Με τα άρθρα 81 και 82 συνεχίστηκε την Πέμπτη η συζήτηση στη Βουλή στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, το πρώτο για τη δυνατότητα επανακαθορισμού με νόμο που ψηφίζεται με αυξημένη πλειοψηφία των ασυμβιβάστων του αξιώματος του υπουργού και του υφυπουργού προς άλλα έργα ή ιδιότητες και τη δυνατότητα διορισμού αντιπροέδρων του Υπουργικού Συμβουλίου και μη υπουργών και το δεύτερο για την ετήσια έγκριση Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής του επόμενου έτους.

Παρά τις φανφάρες περί θεσμικής θωράκισης και ανεξαρτησίας του βουλευτή, αντιμετώπισης της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων, η συζήτηση επιβεβαίωσε ξανά πως το «ελατήριο» και αυτής της προτεινόμενης απ' τη ΝΔ αλλαγής αφορά στην ενίσχυση της «σταθερότητας» της αστικής διακυβέρνησης, στόχος που υιοθετούν και τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης που δεν έκρυψαν την έγνοια τους για την απονομιμοποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος.

Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να κρυφτεί, σημείωσε η βουλευτής του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα. «Σας ανησυχεί ότι, ακόμα και με τις αστικές μετρήσεις και στατιστικές, πάνω από τα 2/3 των Ελλήνων δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, τη Βουλή, τη δικαιοσύνη», πρόσθεσε.

Απαντώντας στη ρητορική ότι με αυτά τα μέτρα θα δοθεί δήθεν απάντηση στις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά, επισήμανε «φτάσατε μέχρι το σημείο να πείτε ότι με τον τρόπο αυτό ο εκάστοτε υπουργός δεν θα αξιοποιεί τις δυνατότητες που του δίνονται στα πλαίσια της άσκησης του κυβερνητικού έργου για να επηρεάζει ψηφοφόρους, αφού, δεν θα είναι βουλευτής. Στην πραγματικότητα προσπαθείτε να φτιάξετε υπουργούς ακόμα πιο ασύδοτους, θωρακισμένους, να προχωράνε ανενόχλητοι την αντιλαϊκή πολιτική, χωρίς καμία πίεση ακόμα και από αυτόν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και ιδίως από τους βουλευτές που φέρνουν τις διεκδικήσεις του λαού μέσα τη βουλή,  δηλαδή τους βουλευτές του ΚΚΕ. Από τις διεκδικήσεις του λαού θέλετε τον υπουργό και την κυβέρνηση θωρακισμένους, γιατί στα επιχειρηματικά συμφέροντα θα κρατάνε πάντα ανοιχτή την πόρτα τους».

Τέτοιες συνταγές, συμπλήρωσε, δοκιμάζονται ήδη σε σειρά κρατών της ΕΕ και όχι μόνο, των οποίων οι αστικές τάξεις έχουν ακριβώς τον καημό της απώλειας της εμπιστοσύνης των λαών σε κυβερνήσεις και κοινοβούλια, ωστόσο τίποτα δεν εμπόδισε τα σκάνδαλα να φυτρώνουν σαν μανιτάρια, κυρίως όμως δεν εμπόδισε τα δικαιώματα των εργαζομένων να πετσοκόβονται και την επίθεση στα λαϊκά στρώματα να οξύνεται, αφού κοινή συνισταμένη είναι η υλοποίηση των αντιδραστικών κατευθύνσεων της ΕΕ, η στήριξη της πολεμικής οικονομίας.

Όπως σημείωσε το πρόβλημα για το λαό δεν είναι αν οι κυβερνήσεις που του τσακίζουν τη ζωή θα απαρτίζονται από υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη βουλευτές ή τεχνοκράτες - «ειδικούς», ούτε αν η κυβέρνηση θα υποβάλει για ετήσια έγκριση Ενιαίο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής στη Βουλή, αλλά το πρόβλημα είναι η ίδια η αντιλαϊκή πολιτική, που εφαρμόζουν η μια μετά την άλλη όλες οι κυβερνήσεις και στην οποία ορκίζονται οι διάφοροι επίδοξοι σωτήρες με «κοστολογημένα προγράμματα», διαβεβαιώνοντας τα μεγάλα συμφέροντα ότι θα συνεχίσουν στον ίδιο αντιλαϊκό κατήφορο.

«Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της σταθερότητας που "τρέχουν" να εξασφαλίσουν η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα, που διαγκωνίζονται μόνο για το ποιος είναι ο καταλληλότερος να την υπηρετήσει. Να υπηρετήσει δηλαδή τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Και για να εξασφαλίσετε αυτή σταθερότητα αξιοποιείτε εκβιασμούς, απειλές, κινδυνολογία απέναντι στο λαό, και φυσικά, την ξαναζεσταμένη σούπα του "μικρότερου κακού", των διάφορων σωτήρων που είτε με τα έργα τους ως προηγούμενες κυβερνήσεις και αντιπολίτευση είτε με τις "κοστολογημένες προτάσεις" τους "ορκίζονται" ήδη στη διαφύλαξη αυτής της σταθερότητας, παρουσιάζουν ως μονόδρομο την βαθύτερη εμπλοκή και τους πολεμικούς προϋπολογισμούς - σφαγείο όπως αποκάλυψε η χθεσινή Σύνοδος του ΝΑΤΟ», επισήμανε.

