Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η υπόθεση της σύλληψης αγροτικού γιατρού στο Καστελλόριζο, με την Πρωτοβουλία Ανειδίκευτων Ιατρών Λέσβου να κάνει λόγο για ένα περιστατικό που, όπως υποστηρίζει, προσβάλλει όχι μόνο τον συγκεκριμένο γιατρό αλλά συνολικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει τις συνθήκες υπό τις οποίες οδηγήθηκε με χειροπέδες εκτός του Κέντρου Υγείας, ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία, αφήνοντας προσωρινά το ακριτικό νησί χωρίς ιατρική κάλυψη, και ασκεί δριμεία κριτική στη διοίκηση της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας για τη στάση της απέναντι στα χρόνια προβλήματα στελέχωσης και διαβίωσης των γιατρών στις ακριτικές περιοχές.

Αναλυτικά η Πρωτοβουλία Ανειδίκευτων Ιατρών Λέσβου αναφέρει:

«Η εικόνα αυτή δεν προσβάλλει μόνο έναν γιατρό. Προσβάλλει ολόκληρο το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Ένας νέος συνάδελφος, ο ένας από τους δύο αγροτικούς ιατρούς του Καστελλόριζου, που κρατά όρθια μια ολόκληρη δομή υγείας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, οδηγήθηκε με χειροπέδες έξω από το Κέντρο Υγείας, εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας ένα ακριτικό νησί χωρίς ιατρική κάλυψη.

Αν αυτή είναι η προστασία που παρέχει η Πολιτεία στους ανθρώπους που υπηρετούν στα πιο απομακρυσμένα σημεία της χώρας, τότε το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: καμία στήριξη, απόλυτη απαξίωση.

Η 2η ΥΠΕ δεν μπορεί να παραμένει σιωπηλή. Οι συνθήκες εργασίας είναι γνωστές, όπως γνωστές είναι και οι απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης που έχουν καταγγελθεί επανειλημμένα. Είναι αδιανόητο δύο αγροτικοί ιατροί, που καλούνται να εξασφαλίσουν την υγειονομική κάλυψη ενός ακριτικού νησιού, να αναγκάζονται να διαμένουν στον χώρο της βραχείας νοσηλείας του Περιφερειακού Πολυδύναμου Ιατρείου Μεγίστης, επειδή η Πολιτεία δεν έχει μεριμνήσει ούτε για την αξιοπρεπή στέγασή τους. Η καθημερινότητά τους χαρακτηρίζεται από επαγγελματική εξουθένωση, ελλείψεις και διαρκή ανασφάλεια, την ώρα που καλούνται να ανταποκριθούν σε περιστατικά υψηλής ευθύνης, συχνά χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη. Τα προβλήματα αυτά δεν είναι ούτε καινούρια ούτε άγνωστα στη διοίκηση. Παραμένουν όμως άλυτα. Πώς μπορεί, υπό αυτές τις συνθήκες, να διασφαλιστεί η μόνιμη στελέχωση του νησιού με γιατρούς; Η αδράνεια δεν αποτελεί διοίκηση· αποτελεί συνευθύνη.

Δεν ζητάμε προνομιακή μεταχείριση για κανέναν. Απαιτούμε σεβασμό στα εργασιακά μας δικαιώματα, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στο επάγγελμα του γιατρού. Απαιτούμε η διοίκηση να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της, αντί να παρακολουθεί αμέτοχη την απαξίωση των ανθρώπων που επέλεξαν να στηρίξουν τη δημόσια υγεία στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Στεκόμαστε δίπλα στον συνάδελφό μας. Αύριο στη θέση του μπορεί να βρίσκεται οποιοσδήποτε από εμάς, υπηρετώντας στην περιφέρεια και καλύπτοντας, με προσωπικό κόστος, τα κενά που το ίδιο το κράτος αδυνατεί ή επιλέγει να μην καλύψει.

Η σιωπή των υπεύθυνων φορέων είναι επιλογή. Μια επιλογή χωρίς ντροπή, χωρίς αίσθημα ευθύνης απέναντι στους λειτουργούς της δημόσιας υγείας και, κυρίως, απέναντι στους κατοίκους των ακριτικών περιοχών που δικαιούνται ισότιμη πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.

Το περιστατικό αυτό δεν πρέπει να γίνει αφορμή για φόβο και σιωπή. Πρέπει να γίνει αφορμή για μεγαλύτερη συσπείρωση.

Καλούμε κάθε αγροτικό ιατρό να συνεχίσει να μιλά, να καταγγέλλει, να διεκδικεί αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης και να μην φοβάται. Η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του γιατρού και της δημόσιας υγείας δεν αποτελεί πράξη ανυπακοής· αποτελεί υποχρέωση απέναντι στους ασθενείς, στους συναδέλφους μας και στην ίδια την κοινωνία».