Με ανακοίνωση της η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Λέσβου ενάντια στα Κέντρα Κράτησης σε σχέση με δημοσιεύματα αλλά και την επικείμενη απόφαση για τη δίκη της Χρυσής Αυγής σημειώνει τα παρακάτω:

«Πλήθος δημοσιευμάτων, ιδιαίτερα των ξένων ΜΜΕ και εφημερίδων, αναφερόμενα στο προσφυγικό ζήτημα γενικά και στη Λέσβο ειδικότερα, καταλήγουν στην εύλογη απορία: πώς ένας τόπος που το 2015-16 χαρακτηρίστηκε ως το «νησί της αλληλεγγύης» σήμερα αρέσκεται να παρακολουθεί ακροδεξιές ομάδες να στήνουν απειλητικά μπλόκα στους δρόμους, γονείς που δεν είναι ρατσιστές αλλά… αποκλείουν τα παιδιά των μεταναστών, μάτσο μυτιληνιούς που βρίζουν μετανάστριες, χαφιέδες της διπλανής πόρτας που καταδίδουν αντιφασίστες και αντιφασίστριες. Ακόμη και αν πάρουμε κάποια απόσταση από τις δημοσιογραφικές γενικεύσεις και τα στερεότυπα δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε την ανάδυση και την οικειοποίηση καθημερινών πρακτικών που μυρίζουν φασισμό στην τοπική κοινωνία.

Η αφετηρία όλων αυτών των απόψεων και πρακτικών βρίσκεται βεβαίως στην αντιφατική μεταναστευτική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η οποία υπακούοντας στην κοινή δήλωση Ε.Ε.-Τουρκίας εγκλώβισε χιλιάδες αιτούντες άσυλο στα νησιά. Καρπός εκείνης της περιόδου είναι και το φασιστικό πογκρόμ στην πλατεία Σαπφούς τον Απρίλιο 2018 ,οι υπαίτιοι του οποίου, αν κι έχει σχηματιστεί δικογραφία εναντίον τους συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Από τότε ωστόσο έχει τρέξει πολύ νερό στο αυλάκι της καταστροφικής «διαχείρισης» τόσο του μεταναστευτικού όσο και της τοπικής κοινωνίας από μια πολιτική με εμφυλιοπολεμικά κατάλοιπα που θέλει να δηλητηριάσει το κοινό αίσθημα και να καλλιεργήσει το μίσος.

Και αυτή η πολιτική έχει ονοματεπώνυμο και προέλευση: τόσο σε εθνικό επίπεδο με τους «αρμόδιους υπουργούς» της Μετανάστευσης και Δημόσιας Τάξης όσο και σε τοπικό επίπεδο με τον τοπικό βουλευτή της Ν.Δ., τον περιφερειάρχη και τους δύο δημάρχους. Και μόνο η απαρίθμηση φέρνει ίλιγγο: εξαγγελία διαφόρων τοποθεσιών για το νέο ΚΥΤ –ακόμα και σε ξερονήσια!- που ξεσήκωνε τις τοπικές κοινωνίες, παλλεσβιακά συλλαλητήρια που βάφτιζαν τους μετανάστες εχθρούς, κάψιμο δομών φιλοξενίας στη βόρεια Λέσβο, παλλαϊκή κινητοποίηση στην Καράβα και η συνακόλουθη νομιμοποίηση των ένοπλων μπλόκων κατοίκων που επιτίθονταν, εκφόβιζαν περαστικούς κι έσπαγαν αυτοκίνητα. «Λεβέντες» και «λεβέντισσες» για τους οποίους έγιναν δικογραφίες και περιμένουμε και αυτοί να δικαστούν! Και πρόσφατα, ο εγκλεισμός χιλιάδων ανθρώπων για έξι μήνες με αφορμή την καραντίνα.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου, μετά το κάψιμο της Μόριας και με την συγκυρία της πανδημίας του COVID-19, έχει πλέον εδραιωθεί και νομιμοποιηθεί μια ρατσιστική ρητορική και πρακτική από τοπικούς θεσμούς και φορείς. Μια ρητορική που στερεί στοιχειώδη δικαιώματα και δημιουργεί ηθικό πανικό. Θυμίζουμε την πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Δήμου Μυτιλήνης που θέλησε να απαγορεύσει σε μετανάστες, αρνητικούς στο τεστ COVID-19!! την ελεύθερη κυκλοφορία στην πόλη. Ή το κείμενο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Μυτιλήνης η οποία, διχάζοντας την εκπαιδευτική κοινότητα και δείχνοντας περίσσια ευαισθησία, θέλει να κλείσει κατάμουτρα την πόρτα των σχολείων στα παιδιά των μεταναστών παρόλο που παραδέχεται ότι όλος ο πληθυσμός τους έχει υποβληθεί σε τεστ, κάτι που βεβαίως δεν έχει γίνει για τον τοπικό πληθυσμό. Η φοίτηση των περισσότερων από αυτά τα παιδιά γίνεται απρόσκοπτα εδώ και 4 χρόνια. Κι ο κατάλογος δυστυχώς είναι μακρύς….

Σε λίγες μέρες τελεσιδικεί η πιο μακροχρόνια πολιτική δίκη στη ελληνική ιστορία, η δίκη της Χρυσής Αυγής και όλοι περιμένουμε να καταδικαστεί και να οδηγηθεί στις φυλακές τόσο ο ηγετικός πυρήνας όσο και ο διοικητικός κορμός της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της δίκης δεν πρέπει να υπάρξει κανένας εφησυχασμός και το αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να συνεχίσει τη μάχη μέχρι το οριστικό τσάκισμα του φασισμού του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Γιατί ο φασισμός είναι εδώ και διαμορφώνει πυρήνες και μέτωπα σε κάθε συγκυρία. Πιο επικίνδυνος και πιο ύπουλος από ποτέ γιατί είναι καθημερινός, γιατί κρύβεται και θεριεύει πίσω από το στερεότυπο : «εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…», γιατί δηλητηριάζει το μυαλό και την καρδιά των παιδιών και των νέων ανθρώπων που θα κληθούν να δημιουργήσουν τις νέες συνθήκες ένταξης και συμβίωσης.

Και γιατί σε τελική ανάλυση όλοι είμαστε τα θύματά του. Σήμερα οι πρόσφυγες-μετανάστες, αύριο οι άνεργοι, οι φτωχοί, οι διαφορετικοί και κάθε αδύναμη κοινωνική ομάδα που μπορεί να γίνει στόχος.

Με δράση και λόγο, με θάρρος και παρουσία να αφοπλίσουμε τόσο το ιδεολογικό οπλοστάσιο των ρατσιστικών αυτών πρακτικών όσο και τη μεθοδολογία της βίας που τις στηρίζει και γεννά τον καθημερινό φασισμό εδώ και τώρα.

Ή με τους Φασίστες Ή με τους Ανθρώπους-Ο Παύλος Ζει».