Οι χειμερινές διακοπές είναι εδώ τι καλύτερο μετά από τα λουκούλλεια γεύματα μια εξόρμηση στην χειμερινή Λεσβιακή φύση, σήμερα εξερευνούμε τις ηφαιστειακές πλάγιες του Λεπέτυμνος, ένα εγκαταλειμμένο χωριό και τα μοναδικά μυστικά που μόνο το βουνό μπορεί να μας χαρίσει.

Η πορεία ξεκινάει από την εκκλησία του Λεπετύμνου, όπου ο αέρας φέρνει τη δροσιά του χειμώνα και το φως της μέρας πέφτει χαμηλό πάνω στους βράχους και τους ελαιώνες. Το μονοπάτι κατηφορίζει μέσα από τους ελαιώνες και μικρές συστάδες πλατανιών, ενώ στα δεξιά απλώνεται η θάλασσα.

Λίγο πριν φτάσουμε στη Συκαμνιά, μια μικρή παράκαμψη οδηγεί στον Λόφο του Προφήτη Ηλία. Εκεί θα βρούμε τα  ερείπια ενός παλαιοχριστιανικού ναού. Εκεί, ανάμεσα στις πέτρες που έχουν κρατήσει τη μνήμη αιώνων. Το βλέμμα ανοίγει προς το χωριό και την κοιλάδα, σαν να ανασαίνει ο χρόνος μαζί με τη σιωπή των βουνών.

Η διαδρομή συνεχίζει ήρεμα προς το χωριό, ώσπου η ανηφόρα γίνεται λίγο πιο έντονη.

Ώσπου θα βγούμε στον τσιμεντόδρομο της Συκαμνιάς, από εκεί θα ανηφορίσουμε στο λιθόστρωτο μονοπάτι προς τον Χάλικα . Το δάσος σιγά σιγά αρχίζει να μεταβάλλεται σε βελανιδιές, ενώ το τοπίο αποκτά την τραχύτητα του ηφαιστειακού βράχου. Φτάνοντας στο ψηλότερο σημείο, η θέα είναι ανοιχτή: ο Λεπέτυμνος απλώνεται γύρω μας μαρτυρώντας το έντονο ηφαιστειακό παρελθόν της περιοχής.

Το μονοπάτι σταδιακά αρχίζει να γίνεται κατηφορικό, και μας οδηγεί προς το εγκαταλελειμμένο χωριό Χάλικας, που εγκαταλείφθηκε τη δεκαετία του ’60 λόγω κατολισθητικών φαινομένων.

Η βλάστηση αλλάζει και γίνεται πιο πυκνή, με βελανιδιές, πλατάνια και καστανιές να σκεπάζουν τα ερείπια των σπιτιών. Στην πλατεία του παλιού Χάλικα η βρύση με την οθωμανική επιγραφή βρίσκεται ακόμα εκεί και είναι έτοιμη να δροσίσει τον περιπατητή.

Ο Χάλικας ένα χωριό που το 1968 εκκενώθηκε υποχρεωτικά λόγω κατολισθήσεων σήμερα στέκει σιωπηλός φύση έχει πάρει πίσω τον χώρο των ανθρώπων. Τα σπίτια στέκουν ακίνητα, και μέσα τους τα δέντρα και οι θάμνοι θυμίζουν ότι η ζωή συνεχίζεται.

Η πορεία ολοκληρώνεται με κατηφορική διαδρομή προς το σημείο εκκίνησης. Η διαδρομή είναι μέτριας δυσκολίας και χρειάζεται προσοχή σε υγρές συνθήκες. Τους χειμερινούς μήνες, η ατμόσφαιρα του βουνού γίνεται γαλήνια και καθαρή, τα φυλλοβόλα έχουν χάσει τα φύλλα τους, και το μονοπάτι φαίνεται πιο ανάγλυφο, σαν να ζωντανεύει μέσα από τη σιωπή του βουνού.

Για περισσότερες τέτοιες πεζοπορίες ακολουθήστε μας στο Instagram στο Lesvos_terra_incognita