Τρίτη 11 και Τετάρτη 12 Νοέμβρη. Συνέδριο με τίτλο «Athens Security Forum 2025» με θέμα «Επαναπροσδιορίζοντας την ευρωπαϊκή ασφάλεια», διευκρινίζοντας δε τον «επαναπροσδιορισμό», το θέμα συμπληρώνεται με την επεξήγηση «Οι προκλήσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ».
Και επειδή για το περιεχόμενο και τον σκοπό κάθε συνεδρίου έχει σημασία και το ποιοι οργανισμοί το θέτουν υπό την αιγίδα τους, το εν λόγω συνέδριο το έθεσαν κάτω από τις φτερούγες τους διάφορα «ευαγή» ιδρύματα όπως το ΝΑΤΟ, το Ίδρυμα «Konrad Adenauer», το Royal United Services Institute (RUSI) κλπ. Μαζί δε και το Υπουργείο Εξωτερικών, το ελληνικό.

Πολλοί και διάφοροι οι ομιλητές, πολλά και διάφορα τα θέματα που συζήτησαν. Κοινή συνισταμένη όλων και όλων ο πόλεμος. Ο πόλεμος και το πώς θα υπερασπιστούν, θα εξυπηρετήσουν και θα αναπτύξουν τα ποικιλώνυμα «συμφέροντα». Συμμαχίες, εξοπλισμοί, ενέργεια, ενεργειακοί και εμπορικοί δρόμοι, λιμάνια, στόλοι μεταφοράς LNG, δραστηριότητες και συναφή θέματα που καλύπτουν όλη την υδρόγειο, και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς ότι μπορεί να ειπωθεί σε μια τέτοιου είδους σύναξη.
Επειδή όμως ένα τέτοιο περιβάλλον δημιουργεί στους συμμετέχοντες μια αίσθηση ασφάλειας, κάτι όπως «τώρα που είμαστε μεταξύ μας και δεν μας ακούει κανένας», λύθηκαν οι γλώσσες και ειπώθηκαν πράγματα που κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα έβγαιναν από το έρκος των οδόντων τους.

Έτσι, ο υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας, της Ελλάδας, αναφέρθηκε στην «Ατζέντα 2030», δηλαδή στους εξοπλισμούς και στις προσαρμογές του στρατεύματος στις σύγχρονες ανάγκες του ΝΑΤΟ (τις «αμυντικές» δαπάνες που ψηφίζει κάθε φορά η Βουλή για την άμυνα της χώρας μας...), βάζοντας και θέμα υποεξοπλισμού της Ε.Ε. Έθεσε δε ως βασική παράμετρο την ανάγκη της «αλλαγής κουλτούρας» στους λαούς, λέγοντας επί λέξει
«Το πρώτο προαπαιτούμενο είναι η αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών και η επιστροφή σε πνεύμα αυτοθυσίας που ο Ευρωπαίος θα έχει μέσα στη συνείδησή του, ότι μπορεί να χρειάζεται να θυσιαστεί για να υπερασπίσει τα δικαιώματα τα οποία απολαμβάνει. Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή σημαία. Οι ΗΠΑ είναι εθισμένες σε αυτό το θέαμα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε μια σοβαρή και ειλικρινή συζήτηση στο πλαίσιο της Ευρώπης, μέχρι πού είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε.»

Αυτά λοιπόν είπε ο Έλληνας υπουργός Άμυνας που «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» μας καλεί να θυσιαστούμε για να υπερασπίσουμε τα... δικαιώματα τα οποία απολαμβάνουμε, και καταθέτει την έγνοια του και τον προβληματισμό του γιατί «σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαίες πάνω τους».
Μόνο που ο κύριος υπουργός «μας» τα μπέρδεψε λίγο. Γιατί άλλοι θα θυσιαστούν και άλλοι είναι αυτοί που απολαμβάνουν τα «δικαιώματά» τους. Άλλοι θα μπαίνουν μέσα στα φέρετρα, αλλουνών μανάδες, γυναίκες και παιδιά θα κλαίνε, και κάποιοι άλλοι δεν θα βρίσκουν χρόνο να ανάψουν ούτε ένα κερί γιατί θα μετρούν – θα απολαμβάνουν – τα κέρδη τους. Ω, συγγνώμη, τα δικαιώματά τους ήθελα να πω.
Όμως, υπουργέ «μου», το έργο το έχουμε ξαναδεί. Όλοι οι λαοί της Ευρώπης το έχουν ξαναδεί.
Κάνεις μέγα λάθος να νομίζεις ότι ο ελληνικός λαός θα δεχτεί να βάλει τα παιδιά του στα φέρετρα, με όποια σημαία από πάνω τους, για να απολαμβάνει τα «δικαιώματά» του ο όποιος Μυτιληναίος, Περιστέρης, Μαρινάκης, κι εγώ δεν ξέρω ποιος άλλος. Άλλη είναι η πατρίδα αυτουνών και άλλη η πατρίδα η δικιά μας.
Και αν έρθει αυτή η ώρα, να είσαι σίγουρος ότι αυτή τη φορά την πατρίδα μας θα την υπερασπιστούμε καλύτερα...