Και συμπλήρωσε εμφατικά πως «το βασικό πρόβλημα για το λαό, δεν είναι το ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή, είναι το ασυμβίβαστο της κάθε κυβέρνησης με τις λαϊκές ανάγκες», τις οποίες δεν υπηρετούν οι Patriot στη Σ. Αραβία, οι φρεγάτες στην Ερυθρά, τα 600 εκατομμύρια στο καθεστώς Ζελένσκι και τα δισ. των πολεμικών δαπανών. «Όλα αυτά δηλαδή που δίνονται αφειδώς όταν στα "κοστολογημένα σας προγράμματα" οι λαϊκές ανάγκες μετρούνται στο ύψος της τιμής ενός εισιτηρίου μετρό», σημείωσε, θυμίζοντας ότι μόλις προχτές στην επιτροπή συζητήθηκε η συνταγματοποίηση των δημοσιονομικών πλεονασμάτων και του αφορολόγητου των στρατηγικών επενδυτών.

Καταλήγοντας υπογράμμισε πως για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, «γι' αυτό εκεί που εσείς βλέπετε κινδύνους να διαταραχτεί αυτή η αντιλαϊκή λαίλαπα σταθερότητας, το ΚΚΕ βλέπει δυνατότητες για το λαό. Και τον καλεί να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την αστάθεια του συστήματος, με οργάνωση της πάλης, με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες του, να αντιπαλέψει τος ασφυκτικές ράγες των κερδών, της ανταγωνιστικότητας, της πολεμικής οικονομίας. Να απειθαρχήσει οργανωμένα στις νέες θυσίες και να δυναμώσει τον αγώνα του για να χάσει το κεφάλαιο γιατί μόνο έτσι θα κερδίσει ο λαός».

Προτάσεις του ΚΚΕ για να δυναμώσει η φωνή του λαού

Στην κατεύθυνση αυτή -πρόσθεσε- του δυναμώματος της φωνής του λαού μέσα και έξω απ' τη Βουλή, το ΚΚΕ καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις όπως:

-- Κατάργηση του άρθρου 48 (κατάσταση πολιορκίας).

-- Δεν αναστέλλονται άρθρα του Συντάγματος που ορίζουν ατομικά και συλλογικά κοινωνικά δικαιώματα και πολιτικές ελευθερίες (άρθρο 5 παρ. 4, άρθρα 6, 8, 9, 11, 12 παρ. 1 έως και 4, άρθρα 14, 19, 22 παρ. 3 και άρθρο 23).

-- Απαγορεύεται η συγκρότηση ειδικών δικαστηρίων, καθώς και η αναστολή των άρθρων 96 παρ. 4 και 97.

-- Για υποχρεωτική διενέργεια δημοψηφίσματος αν η πρόταση δημοψηφίσματος που καταθέτει ένα κόμμα ψηφισθεί από έναν σημαντικό αριθμό βουλευτών, π.χ. 100. Το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων είναι δεσμευτικό για τις κυβερνήσεις. Πρόβλεψη για διενέργεια δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία (άρθρο 44 παρ. 2 Σ).

-- Για συνταγματική κατοχύρωση ως πάγιου εκλογικού συστήματος της ανόθευτης απλής αναλογικής (άρθρο 54 Σ), με εφαρμογή σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες και χωρίς περαιτέρω όρους και περιορισμούς, και κατάργηση της δυνατότητας άσκησης εκλογικού δικαιώματος με επιστολική ψήφο (άρθρο 51 παρ. 4 Σ).

-- Για υποχρεωτική συζήτηση των προσθηκών ή τροπολογιών της αντιπολίτευσης σε συζητούμενους προς ψήφιση νόμους (προσθήκη νέου εδαφίου στην παρ. 5 του άρθρου 74 Σ). Όπως αυτές που έχει καταθέσει επανειλημμένα το ΚΚΕ για τη στήριξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και απορρίφθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ και την προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα.

-- Για υποχρεωτική συζήτηση δύο φορές τον μήνα προτάσεων νόμου της αντιπολίτευσης (άρθρο 74 παρ. 6 Σ) και κατάργηση των περιορισμών του άρθρου 73 παρ. 3 που εμποδίζουν τα κόμματα και τους βουλευτές να παίρνουν νομοθετικές πρωτοβουλίες.

-- Για μείωση του απαραίτητου αριθμού υπογραφών για τη λεγόμενη «λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία».

-- Η πρόταση για συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής να μπορεί να υποβληθεί και από μικρότερο αριθμό βουλευτών, π.χ. 20, και υποχρεωτική συγκρότηση αν ψηφισθεί από έναν περιορισμένο αριθμό βουλευτών, π.χ. 100, ώστε να μην μπορεί η κυβερνητική πλειοψηφία να μπλοκάρει τη συγκρότησή της (άρθρο 68 παρ. 2).