Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ παρουσίασε τα πρώτα συμπεράσματα μεγάλης πανελλαδικής έρευνας για τις δεξιότητες, τα προσόντα και την επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με δείγμα 6.000 εργαζομένων από όλη τη χώρα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το διάστημα Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2025 και καταγράφει σημαντικές αναντιστοιχίες ανάμεσα στις σπουδές, στις δεξιότητες και στις πραγματικές απαιτήσεις της εργασίας.

Σύμφωνα με τα βασικά ευρήματα, το 42,6% των εργαζομένων δηλώνει ότι οι σπουδές ή τα προσόντα του σχετίζονται λίγο ή καθόλου με την εργασία που κάνει σήμερα, ενώ η αναντιστοιχία είναι εντονότερη στις πιο επισφαλείς μορφές απασχόλησης, όπως η μερική και η εκ περιτροπής εργασία. Την ίδια στιγμή, σχεδόν 3 στους 10 εργαζόμενους θεωρούν ότι διαθέτουν περισσότερες δεξιότητες από όσες απαιτεί η θέση τους, γεγονός που δείχνει περιορισμένη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού από τις επιχειρήσεις.

Η έρευνα καταγράφει επίσης υψηλή αίσθηση επαγγελματικής επάρκειας, καθώς η μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων δηλώνει ότι ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στα καθήκοντά της. Ωστόσο, οι θέσεις εργασίας δεν φαίνεται να προσφέρουν πάντα δυνατότητες ουσιαστικής επαγγελματικής εξέλιξης και ανάπτυξης δεξιοτήτων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη συνεχιζόμενη κατάρτιση, όπου τα ποσοστά συμμετοχής παραμένουν χαμηλά. Σχεδόν 3 στους 4 εργαζόμενους δεν παρακολούθησαν κανένα πρόγραμμα κατάρτισης τον τελευταίο χρόνο, ενώ η πρόσβαση είναι σαφώς μεγαλύτερη για εργαζόμενους με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο και καλύτερες αποδοχές. Παράλληλα, περισσότεροι από 1 στους 3 εργαζόμενους δηλώνουν ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζονται δεν υποστηρίζει ουσιαστικά τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση.

Οι εργαζόμενοι εμφανίζουν αυξημένο ενδιαφέρον κυρίως για την ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων, ενώ η έρευνα επισημαίνει ότι η πολιτική για τις δεξιότητες δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε προγράμματα κατάρτισης. Όπως υπογραμμίζεται, απαιτείται συνολική αναβάθμιση της ποιότητας της εργασίας, καλύτερη αξιοποίηση των γνώσεων των εργαζομένων και στενότερη σύνδεση της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και της παραγωγής.