Η ημερίδα της ΑΔΕΔΥ, στην οποία θα συζητηθούν οι εξελίξεις γύρω από τη διεκδίκηση του 13ου και του 14ου μισθού και θα ενημερωθούν οι εργαζόμενοι για τα δικαιώματά τους, αποτέλεσε αφορμή για τη συζήτηση του προέδρου της ΑΔΕΔΥ Λέσβου, Γιώργου Αλεξίου, με τον Θράσο Αβραάμ.

 Ο ίδιος μίλησε για τη συνέχεια της διεκδίκησης των δώρων, τις δύσκολες συνθήκες εργασίας των σχολικών καθαριστριών και την ανησυχία για το μέλλον της μονιμότητας στο Δημόσιο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη κοινού αγώνα των εργαζομένων. Η ημερίδα θα πραγματοποιηθει την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026 στις 6 το απόγευμα στην αίθουσα της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου.

Ο κ. Αλεξίου έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ενημέρωση των δημοσίων υπαλλήλων, τονίζοντας ότι πρέπει να γνωρίζουν τόσο τις υποχρεώσεις όσο και τα δικαιώματά τους. Όπως εξήγησε, η ημερίδα θα δώσει τη δυνατότητα να παρουσιαστούν οι εξελίξεις και τα επόμενα βήματα της διεκδίκησης, μετά την αρνητική δικαστική απόφαση για την επαναφορά των δώρων.

«Ένας υπάλληλος πρέπει να είναι ενημερωμένος», σημείωσε, προσθέτοντας ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν παράλληλα ευθύνη απέναντι στους πολίτες και στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν.

«Δώδεκα χρόνια μας εμπαίζουν»

Η αρνητική δικαστική εξέλιξη δεν σημαίνει ότι το ζήτημα των δώρων κλείνει για την ΑΔΕΔΥ. Ο πρόεδρος του τοπικού Νομαρχιακού Τμήματος ξεκαθάρισε ότι η διεκδίκηση συνεχίζεται σε δύο κατευθύνσεις: μέσα από τις νομικές διαδικασίες και μέσα από τις κινητοποιήσεις.

«Το ένα είναι το δικαστικό και το άλλο είναι οι κινητοποιήσεις που πρέπει να κάνουμε για να πάρουμε αυτό που μας ανήκει», ανέφερε χαρακτηριστικά, ασκώντας έντονη κριτική για την πολυετή απώλεια των συγκεκριμένων αποδοχών. «Δώδεκα χρόνια μας εμπαίζουν», τόνισε.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ έχει αποφασίσει να προχωρήσει τη διεκδίκηση σε ευρωπαϊκό δικαστικό επίπεδο. Οι νομικοί προετοιμάζουν τις σχετικές διαδικασίες, με τον ίδιο να εκτιμά ότι η προετοιμασία θα μπορούσε να ολοκληρωθεί έως το τέλος Νοεμβρίου.

Όπως ανέφερε, η προσφυγή θα θέσει το ζήτημα της προστασίας των περιουσιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων, ενώ συνέδεσε συνολικά το αίτημα της επαναφοράς των δώρων με την ανάγκη αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η εξέλιξη αυτή, διευκρίνισε, θα αποτελέσει αντικείμενο ενημέρωσης και στην ημερίδα.

Τα χρήματα που λείπουν από τους μισθούς λείπουν και από την αγορά

Η συζήτηση επεκτάθηκε στις επιπτώσεις της κατάργησης των δώρων στην τοπική οικονομία. Ο Θράσος Αβραάμ επισήμανε ότι τα χρήματα αυτά επέστρεφαν στην αγορά μέσα από την κατανάλωση των νοικοκυριών, στηρίζοντας καταστήματα, επιχειρήσεις και επαγγελματίες.

Ο κ. Αλεξίου συμφώνησε, υπογραμμίζοντας ότι οι οικονομικές δυσκολίες των εργαζομένων δεν περιορίζονται στα όρια του κάθε νοικοκυριού. Επηρεάζουν και τους ανθρώπους της αγοράς, οι οποίοι εξαρτώνται από την αγοραστική δύναμη των πελατών τους.

Παράλληλα, αμφισβήτησε την εικόνα του υψηλόμισθου και προνομιούχου δημοσίου υπαλλήλου, υποστηρίζοντας ότι δεν ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα. «Τα προβλήματά μας είναι κοινά», ανέφερε για τους εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, εντάσσοντας στην ίδια συζήτηση και τους καταστηματάρχες.

