Όσοι βρέθηκαν το καταφχαριστήθηκαν…όσοι δεν πήγαν απλά έχασαν.

Και δεν έχασαν απλά μια μουσική εκδήλωση. 

Έχασαν ένα ολοκληρωμένο θέαμα αφιερωμένο στον Μάνο Χατζιδάκι, μια δουλειά που όπως αποκάλυψε ο δημιουργός και παρουσιαστής, πρωτοπαρουσιάστηκε πέρυσι στο Πανεπιστήμιο της  Σορβόννης, στην επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου συνθέτη, τραγουδοποιού, ποιητή κλπ, κλπ,  Μάνου Χατζιδάκι!

Στην αυλή του Μουσείου Τεριάντ, ανάμεσα στις ελιές και τις πικροδάφνες, σ ένα αυθεντικό περιβάλλον, λιγοστά είναι η αλήθεια τα καθίσματα, πολλοί οι όρθιοι αλλά όλοι προσηλωμένοι με ευλάβεια στα ακούσματα. 

Στην καθαρή άρθρωση του Γιώργου Αρχιμανδρίτη και την επιβλητική φωνή της Κατερίνας Φωτεινάκη. Που έπαιζε στην κιθάρα της τα τραγούδια του εκπληκτικού Μάνου αλλά και κάποια του Νότη Μαυρουδή.

Μια βραδιά γεμάτη ποίηση, λόγο και τραγούδι. Ποίηση του Μάνου Χατζιδάκι, που εμείς οι λίγο πιο παλιοί ακούσαμε και διαβάσαμε πολλές φορές, πότε γραπτή και πότε μελοποιημένη… 

Λόγο με τη φωνή του ίδιου του Χατζιδάκι από τις εκπομπές του στο πρόγραμμα της καρδιάς του, το 3ο Πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας. Μα και λόγο με τη φωνή του Μωρίς Μπεζάρ, της Νανάς Μούσχουρη…

Τραγούδι που σε πρώτη εκτέλεση δόθηκε από την Φλέρη, από τη Νένα, από τη Μελίνα… Και απόψε μάγεψε με τη φωνή της Κατερίνας.

Τραγούδια που αγαπήσαμε, που σιγοτραγουδήσαμε, που μ αυτά ερωτευτήκαμε, που κλάψαμε, που γελάσαμε… Τραγούδια από τη δική μας την αρχαία τη Σαπφώ, τον Μεγάλο Ερωτικό, τον Ματωμένο Γάμο του  Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα… τις μπαλάντες της οδού Αθηνάς.Συγχαρητήρια στο Μουσείο Τεριάντ, στο πρόσωπο του άξιου συναδέλφου Κώστα Μανιατόπουλου, γι’ αυτήν την όμορφη βραδιά και στους εξαιρετικούς Γιώργο Αρχιμανδρίτη και Κατερίνα Φωτεινάκη. Όχι απλά Μπράβο! Εύγε!!!