Οι νέοι όλων των εποχών αναζητούν ερωτικό ταίρι για να ζευγαρώσουν, λέμε στα χωριά μας. Βρισκόμαστε σε κάποιο χωριό της Λέσβου, στα μέσα της δεκαετίας του ’30, του περασμένου αιώνα. Κάποιος νέος επιχειρεί να ικανοποιήσει, με βία, τις σεξουαλικές ορμές του πάνω σε γυναίκες του χωριού. Το γεγονός καταγράφεται, κατονομάζοντάς τον, στις εφημερίδες της εποχής.

Το περιστατικό δεν ξεφεύγει από τον Μυριβήλη, ο οποίος το κάνει χρονογράφημα στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος», στις 18 Δεκεμβρίου 1927. Τον παρουσιάζει ως «σφριγηλό», «μπακαλόπαιδο» νέο που προσπαθεί «να επιβάλει βιαίως τον υπερεκχειλίζοντα οργασμόν του εις τας άνευ άρρενος προστάτου γυναίκας του χωρίου του».

Έτσι «ενερριχήθη από ένα υψηλόν παράθυρον και εισεπήδησε μέσα εις τον κοιτώνα μιας ανυπόπτου χήρας». Στις φωνές αποτροπής και βοήθειας της γυναίκας ο νέος «της έταξε λεφτά και διάφορα είδη του παντοπωλείου του, ως τουλομοτύρι, παστουρμάν, μπακαλιάρο και άλλα τοιαύτα, ουδόλως ευκαταφρόνητα πράγματα διά να σωπάσει». Αφού είδε ότι δεν έχει αποτέλεσμα «έσπευσε να δραπετεύσει εκτελών την ιδίαν επικίνδυνον διαδρομήν εκ του παραθύρου προς την οδόν».

Χαριτολογώντας, ο Μυριβήλης, γράφει ότι τότε τον δικαιολόγησαν γιατί «το ερωτικόν πραξικόπημα έλαβε χώραν τους ανοιξιάτικους μήνας, καθ’ ους η φουσκοδεντριά επενεργούσα επί παντός οργανισμού καθιστά και όλα τα άρρενα εκτάκτως διαχυτικά».

Μετά από κάποιο διάστημα ο νέος «συνελήφθη και πάλιν διά παρομοίας φύσεως νυκτερινήν εκστρατείαν του. Ωθούμενος υπό ακατασχέτων παρορμήσεων του ενστίκτου προς διαιώνισιν του είδους […] ενερριχήθη και πάλιν διά του παραθύρου εις τον κοιτώνα μιας νέας, της δασκάλας [του χωριού] αυτήν την φοράν. Η κοπέλα, ενώ εκοιμάτο ονειρευομένη μακαρίως τον 13ον μισθόν των δημοδιδασκάλων εδέχθη εις τας αγκάλας της τον απρόσκλητον εραστήν, ο οποίος εζήτει με το στανιό να την υποχρεώσει να τον βοηθήσει, όπως απαλλαγεί από την περίσσειαν της ρώμης του».

Ο νέος επιχείρησε πάλι να την εξαγοράσει. Η δασκάλα έβαλε τις φωνές, κάλεσε σε βοήθεια και ο υποψήφιος βιαστής συνελήφθη από την αστυνομία. Τι θα γίνει στη συνέχεια αναρωτιέται ο χρονογράφος; Θα συλλαμβάνεται κάθε τόσο, θα εκτίει την ποινή και θα απελευθερώνεται; Η κακή έξις του υποψήφιου βιαστή πρέπει να διακοπεί• και για αυτό προτείνει δύο τρόπους. «Ο νέος αυτός πρέπει ή να παραδοθεί εις τας χείρας ειδικού χειρουργού, εξ εκείνων οι οποίοι εξημερώνουν δι’ επιτηδείου εγχειρήσεως τους θυμοειδείς ίππους, ή πρέπει να νυμφευθεί διά της βίας».

Πέρα από το ευτράπελο της γραφής έχουμε περίπτωση άσκηση βίας. Ο νεαρός του χωριού, δεν έχει κάποιας μορφής εξουσία, έτσι ώστε να επιβληθεί και να ωφεληθεί. Προσπαθεί να εξαγοράσει τα θύματά του, έτσι ώστε να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορέξεις. Η δημοσιοποίηση, μέσω των φωνών απότρεψε τον βιασμό. Δεν ξέρουμε αν τον πάντρεψαν!