Στον «Ν» στους 99 στα fm μίλησε ο αγαπημένος παλαίμαχος ταχυδρόμος της Μυτιλήνης και φωτογράφος, Μπάμπης Στυλιανίδης, πρόεδρος της Περιφερειακής Επιτροπής Βορείου Αιγαίου του Πανελλήνιου Συλλόγου Συνταξιούχων ΕΛΤΑ. Με αφορμή τα «λουκέτα» στα καταστήματα του οργανισμού, ο κ. Στυλιανίδης περιέγραψε πώς φτάσαμε στην αναστάτωση των τελευταίων ημερών, γιατί τα ΕΛΤΑ δεν είναι απλώς ένας ισολογισμός και ποιο είναι το διακύβευμα για τα νησιά.

«Δεν κλείνεις το ταχυδρομείο στο χωριό και λες στον κόσμο “κατέβα στην πόλη”»

Ο κ. Στυλιανίδης στάθηκε κατ’ αρχάς στον κοινωνικό ρόλο των ΕΛΤΑ, ιδιαίτερα στην ύπαιθρο: οι λογαριασμοί, οι συναλλαγές με τις τράπεζες, οι συντάξεις, η καθημερινή μικρή εξυπηρέτηση που κρατάει «ζωντανό» το χωριό. «Κλείσαν οι τράπεζες – έμειναν τα ταχυδρομεία. Αν κλείσεις και το ταχυδρομείο, πού θα πάει ο κόσμος;» σημείωσε, εξηγώντας ότι για ορισμένες υπηρεσίες απαιτείται σταθερή δημόσια επιδότηση, όπως ακριβώς συμβαίνει με τις άγονες ακτοπλοϊκές γραμμές: «Δεν μπορείς να λες “μόνο ό,τι βγαίνει οικονομικά”. Έτσι αδειάζει η περιφέρεια και μετά μιλάμε για δημογραφικό».

Πώς «συρρικνώθηκε» το δίκτυο

Ανατρέχοντας στην υπηρεσιακή του πορεία από το 1975 έως τη μετάβασή του στη Μυτιλήνη το 1977, ο κ. Στυλιανίδης θυμήθηκε εποχές με 12 αστικούς και 5 αγροτικούς ταχυδρόμους στην πόλη – «περνούσαμε κάθε μέρα». Σήμερα, περιέγραψε, η εικόνα είναι τρεις αστικοί διανομείς και παραλαβές «μια φορά τη βδομάδα αν είσαι τυχερός».
Η «κατάρρευση» δεν ήρθε από το πουθενά: η μείωση της επιστολικής αλληλογραφίας, η υποστελέχωση και οι διαδοχικές επιλογές διοικήσεων «με μάνατζερ εκτός ΕΛΤΑ» οδήγησαν σε καθυστερήσεις και απώλεια μεγάλων πελατών στα δέματα (όπως οι πλατφόρμες διασυνοριακού εμπορίου), επειδή «δεν προσλήφθηκε το προσωπικό που χρειαζόταν». Έτσι, «εκεί που είχαμε 1.000 δέματα τη μέρα έγιναν 10.000 και το σύστημα μπλόκαρε», με αποτέλεσμα οι εταιρείες να στραφούν σε ιδιωτικούς κούριερ.

«Το πάθημα με τα δέματα έπρεπε να μας κάνει μάθημα»

Για τον τομέα δεμάτων –που εκτοξεύτηκε μετά την πανδημία– ο κ. Στυλιανίδης υποστήριξε ότι ο οργανισμός άργησε να ανασυγκροτηθεί: «Η “μαγκιά” του μάνατζερ είναι να συγχρονίσει ανθρώπους και ροές. Δεν φτάνει να λες “πάρε μας τηλέφωνο να ‘ρθουμε να παραλάβουμε” όταν δεν έχεις οχήματα και πληρώματα».
Παράλληλα, επέκρινε πρακτικές ορισμένων ιδιωτικών κούριερ («υπόσχονται “επόμενη μέρα” και έρχεται την άλλη βδομάδα», «δήθεν “περάσαμε και δεν σας βρήκαμε”»), τονίζοντας ότι η αντικατάσταση ενός δημόσιου δικτύου καθολικής υπηρεσίας από κατακερματισμένες ιδιωτικές λύσεις θα εκτινάξει το κόστος για τον πολίτη («γράμμα με ένα ευρώ έναντι ελάχιστης χρέωσης κούριερ οκτώ ευρώ»).

Τρίμηνη παράταση στην περιφέρεια – σε εγρήγορση τα νησιά

Μετά τις έντονες αντιδράσεις για την αιφνίδια απόφαση κλεισίματος 204 καταστημάτων, η διοίκηση των ΕΛΤΑ ανακοίνωσε αλλαγές στο σχέδιο: σε πρώτη φάση αναστέλλεται η λειτουργία μόνο σε αστικά κέντρα όπου υπάρχουν εναλλακτικά καταστήματα, ενώ για την περιφέρεια δίνεται τρίμηνο «παράθυρο» για ενημέρωση και αξιολόγηση των παρεμβάσεων.
Στα νησιά του Βορείου Αιγαίου η κοινωνία ήδη κινητοποιείται. Θυμίζουμε ότι την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, κάτοικοι στο Πλωμάρι και στην Ερεσό συγκεντρώθηκαν, ύψωσαν πανό και υπέγραψαν ψηφίσματα ζητώντας να διασφαλιστεί η πλήρης λειτουργία των τοπικών ΕΛΤΑ, που εξυπηρετούν καθημερινές ανάγκες πολιτών, επαγγελματιών και ηλικιωμένων με δυσκολία μετακίνησης προς τη Μυτιλήνη.

«Επαγρύπνηση και ενότητα, πέρα από κόμματα»

Ο κ. Στυλιανίδης κάλεσε σωματεία, τοπική αυτοδιοίκηση και κοινωνία να παραμείνουν σε συντονισμό με την Πανελλήνια Ομοσπονδία, χωρίς κομματικές παρωπίδες: «Αυτό που έγινε –ο κόσμος έξω από τα γραφεία, από την Ερεσό ως τον Άγιο Ευστράτιο– έφερε ένα φρένο. Αλλά τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μπορεί να αφήσουν τώρα τα “204” και σε ένα μήνα να γίνουν “30”. Χρειάζεται συνέχεια».

Από το 1975 ως σήμερα: το αποτύπωμα του «ταχυδρόμου της γειτονιάς»

Πέρα από την τρέχουσα επικαιρότητα, η συνέντευξη ήταν και ένα μικρό χρονικό της ταχυδρομικής δουλειάς: από τη διανομή στην καρδιά της Αθήνας τη δεκαετία του ’70, την ίδρυση του σωματείου «Όσιος Ζήνωνας» στον νομό Λέσβου, τις εποχές με «τσουβάλια ευχετήριες κάρτες τα Χριστούγεννα» μέχρι τη σημερινή μετάβαση στην ψηφιακή εποχή. «Πολλά δεν τα ξέρει ο κόσμος – κι ούτε είναι υποχρεωμένος» είπε με την εμπειρία δεκαετιών «στο πόδι», υπερασπιζόμενος τον ρόλο του ταχυδρόμου ως ανθρώπου-γέφυρα ανάμεσα σε υπηρεσίες και πολίτες.