Την άνοιξη του 2017, αν θυμάμαι καλά, έγινε ο γνωστός μεγάλος σεισμός, που κατάστρεψε την Βρισά, προκαλώντας ζημιές και σε άλλα μέρη, όπως στο Πλωμάρι σε οικοδομές και δρόμους.

Ανάμεσα στα άλλα επιδείνωσε την μέχρι τότε  κακή κατάσταση του θρυλικού πλέον δρόμου Πλωμαρίου- Μελίντας, για τον οποίο ειδικές σημάνσεις μας πληροφορούν εδώ και είκοσι χρόνια περίπου, ότι είναι επικίνδυνος.

Μερικές μέρες μετά τον σεισμό, συνεργεία της Περιφέρειας μάλλον, συμμάζεψαν τα βράχια και τα χώματα, αποτέλεσμα των κατολισθήσεων, τοποθέτησαν πινακίδες και κόκκινες  κορδέλες, μη μπερδευτούν όσοι επιχειρούν να τον περάσουν και έκτοτε «άκρα του τάφου σιωπή». Τυπικά απαγορεύεται η διέλευση, λόγω επικινδυνότητας του δρόμου, ουσιαστικά όμως ο «δρόμος»  χρησιμοποιείται κανονικά, τόσο από τους Παλαιοχωριανούς, όσο και από τους επισκέπτες της γραφικότατης Μελίντας, στην οποία  το καλοκαίρι που σβήνει, λειτουργούσαν τρεις ταβέρνες και τώρα εξακολουθεί να λειτουργεί άλλο μία.

Τον Ιούνιο του 2019, οι αυτοδιοικητικές εκλογές, έφεραν την ανατροπή στη Λέσβο. Τουλάχιστον σε επίπεδο Περιφέρειας, όπου εκλέχθηκε ο πολλά υποσχόμενος πρώην πρύτανης του ΕΜΠ και  μέχρι τότε πρόεδρος του πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, ελέω κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, μην το ξεχνάμε και Μεγαλοχωριανός  στην καταγωγή,  Κώστας Μουτζούρης.

Και καλά (τρόπος του λέγειν δηλαδή), που είχαμε εφέτος τον κορονοϊό και δεν δεχθήκαμε τον τουρισμό που περιμέναμε ή που επιδιώκαμε. Αλλιώς τα αυτοκίνητα των επισκεπτών μας, με τα δεκάδες εξοχικά που έχουν ανεγερθεί στη διαδρομή Πλωμαρίου-Μελίντας, δεν θα ξέραμε που να τα παρκάρουμε. Με πολύ μεγάλη πιθανότητα, να αυξανόταν  η δουλειά του Λιμενικού, που θα υποχρεωνόταν να διευθετήσει τα πράγματα.

Έφυγε λοιπόν η παλιά διοίκηση της Περιφέρειας και ήρθε η καινούργια, αλλά από τον Ιούνιο του 2019, δεν είδαμε καμιά κίνηση στον πολύπαθο δρόμο Πλωμαρίου-Μελίντας, σε κάποια σημεία του οποίου πάντως κυματίζουν ακόμα σπαράγματα  κόκκινων  κορδελών, υπενθυμίζοντας τον κίνδυνο που διατρέχουμε. Προς το παρόν ο δρόμος παραμένει στην κατάσταση που περιήλθε μετά τον σεισμό, με κάποιους να ονειρεύονται ακόμα και την επέκτασή του σε λεωφόρο Πλωμαρίου-Βατερών.

Είναι και κάποιοι άλλοι, όχι λίγοι, που περιμένουν την αποπεράτωση του δρόμου Αγιάσου-Μεγαλοχωρίου. Την οποία έχουν υποσχεθεί όλοι οι περιφερειάρχες και νομάρχες της τελευταίας εικοσαετίας. Αλλά πάντα κάτι συμβαίνει και το έργο παραμένει ως προεκλογική υπόσχεση της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Τώρα βέβαια οι ελπίδες έχουν αναζωπυρωθεί, αφού ο περιφερειάρχης, έλκει την καταγωγή από το Μεγαλοχώρι. Κι εμείς εκόντες άκοντες, επικροτούμε αυτές τις ελπίδες. Και περιμένουμε, όσο αντέχουμε να ζούμε ακόμα.

Βεβαίως μέσα στις αναμονές μας βρίσκεται και το περίφημο και αλησμόνητο Φράγμα Σεδούντα, που ελπίζουμε να εγκαινιασθεί για μια εισέτι φορά, αλλά φήμες που έντονα κυκλοφορούν λένε πως επιστήμονες, μετά από νέα μελέτη του θέματος, διαπίστωσαν  πως το έργο τοποθετήθηκε σε λάθος σημείο, αδυνατώντας να συλλέξει τα νερά που προορίζονται για την υδροδότηση του Πλωμαρίου, αλλά και την άρδευση των όσων καλλιεργειών έχουν απομείνει.

Δεκατέσσερις μήνες, μετά την εκλογή του νέου μας περιφερειάρχη, που επέτυχε απολύτως στην πολιτική του «καμιά νέα δομή» στη Λέσβο, το οποίο υλοποιείται με την δημιουργία της μεγαλύτερης φυλακής στην Ελλάδα, στον Καρά Τεπέ, που κάποιοι πολύ όψιμα θέλουν να μεταφράζουν σε Μαυρόλοφο, πιστεύουμε ακράδαντα, πως εγκαταλείποντας το πεδίο της πολιτικής κυβερνητικού επιπέδου, που μέχρι τώρα ασκούσε, θα επικεντρωθεί στα υπαρκτά προβλήματα της Περιφέρειας, που ανέλαβε να διοικήσει καλύτερα, με προωθημένη αντίληψη των πραγμάτων και με μεγάλες ταχύτητες.