Ότι οι σχέσεις του ελληνικού κράτους με τις ΗΠΑ είναι σήμερα «καλύτερες παρά ποτέ», σύμφωνα και με Αμερικανούς παράγοντες, είναι γνωστό τοις πάσι. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ – Μητσοτάκη των τελευταίων εφτά χρόνων έκαναν ό,τι μπορούσαν γι’ αυτό. Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, και όλες οι κυβερνήσεις από το 1944 και μετά δεν πήγαν πίσω. Τόσο «γην και ύδωρ» έδωσαν – και βέβαια συνεχίζουν να δίνουν – που έχουμε ξεμείνει από νερό… Για γη, δεν το συζητώ.

Λιμάνια, αεροδρόμια, στρατόπεδα του ελληνικού στρατού, βάσεις απ’ άκρου εις άκρον της χώρας, όλα στη διάθεση – και κάποια απ’ αυτά ακόμη και στην κυριαρχία – των ΗΠΑ.

Αυτά στο κορυφαίο επίπεδο. Μεταξύ κυβερνήσεων, με νόμους, κυρώσεις συμβάσεων από τη Βουλή και λοιπά. Φαίνεται, όμως, ότι και σε ένα λίγο χαμηλότερο επίπεδο οι «συνεργασίες» δεν πάνε καθόλου άσχημα. Το αντίθετο, μάλιστα.

Όπως εξομολογήθηκε – ή μάλλον καυχήθηκε – η Αμερικανίδα πρέσβειρα Γκιλφόιλ στο συνέδριο «Διάλογοι της Νισύρου», που έγινε στην Αθήνα στις 16 Φλεβάρη, όταν τηλεφωνεί στον υπουργό Ενέργειας, Παπασταύρου, εκείνος απαντά πάντα στα τηλεφωνήματά της, ακόμη και μέσα από συσκέψεις. Και εκείνη του λέει «Δεν χρειάζεται να μιλάς, απλά άκου».

Αυτή, ακριβώς, είναι η σχέση μεταξύ της Αμερικανικής Πρεσβείας και των μελών της ελληνικής κυβέρνησης: «Απλά άκου».

Να τονίσουμε πως ο κύριος υπουργός, που «δεν χρειάζεται να μιλά», είναι ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για τα ενεργειακά θέματα, τα οποία ακριβώς αυτή την εποχή βρίσκονται στο φόρτε τους. Με αντικείμενο αυτά τα ζητήματα, προκύπτουν – όλως τυχαίως… – συνεργασίες μεταξύ Ελλάδας και αμερικανικών κολοσσών του χώρου. Ρυθμίζονται «ευαίσθητα θέματα» μεταξύ «συμμάχων – γειτόνων», υπογράφονται συμβάσεις… και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Το ρεπορτάζ αναφέρει, επίσης, ότι «η Αμερικανίδα διπλωμάτις αποθέωσε τον Έλληνα υπουργό για την πολύ στενή και αγαστή συνεργασία που έχουν».

Αυτό που δεν αναφέρει είναι αν ο κύριος υπουργός χτυπά προσοχή μόνο μπροστά στην κυρία πρέσβειρα ή και όταν του τηλεφωνεί…