Η αυλή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πλωμαρίου μετατράπηκε το απόγευμα της Τετάρτης 10 Ιουνίου σε μια μεγάλη παιδική γειτονιά άλλων εποχών. Σβούρες, πεντόβολα, μπίλιες, κουτσό, μαντήλι και δεκάδες ακόμη παιχνίδια που κάποτε γέμιζαν τις αυλές των σχολείων και τα σοκάκια των χωριών ζωντάνεψαν ξανά μέσα από τη δράση «Αναβιώνοντας παλιά παιχνίδια».

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη συνδιοργάνωση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πλωμαρίου, της Ομάδας Παραδοσιακών Παιχνιδιών, της Κοινότητας και της Αντιδημαρχίας Πλωμαρίου, της Λέσχης Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος», της Αντιδημαρχίας Παιδείας και Αθλητισμού του Δήμου Μυτιλήνης και του Δήμου Μυτιλήνης.

Πρωταγωνιστής της βραδιάς ήταν ο ερευνητής και συγγραφέας Μπάμπης Πετρέλλης, ο οποίος παρουσίασε στα παιδιά αλλά και στους μεγαλύτερους έναν ολόκληρο κόσμο παιχνιδιών που κινδυνεύει να χαθεί.

«Θα θέλαμε να ξαναβάλουμε τα παιχνίδια στη ζωή και στην καθημερινότητα των παιδιών», τόνισε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την εικόνα παιδιών που σήμερα περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους μπροστά σε οθόνες, αντί να παίζουν στις γειτονιές και στις αυλές.

Από το «Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό» στο «ψητό αρνί»

Τα παιδιά συμμετείχαν σε αναπαραστάσεις παραδοσιακών παιχνιδιών, τραγούδησαν το «Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό, έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω» και γνώρισαν κανόνες παιχνιδιών που κάποτε αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας κάθε παιδιού.

Ο Μπάμπης Πετρέλλης παρουσίασε την τράτα, το μαντήλι, το διασίδι, το κουτσό, τα πεντόβολα, τις μπίλιες, τα τσιγκάκια και το ιδιαίτερο λεσβιακό παιχνίδι «ψητό αρνί», το οποίο, όπως εξήγησε, συνδέεται με παιχνίδια που συναντώνται ήδη από την αρχαιότητα.

Παράλληλα, εκτέθηκαν χειροποίητες κούκλες, μαριονέτες, φιγούρες θεάτρου σκιών, ανεμόμυλοι, παλιά μουσικά όργανα και αυτοσχέδια παιχνίδια φτιαγμένα από απλά υλικά της καθημερινότητας.

Οι κούκλες των γιαγιάδων και τα καραβάκια από φλοιό πεύκου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν οι παραδοσιακές κούκλες από υφάσματα και κουρέλια, φτιαγμένες χωρίς ράψιμο, μόνο με δέσιμο, όπως τις κατασκεύαζαν παλαιότερα οι μητέρες και οι γιαγιάδες για τα παιδιά τους.

Παράλληλα παρουσιάστηκαν αυτοσχέδιες κατασκευές που θυμίζουν την ευρηματικότητα προηγούμενων γενεών. Ο κ. Πετρέλλης αφηγήθηκε ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια, όταν τα παιδιά έφτιαχναν καραβάκια από φλοιό πεύκου και αυτοσχέδιες μηχανές χρησιμοποιώντας εξαρτήματα από παλιά ξυπνητήρια και κονσερβοκούτια.

«Να μη χαθεί αυτή η πολιτιστική κληρονομιά»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο ίδιος στην ανάγκη να διασωθούν και να καταγραφούν τα παραδοσιακά παιχνίδια του ελληνισμού.

Όπως ανέφερε, έχει ήδη καταγράψει και εκδώσει υλικό για τα παιχνίδια της Μικράς Ασίας, ενώ εξέφρασε την επιθυμία να υπάρξει στήριξη από φορείς όπως το Ίδρυμα Ωνάση, ώστε να αναδειχθούν, να μελετηθούν και να περάσουν ξανά στα σχολεία και στις νέες γενιές τα παραδοσιακά παιχνίδια της Λέσβου και του Αιγαίου.

«Δεν πρόκειται απλώς για παιχνίδια. Πρόκειται για πολιτισμό, για μνήμη και για έναν τρόπο ζωής που έφερνε τα παιδιά κοντά», ήταν το μήνυμα που κυριάρχησε καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Στόχος η επέκταση της δράσης σε όλο τον Δήμο

Ο αντιδήμαρχος Πλωμαρίου Δημήτρης Μαλλιαρός συνεχάρη τους διοργανωτές για τη μεγάλη συμμετοχή παιδιών και οικογενειών και αποκάλυψε ότι στόχος του Δήμου Μυτιλήνης είναι η αναβίωση των παραδοσιακών παιχνιδιών να ταξιδέψει και σε άλλα δημοτικά σχολεία του νησιού.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με το γαϊτανάκι και το τραγούδι «Αν όλα τα παιδιά της γης», με τα παιδιά να δίνουν το πιο αισιόδοξο μήνυμα της εκδήλωσης: ότι τα παλιά παιχνίδια εξακολουθούν να έχουν τη δύναμη να ενώνουν γενιές, να δημιουργούν κοινές εμπειρίες και να θυμίζουν πως η χαρά δεν βρίσκεται πάντα πίσω από μια οθόνη.