Η δεύτερη ημέρα του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου με τίτλο “Η Τέχνη της Ξερολιθιάς – Το ανθρώπινο σύνορο ανάμεσα στη φύση και τον πολιτισμό” αποτέλεσε πεδίο γόνιμου διαλόγου ανάμεσα σε δύο φαινομενικά μακρινές αλλά ουσιαστικά συγγενείς κοινότητες: την Ανεμώτια της Λέσβου και τα Ανώγεια της Κρήτης.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η εισήγηση της Κοιν.Σ.Επ. Ηφαίστειο Ανεμώτιας, με τίτλο «Ξερολιθιά και κοινωνική καινοτομία: Βιώσιμα μονοπάτια ανάπτυξης στις ορεινές κοινότητες – Το παράδειγμα της Κοιν.Σ.Επ. Ηφαίστειο Ανεμώτιας», η οποία ανέδειξε έναν εναλλακτικό τρόπο ανάγνωσης και αξιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, συνδέοντας την παράδοση με τις ανάγκες του σήμερα.

Με αφετηρία την τέχνη της ξερολιθιάς — ενός στοιχείου άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που επί αιώνες καθορίζει το τοπίο και τον τρόπο ζωής σε πολλές περιοχές της Μεσογείου — η Ανεμώτια παρουσίασε ένα εγχείρημα κοινωνικής καινοτομίας, όπου η πέτρα γίνεται σύμβολο ανθεκτικότητας, συμμετοχής και δημιουργικής συνέχειας. Το παράδειγμα της Κοιν.Σ.Επ. Ηφαίστειο λειτουργεί όχι μόνο ως πρακτικό μοντέλο ανάπτυξης, αλλά και ως εργαλείο ενδυνάμωσης της τοπικής κοινωνίας μέσα από τη συνεργασία, τη γνώση, και τον σεβασμό στον τόπο.

Το κοινό άκουσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την «συνομιλία» της Ανεμώτιας με τα Ανώγεια — δύο ζωντανές ορεινές κοινότητες που, παρά τις γεωγραφικές τους αποστάσεις, συναντώνται σε κοινές προκλήσεις, κοινούς αγώνες και κυρίως κοινά οράματα. Οι δύο περιοχές, με ισχυρές ρίζες στην παράδοση και έντονη κοινωνική συνοχή, αναζητούν σύγχρονες διαδρομές ανάπτυξης, χωρίς να αποποιούνται τον χαρακτήρα και την ταυτότητά τους.

Το Συνέδριο ανέδειξε πως η ξερολιθιά δεν είναι μόνο τεχνική ή πολιτιστική αναφορά, αλλά και ένας τρόπος σκέψης, μια δομή σχέσης ανθρώπου–φύσης, και σήμερα περισσότερο από ποτέ, ένα εργαλείο κοινωνικής επανεκκίνησης και περιφερειακής αναγέννησης.