Έχουνε περάσει οι ώρες...

Προσπαθώ να ηρεμήσω και να αναλογιστώ τι έχουμε κάνει αυτές τις μέρες για μια θέση στον βρεφικό σταθμό για να γράψουμε τον μικρό με το voucher που έχουμε «κερδίσει», σαν να είναι λαχείο.

Την Παρασκευή λοιπόν στήσιμο στην ουρά από τις 5:15 το πρωί... Μάταια όπως φάνηκε... Μιας και τα ΕΕΤΑΑ είχαν αλλάξει γνώμη και δώσανε παράταση για σήμερα Δευτέρα στις 24.

Ντρέπομαι αλλά θα σας πω τι ώρα ξεκινήσαμε να μαζευόμαστε χθες για να γραφτούμε στη κόλλα Α4 (καλά διαβάσατε σε μια κόλλα Α4 γραμμένα τα ονόματα με ευλαβική σειρά!!) και να τηρηθεί η σειρά προτεραιότητας.

20:15 Κυριακή 23/8 άλλοι με τα καρεκλάκια μας άλλοι χωρίς πάντως έτοιμοι όλοι για όλα! Εγγραφή έγινε μετά από ολονύχτιο ξενύχτι που κάναμε, είτε οι ίδιοι, είτε εναλλάξ με φίλους, συντρόφους, γιαγιάδες, παππούδες.

Ποιος ευθύνεται γι αυτό λοιπόν;

Γιατί αν δικαιούται το παιδί σου τη θέση του στον παιδικό να μην μπαίνει με βάση τα μόρια που αποδεδειγμένα έχει ο καθένας, αλλά με βάση τα ατσάλινα νεύρα του και την υπομονή του;

Γιατί στηνόμασταν στην ουρά όταν σε άλλους δήμους της Ελλάδας οι γονείς λάβανε έναν ανθρώπινο e-mail και χωρίς καμία ταλαιπωρία ήξεραν πού θα πάνε τη 1η Σεπτέμβρη;

Γιατί πρέπει να νιώθουμε ότι είμαστε πολίτες έτοιμοι να μοιραστούμε μια μερίδα από το συσσίτιο που μας πετάνε;

Πού είναι το κοινωνικό πρόσωπο του δήμου και πού το κράτος και το υπουργείο Παιδείας όταν εν μέσω κορονοϊού ήμασταν σε ένα πεζοδρόμιο έτοιμοι να αλληλοσκοτωθούμε για να κάνουμε την εγγραφή στον Βρεφονηπιακό σταθμό;

Α, συγγνώμη ξέχασα έτσι λειτουργεί η Ελλάδα χρόνια τώρα... Μην είμαστε και αχάριστοι!! Αφού μας πήρανε με το ΕΣΠΑ!