Χωρίς να καταφέρει να εδραιωθεί ως σταθερή ταξιδιωτική επιλογή για το επιβατικό κοινό ολοκληρώθηκε, την Κυριακή 30 Αυγούστου, το φετινό θερινό δρομολόγιο Πειραιάς – Μύκονος – Μεστά – Σίγρι.

Παρά το γεγονός ότι η ακτοπλοϊκή σύνδεση πραγματοποιείται τα τελευταία χρόνια, η κίνηση προς το Σίγρι εξακολουθεί να παραμένει περιορισμένη. Τα στοιχεία της φετινής περιόδου δείχνουν ότι η γραμμή δεν έχει αποκτήσει ακόμη τη δυναμική που θα αναμενόταν, ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη η τουριστική ανάπτυξη της Δυτικής Λέσβου και η σημασία του λιμανιού ως δεύτερης θαλάσσιας πύλης του νησιού.

Με λιγότερους από τριακόσιους επιβάτες τα περισσότερα ταξίδια

Όπως ανέφερε στο «Ν» ο κεντρικός πράκτορας της Attica Group στη Λέσβο, Ηλίας Πίκουλος, από τα δεκατρία συνολικά δρομολόγια που πραγματοποιήθηκαν από τις αρχές Ιουνίου, μόνο τα τρία τελευταία κατέγραψαν αξιοσημείωτη κίνηση, μεταφέροντας από 700 έως 800 επιβάτες το καθένα.

Στις προηγούμενες προσεγγίσεις, ο αριθμός των επιβατών δεν ξεπερνούσε τους 300, ενώ στα πρώτα δρομολόγια η εικόνα ήταν ακόμη πιο απογοητευτική, καθώς καταγράφηκαν ταξίδια με μόλις 48, 60 ή 70 επιβάτες.Ακόμη μικρότερο ήταν το ενδιαφέρον για τη μεταφορά επαγγελματικών οχημάτων.

Η Μύκονος και τα Μεστά κράτησαν όρθια τη γραμμή

Καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του δρομολογίου, το οποίο δεν είναι επιδοτούμενο, διαδραμάτισαν οι ενδιάμεσοι σταθμοί της Μυκόνου και των Μεστών της Χίου.

Η Μύκονος, ως πρώτος προορισμός μετά τον Πειραιά, συγκέντρωνε σημαντικό αριθμό ταξιδιωτών, ενώ ικανοποιητική ήταν και η κίνηση προς τα Μεστά, όπου σε ορισμένα ταξίδια αποβιβάζονταν περίπου 500 επιβάτες. Η εικόνα αυτή ερχόταν σε έντονη αντίθεση με τον αριθμό εκείνων που συνέχιζαν μέχρι το Σίγρι.

Σύμφωνα με τον κ. Πίκουλο, η αυξημένη επιβατική κίνηση που σημειώθηκε στα τελευταία δρομολόγια δεν αντανακλούσε απαραίτητα μεγαλύτερη ζήτηση για τη Δυτική Λέσβο. Σε σημαντικό βαθμό οφειλόταν στο γεγονός ότι αρκετοί ταξιδιώτες δεν έβρισκαν εισιτήρια για απευθείας μετάβαση στο λιμάνι της Μυτιλήνης και επέλεγαν ως εναλλακτική λύση το Σίγρι.

«Δυστυχώς, το δρομολόγιο αυτό δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο επιβατικό ενδιαφέρον», σημείωσε ο ίδιος, τονίζοντας ότι απαιτούνται ουσιαστικές παρεμβάσεις προκειμένου η γραμμή να αποκτήσει βιώσιμα χαρακτηριστικά.

Το μεγάλο αγκάθι της άφιξης στη μία τα ξημερώματα

Ένας από τους βασικότερους λόγους που λειτουργούν αποτρεπτικά για τους ταξιδιώτες είναι η ώρα άφιξης του πλοίου στο Σίγρι. Το δρομολόγιο ολοκληρώνεται περίπου στη μία τα ξημερώματα, αναγκάζοντας τους επιβάτες να συνεχίσουν μέσα στη νύχτα προς την Ερεσό, την Άντισσα ή άλλες περιοχές της Δυτικής Λέσβου.

Η μεταμεσονύκτια άφιξη δυσκολεύει ιδιαίτερα τις οικογένειες, τους ηλικιωμένους, αλλά και όσους επισκέπτονται για πρώτη φορά την περιοχή και δεν γνωρίζουν το οδικό δίκτυο. Παράλληλα, περιορισμένες είναι εκείνη την ώρα και οι διαθέσιμες επιλογές μεταφοράς από το λιμάνι.

Παράγοντες της τοπικής αγοράς εκτιμούν ότι η τύχη της γραμμής θα μπορούσε να είναι διαφορετική εάν το πλοίο έφτανε στο Σίγρι το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ. Μια πιο φιλική ώρα άφιξης θα περιόριζε την ταλαιπωρία και θα ενίσχυε τον τουριστικό χαρακτήρα της σύνδεσης.

Λιμάνι χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο

Στα προβλήματα του δρομολογίου προστίθενται και οι ελλείψεις στις υποδομές του λιμανιού. Όπως επισήμανε ο Ηλίας Πίκουλος, δεν υπάρχει σταθερή σύνδεση στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα το πρακτορείο να καλείται να καλύψει το κενό με δικά του έξοδα.

Το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο Λέσβου έχει σχεδιάσει παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, καθώς και για τη δημιουργία πλάστιγγας. Πρόκειται για στοιχειώδεις υποδομές, οι οποίες θεωρούνται απαραίτητες εάν επιδιώκεται η ενίσχυση τόσο της επιβατικής όσο και της εμπορευματικής λειτουργίας του λιμανιού.

Το σενάριο του Λαυρίου που παραμένει στα χαρτιά

Στη συζήτηση επανέρχεται και η δυνατότητα σύνδεσης του Σιγρίου με το Λαύριο. Μια τέτοια δρομολόγηση θα μπορούσε να μειώσει αισθητά τη διάρκεια του ταξιδιού και να καταστήσει το λιμάνι πραγματική πύλη εισόδου προς τη Δυτική Λέσβο.

Η Δημοτική Ενότητα Ερεσού – Αντίσσης διαθέτει ισχυρό τουριστικό αποτύπωμα, μοναδικά φυσικά τοπία, σημαντικούς αρχαιολογικούς και γεωλογικούς χώρους, καθώς και αναγνωρίσιμους προορισμούς, με κυριότερο τη Σκάλα Ερεσού. Η δύσκολη, όμως, πρόσβαση εξακολουθεί να επηρεάζει την τελική επιλογή των επισκεπτών.

Παρότι η σύνδεση με το Λαύριο έχει συζητηθεί επανειλημμένα σε τοπικό επίπεδο, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει ουσιαστική προσπάθεια εφαρμογής της. Έτσι, το Σίγρι παραμένει ένα λιμάνι με σημαντικές δυνατότητες, αλλά χωρίς τον κατάλληλο σχεδιασμό που θα μπορούσε να τις μετατρέψει σε πραγματική αναπτυξιακή προοπτική για ολόκληρη τη Δυτική Λέσβο.