Μια ιδιαίτερη βραδιά αφιερωμένη στη Σαπφώ και τη διαχρονική δύναμη του ποιητικού λόγου πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10 Ιουλίου, στις 9 το βράδυ, στο Πάρκο Αγίας Ειρήνης στη Μυτιλήνη. Αφορμή αποτέλεσε η παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής της Μαρίας Βρανά-Παπάλα «Σαπφώ, Λόγος και Ποίηση», στο πλαίσιο της 5ης Έκθεσης Βιβλίου «Στράτης Μυριβήλης». 

Η εκδήλωση συγκέντρωσε φίλους της ποίησης, αναγνώστες και ανθρώπους του πολιτισμού, που βρέθηκαν στον υπαίθριο χώρο του πάρκου, κάτω από το φως της καλοκαιρινής πανσελήνου — της λεγόμενης «πανσελήνου του ελαφιού» — που φώτιζε διακριτικά τα λόγια και τις μουσικές της βραδιάς.

Η συγγραφέας παρουσίασε με απλότητα και ειλικρίνεια τη δουλειά της, μιλώντας για τη σχέση της με το έργο και τη μορφή της Σαπφούς. Το βιβλίο περιλαμβάνει δώδεκα ποιητικά κείμενα, το καθένα εμπνευσμένο από έναν διαφορετικό σταθμό της ζωής και της σκέψης της αρχαίας ποιήτριας: τη γέννηση, την επιθυμία, τη μοναξιά, τον θάνατο. Η ποίηση της Βρανά-Παπάλα λειτουργεί ως διάλογος με τη Σαπφώ, άλλοτε ως αναγνώριση και άλλοτε ως στοχασμός, με σεβασμό και προσωπικό τόνο.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, παρουσιάστηκαν έξι ποιήματα του βιβλίου μελοποιημένα από τον συνθέτη Αντώνη Σπούλο, τα οποία ερμήνευσαν ζωντανά επτά λυρικές φωνές από τη Λέσβο. Οι μουσικές στιγμές ήταν από τις πιο ξεχωριστές της βραδιάς. Οι ερμηνείες αναδείκνυαν τη λιτότητα και τον λυρισμό των στίχων, δημιουργώντας μια ήρεμη συγκίνηση στο ακροατήριο. Η μουσική του Αντώνη Σπούλου, προσεκτικά δεμένη με τον ποιητικό λόγο, κατάφερε να γεφυρώσει την αρχαία φωνή της Σαπφούς με τη σημερινή ευαισθησία.

Η έκδοση συνοδεύεται από δώδεκα σκίτσα της εικαστικού Ταξιαρχούλας Χριστιανού, που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή της ποιήτριας. Τα έργα προσθέτουν μια εικαστική διάσταση στο βιβλίο, ενισχύοντας τη σύνδεση λόγου και εικόνας.

Την επιμέλεια του βιβλίου υπογράφει ο φιλόλογος Τζάνος Στεφανέλλης, ενώ τον πρόλογο έχει γράψει ο δρ. Παναγιώτης Βερναδάκης (Πανεπιστήμιο Φρανκφούρτης), προσδίδοντας στο έργο και μια φιλολογική θεμελίωση.

Ήταν μια ήρεμη, γνήσια ποιητική συνάντηση, χωρίς στόμφο, με βαθιά προσήλωση στην ουσία της τέχνης και του λόγου. Η φωνή της Σαπφούς, μέσα από τα ποιήματα της Βρανά-Παπάλα και τη μουσική, φάνηκε να αιωρείται στον νυχτερινό αέρα, κάτω από το φως της πανσελήνου, θυμίζοντας πως η ποίηση μπορεί ακόμα να μας συγκινεί — αθόρυβα και ουσιαστικά.