκαν και νέες προσλήψεις θα γίνουν όπως έχουν υποσχεθεί.

Τα "αντικείμενα συναλλαγής" δεν έχουν λόγο σε αυτή τη συμφωνία και εμείς οι αυτόχθονες το ότι μπορούμε να παρακολουθούμε ζωντανά την όλη διαδικασία ψηφοφορίας θα έπρεπε αν μη τι άλλο να μας κάνει να νιώθουμε ευγνώμονες (?) για κάτι που μοιάζει με Δημοκρατία.

Μοιάζει αλλά είναι; Η απαξίωση στη φωνή των Προέδρων των Κοινοτήτων με προσβάλλει. Το να ακούω ΝΔ ΣΥΡΙΖΑ ΚΚΕ όταν στην Καράβα κατέβηκαν μόνο Λέσβιοι χωρίς παντιέρες με προσβάλλει. Το να μην έχουν λόγο οι Δυτικοί σε μια απόφαση που καταδικάζει ολόκληρο το νησί με προσβάλλει.

Ποια θα είναι τα αντισταθμιστικά στην ταφόπλακα του τουρισμού; Ποια θα είναι τα αντισταθμιστικά στην επιθυμία να νιώθω ασφαλής οπουδήποτε στο νησί μου οποιαδήποτε ώρα της μέρας; Ποια θα είναι τα αντισταθμιστικά στο να γνωρίζω ότι οι λύκοι με τα πρόβατα ζουν εγκλωβισμένοι μαζί και τα εγκλήματα εντός των τειχών συνεχίζονται;

Αντί να δεχόμαστε τις λύσεις που βολεύουν τους Ευρωπαίους δημιουργώντας νέα Ίμβρο και Τένεδο καιρός είναι να απαιτήσουμε Δικαιοσύνη.
Επιτέλους η Λέσβος δεν μπορεί να σηκώσει μόνη το βάρος της Ευρώπης όσα καθρεφτάκια και να μας δίνουνε.

Αυτό που ζητάμε το λένε Ζωή και είναι αδιαπραγμάτευτο.
Όποτε οι άνθρωποι γίνονται αριθμοί τίποτε ευοίωνο δεν υποκρύπτει.