Τόνισε, ακόμη, την προσφορά των δημοσίων υπαλλήλων στη λειτουργία του κράτους, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά και στους νεότερους εργαζομένους που προσλαμβάνονται στις υπηρεσίες.

Πάνω από 200 καθαρίστριες στη Λέσβο με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις

Ιδιαίτερη έκταση στη συνέντευξη είχε το ζήτημα της σχολικής καθαριότητας. Σύμφωνα με τον κ. Αλεξίου, στη Λέσβο υπάρχουν περισσότερες από 200 καθαρίστριες που εργάζονται επί σειρά ετών, με συμβάσεις οι οποίες διακόπτονται το καλοκαίρι και επαναλαμβάνονται την επόμενη σχολική χρονιά.

Όπως υποστήριξε, η πολυετής παρουσία των ίδιων εργαζομένων στις θέσεις αυτές αποδεικνύει ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Έθεσε, επομένως, το αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία, πλήρες ωράριο και αναγνώριση της προϋπηρεσίας μέσω μοριοδότησης.

Αναφερόμενος στις χαμηλές αποδοχές της μερικής απασχόλησης, έθεσε το ερώτημα: «Πώς θα ζήσουν τα παιδιά τους με 300 ευρώ τον μήνα;». Περιέγραψε την πίεση που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι με δίωρα ή τρίωρα, οι οποίοι καλούνται να αναζητούν και άλλη δουλειά για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα.

Ο ίδιος ανέφερε ότι έχει θέσει το θέμα και σε επικοινωνία του με την ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Παράλληλα, αναφέρθηκε σε ρυθμίσεις για εργαζομένους μέσω ΕΣΠΑ στους δήμους, τις οποίες παρουσίασε ως αποτέλεσμα των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων και των παρεμβάσεων προς το υπουργείο Εσωτερικών, με πρόβλεψη μοριοδότησης της εμπειρίας.

«Δουλεύουν στο φιλότιμο»

Πίσω από τα περιορισμένα ωράρια, όπως περιέγραψε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Λέσβου, βρίσκονται πραγματικές ανάγκες που συχνά καλύπτονται χάρη στην προσωπική προσπάθεια των εργαζομένων.

Μετέφερε μαρτυρίες καθαριστριών οι οποίες, ενώ έχουν τρίωρη απασχόληση, παραμένουν τέσσερις ή ακόμη και πέντε ώρες στο σχολείο για να ολοκληρώσουν την καθαριότητα. Ανέφερε, μάλιστα, περίπτωση εργαζόμενης που έμεινε πέρα από το ωράριό της όταν βρήκε μια αίθουσα άδεια, προκειμένου να την καθαρίσει πριν φύγει.

Στη συζήτηση επισημάνθηκε επίσης ότι, όταν οι σχολικοί χώροι συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται μετά τη λήξη της βάρδιας της καθαρίστριας, προκύπτουν κενά στην καθαριότητα, τα οποία καλούνται ορισμένες φορές να αντιμετωπίσουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί.

Για τον κ. Αλεξίου, η λειτουργία των σχολείων και συνολικά των δημόσιων υπηρεσιών δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στο φιλότιμο και στην υπέρβαση των εργαζομένων. «Πρέπει να σταματήσει πια αυτό», τόνισε, ζητώντας όρους εργασίας που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες.

Ανησυχία για τη μονιμότητα στο Δημόσιο

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Λέσβου εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Υποστήριξε ότι η αμφισβήτησή της παραμένει κυβερνητικός στόχος και εκτίμησε ότι η σχετική συζήτηση έχει υποχωρήσει για προεκλογικούς λόγους. Κάλεσε τους εργαζομένους να παρακολουθούν το ζήτημα και να μη θεωρούν ότι έχει κλείσει επειδή δεν βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο.

Επανερχόμενος στην ανάγκη κοινής διεκδίκησης, απέρριψε τον διαχωρισμό μεταξύ εργαζομένων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. «Όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι και ο αγώνας πρέπει να είναι κοινός», σημείωσε, συνοψίζοντας το αίτημα για αξιοπρεπείς αποδοχές με τη φράση: «Ζητάμε αυτό που αξίζουμε, αυτό να παίρνουμε».