Ο βιαστής της τότε εντεκάχρονης πέρασε το κατώφλι της Ευελπίδων. Διαβάζοντας την συνέντευξη που παραχώρησε ένιωσα κυριολεκτικά να ανακατεύομαι.

Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι είχε σχέση με την "κοπέλα", ότι ήταν συναινετικό σεξ, ότι δεν ήταν καν 11 όταν ξεκίνησε ο "δεσμός" αλλά 13 με 15.
"Την περίμενα να την παντρευτώ." Το επιστέγασμα του εμετού. "16 χρόνια διαφορά δεν είναι πολλή μεγάλη.

Έχουν γίνει πολλοί γάμοι με αυτή την διαφορά ηλικίας." Δεν θα διαφωνήσω. Έχουν γίνει τέτοιοι γάμοι την εποχή των γονιών μας στα χωριά και πολύ περισσότερο σε παλιότερες εποχές όταν οι συγγενείς του θύματος παρακαλούσαν τον βιαστή να παντρευτεί το παιδί τους για να ξεπλυθεί η ντροπή.

Συνέβαιναν και παλιά τέτοια εγκλήματα που κανένας δεν ρωτούσε το παιδί (γιατί περί παιδιού πρόκειται) αν θέλει να παντρευτεί, πόσο μάλλον τον βιαστή του.
Τακτικές των Ταλιμπάν θα λέγαμε σήμερα ο γάμος ανηλίκων που όμως κάποτε, παλιά ήταν καθόλα αποδεκτές στην Ελληνική Πραγματικότητα.

Όλα αυτά όμως ανήκουν στο χρονοντούλαπο της καθόλου ρόδινης ιστορίας, υλικό για παραδοσιακά τραγούδια και μυθιστορήματα όμως καθόλου για σενάρια ζωής.

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι βιαστής. Ακόμη και αν το θύμα ήταν ερωτευμένο, πού το αρνείται κατηγορηματικά, ακόμη και αν οι γονείς συμφωνούσαν , μιλάμε για βιασμό. Τα παιδιά τείνουν να θαυμάζουν, να εμπιστεύονται, ακόμη και να ερωτεύονται τον δάσκαλο, τον καθηγητή, τον προπονητή, τον ενήλικο σερβιτόρο, μπάρμαν, περαστικό στο δρόμο που κάνει τζόκινγκ.

Εσύ ο ενήλικος δεν βλέπεις καν. Οτιδήποτε άλλο είναι έγκλημα.
Άσε τους εφήβους, τους προέφηβους, τα παιδιά να παίξουν ανέμελα στην παιδική χαρά, στο προαύλιο του σχολείου, στον στίβο, στην καφετέρια. Δεν έχεις καμία δουλειά σε κανένα από τα στάδια της φυσιολογικής ωρίμανσης.
Μακριά από τα παιδιά.

Όντας ενήλικος μπορεί να γοητευτείς από τη φρεσκάδα των εφήβων, το άφθαρτο της ψυχής, την ανάμνηση της δικής σου ανεμελιάς όμως για σε να αυτός ο κύκλος έκλεισε.

Δεν ερωτεύεσαι ανήλικα, δεν βιάζεις ανήλικα. Δεν υπάρχει συναινετικό σεξ με έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε φάση ψυχοσωματικής ανάπτυξης.Τέλος.
Όλη αυτή η εξιστόρηση του προπονητή με αηδίασε και με πήγε σε ιστορίες ζοφερές που μου έλεγε σαν παραμύθι όταν ήμουν μικρή.

Ο λύκος ζει και στις μέρες μας, τα παραμύθια όμως τελείωσαν."Γιατί τώρα η Μπεκατώρου;" Για να βρουν το θάρρος να μιλήσουν τα (τότε) εντεκάχρονα. Κατάλαβες κάτι;