Το καθεστώς της Ελλάδας ως χώρας απαλλαγμένης από την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών αποκατέστησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός για την Υγεία των Ζώων (WOAH), με ισχύ από τις 18 Αυγούστου 2026. Η απόφαση ελήφθη μετά την αξιολόγηση των στοιχείων που υπέβαλαν οι ελληνικές κτηνιατρικές αρχές και την πιστοποίηση ότι η χώρα πληροί τις απαιτήσεις του Κώδικα Υγείας Χερσαίων Ζώων.

Το συγκεκριμένο καθεστώς είχε ανασταλεί στις 12 Ιουλίου 2024, μετά την εμφάνιση κρούσματος πανώλης στο Καστράκι Καλαμπάκας. Σύμφωνα με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο WOAH αναγνώρισε τη διαφάνεια και την επάρκεια που επέδειξαν οι ελληνικές αρχές στον εντοπισμό και στη διαχείριση των εστιών, καταχωρίζοντας εκ νέου την Ελλάδα ως «PPR-free country».

Η εξέλιξη αποτελεί αναμφίβολα θετικό γεγονός για την ελληνική κτηνοτροφία και αποτέλεσμα της εργασίας των κτηνιατρικών υπηρεσιών, των επιστημονικών ιδρυμάτων και των υπόλοιπων εμπλεκόμενων φορέων. Δεν αναιρεί, ωστόσο, τη δραματική κατάσταση που εξακολουθεί να επικρατεί σε πολλές κτηνοτροφικές περιοχές της χώρας.

Η Γενική Διευθύντρια Κτηνιατρικής του ΥΠΑΑΤ, Κατερίνα Μαρίνου, έκανε λόγο για τη «μεγαλύτερη κτηνιατρική κινητοποίηση που έχει υπάρξει ποτέ στη χώρα», υποστηρίζοντας ότι η αναγνώριση του WOAH επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα των μέτρων, της επιτήρησης και της συνεργασίας. Η δήλωση αυτή, όμως, βρίσκεται εκτός της πραγματικότητας που βιώνουν σήμερα οι κτηνοτρόφοι.

Η Ελλάδα μπορεί να έκλεισε τον κύκλο της πανώλης των μικρών μηρυκαστικών, συνεχίζει όμως να βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο επιζωοτίες μείζονος σημασίας. Η ευλογιά των προβάτων έχει ήδη συμπληρώσει δύο χρόνια από την εμφάνισή της, χωρίς να έχει εκριζωθεί, ενώ ο αφθώδης πυρετός προκαλεί τεράστιες απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο και στο εισόδημα των παραγωγών στη Λέσβο.

Οι θανατώσεις ζώων, οι περιορισμοί στις μετακινήσεις και στη βόσκηση, η δυσλειτουργία των σφαγείων και οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις συνθέτουν μια εικόνα που απέχει αισθητά από τον πανηγυρικό τόνο του υπουργείου. Η ανάκτηση του καθεστώτος απαλλαγμένης χώρας αφορά αποκλειστικά την πανώλη και δεν μπορεί να αξιοποιείται για να παρουσιαστεί συνολικά ως επιτυχημένη η διαχείριση των ζωονόσων.