Με αφορμή το σύνθημα «Free Palestine» που γράφτηκε στον τοίχο του παλιού του δημοτικού σχολείου στη Λήμνο, ο Στέλιος Ρόκκος προχώρησε σε μια μακροσκελή και συναισθηματικά φορτισμένη ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. Ο γνωστός τραγουδιστής εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση, αλλά και την οργή του για όσα συμβαίνουν στη Γάζα, επισημαίνοντας ότι ο πραγματικός βανδαλισμός είναι η καταστροφή της ανθρώπινης ζωής και όχι ένα σύνθημα στον τοίχο.

«Αυτό είναι το σχολείο που πήγα δημοτικό! Αυτή είναι η αυλή που έπαιζα μικρός με τα άλλα παιδάκια!», έγραψε χαρακτηριστικά. Όπως ανέφερε, το σχολείο παραμένει κλειστό τα τελευταία χρόνια λόγω έλλειψης μαθητών, κάτι που τον γεμίζει θλίψη κάθε φορά που περνά από μπροστά του. «Αποφεύγω να το κοιτάζω, είναι πολύ στενάχωρο να το βλέπω κλειστό», σημείωσε.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, το συναίσθημά του έχει αλλάξει. «Τον τελευταίο καιρό όμως το κοιτάζω γεμάτος περηφάνια γιατί κάποια “άγνωστα και ανήσυχα παιδιά” έγραψαν στον τοίχο του “Free Palestine!!!”», ανέφερε με έμφαση, υπογραμμίζοντας πως το συγκεκριμένο σύνθημα τον έκανε να αισθανθεί ξανά ζωντανή την παρουσία του σχολείου.

Ο Ρόκκος δεν δίστασε να καταφερθεί κατά εκείνων που έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την πράξη ως βανδαλισμό. Όπως ανέφερε, μια κάτοικος της περιοχής έγραψε δημόσια ότι το σύνθημα αποτελεί καταστροφή του σχολείου και πως δήθεν και οι συντοπίτες της είναι εξαγριωμένοι. «Κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση», ξεκαθάρισε, αφήνοντας αιχμές για την προσπάθεια κάποιων να εμφανίσουν το χωριό ενωμένο απέναντι σε μια πολιτική δήλωση αλληλεγγύης.

Με έντονο ύφος συνέχισε: «Εγώ προσωπικά εξαγριωμένος είμαι κάθε φορά που τη βλέπω μπροστά μου! Εξαγριωμένος είμαι με αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη, με αυτή τη γενοκτονία. Αυτό είναι βανδαλισμός! Το άλλο είναι αντίσταση. Αλλά πού να καταλάβει ένα φασιστάκι τι σημαίνει αντίσταση… Ήρεμα το λέω!».

Με την ανάρτησή του αυτή, ο Στέλιος Ρόκκος έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα για το πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος την έννοια του «βανδαλισμού», φέρνοντας στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ελευθερία έκφρασης, αλλά και για την ανάγκη η κοινωνία να μην παραμένει σιωπηλή απέναντι στη βία και την αδικία που εκτυλίσσεται στη Γάζα.