Την συμπαράσταση της στους δύο εκπαιδευτικούς της ΕΛΜΕ Πειραιά που διώκονται για την συμμετοχή τους σε απεργία – αποχή εκφράζει με ψήφισμα της η ΕΛΜΕ Λήμνου.

Το ψήφισμα έχει ως εξής: «Στις 30/6 εκδικάζεται στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής η παραπομπή των συναδέλφων Σπύρου Πουλή και Νίκου Τζιανάκη, μετά από πειθαρχική διαδικασία που ξεκίνησε ο ΔΙΔΕ Πειραιά τον Οκτώβριο του 2022. Πρόκειται για τους δύο συναδέλφους, που τότε εκτελούσαν χρέη διευθυντή σχολικής μονάδας (3ο Γυμνάσιο Περάματος και 8ο Γυμνάσιο Πειραιά αντίστοιχα) και πήραν μέρος στην Απεργία-Αποχή που κήρυξε η ΕΛΜΕ Πειραιά από τον θεσμό των μεντόρων και των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου. Στα πλαίσια της νόμιμα προκηρυχθείσας απεργιακής κινητοποίησης, απείχαν από τα καθήκοντα που όριζε η σχετική εγκύκλιος και συνεπώς, όντας απεργοί, δεν όρισαν μέντορες και συντονιστές στη σχολική τους μονάδα.

Πρόκειται για μία από τις πρώτες προσπάθειες τότε της κυβέρνησης της ΝΔ, του ΥΠΑΙΘΑ και της ΔΙΔΕ Πειραιά να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση, να χτυπηθεί το απεργιακό δικαίωμα. Προσπάθεια τρομοκράτησης που τότε έπεσε στο κενό, καθώς ξεδιπλώθηκε ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης τόσο στον Πειραιά, όσο και πανελλαδικά, που στρίμωξε το ΔΙΔΕ Πειραιά, την κυβέρνηση και είχε φέρει ένα πρώτο θετικό αποτέλεσμα. Με βάση τις αντιδραστικές διατάξεις του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα (κάθε υπόθεση που παραπέμπεται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο δεν αναπέμπεται) ορίστηκε, 2,5 χρόνια μετά, η εκδίκαση της υπόθεσης στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής.

Αξίζει να σημειώσουμε πως η απεργία της ΕΛΜΕ Πειραιά ουδέποτε προσβλήθηκε νομικά. Με βάση αυτό, είναι απόλυτα νόμιμη, καθώς η μόνη αρχή που μπορεί να κρίνει για το νόμιμο ή το παράνομο μίας απεργιακής κινητοποίησης, είναι η δικαστική, χωρίς βέβαια να τρέφουμε αυταπάτες και για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός, πως το ΥΠΑΙΘΑ, προσέφυγε δικαστικά κατά της απόφασης της ΕΛΜΕ Πειραιά να κηρύξει στάση εργασίας από τις υποχρεωτικές υπερωρίες.

Οι αποφάσεις των όποιων Διοικητικών παραγόντων του ΥΠΑΙΘΑ, δηλαδή του εργοδότη μας, που από μόνοι τους, αποφαίνονται για τη νομιμότητα ή όχι μίας απεργιακής κινητοποίησης, πέρα από όλα τα άλλα, είναι και παράνομες και αντισυνταγματικές, ακόμα και με το σημερινό απεργοκτόνο, αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει. Οι συνάδελφοι ουδέποτε υπέπεσαν σε κάποιο υπηρεσιακό παράπτωμα, αλλά πήραν μέρος σε απεργιακή κινητοποίηση που κήρυξε με όλα τα τυπικά μέτρα το σωματείο τους.

Άλλωστε, ουδέποτε τούς στερήθηκε το δικαίωμα να θέσουν εκ νέου υποψηφιότητα στις κρίσεις των Διευθυντών Σχολικών Μονάδων, κάτι που δεν θα ήταν εφικτό, αν είχαν υποπέσει σε πειθαρχικό παράπτωμα.

Είναι ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση, στριμωγμένη από τον αγώνα των εκπαιδευτικών, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, έχει επιλέξει το δρόμο της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης, των πειθαρχικών, αλλά και της άρσης της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων (την ώρα που το 1/3 των εκπαιδευτικών είναι συμβασιούχοι και λείπουν εκπαιδευτικοί ακόμα και στο τέλος του σχολικού έτους). Οξύνουν την καταστολή και τον αυταρχισμό, την ώρα που δυναμώνει η αντιλαϊκή πολιτική της ακρίβειας, της φοροληστείας, η πολιτική που θεωρεί κόστος τα μέτρα ολοκληρωμένης προστασίας από φυσικές καταστροφές, της υποβάθμισης της υγείας, αλλά και της ενεργούς πολεμικής εμπλοκής της χώρας μας στα επικίνδυνα πολεμικά σενάρια που μακελεύουν τους λαούς για τα κέρδη των εφοπλιστών, των βιομηχάνων.

Καλούμε όλα τα εκπαιδευτικά σωματεία, την ΟΛΜΕ και τη ΔΟΕ, να στηρίξουν με κάθε τρόπο τους δύο διωκόμενους συναδέλφους μας».