Σε σύμβολο αδιαφάνειας και διαχειριστικής ανεπάρκειας έχει μετατραπεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ, σύμφωνα με καυστικές δηλώσεις της Νέας Αριστεράς, που επιρρίπτει ευθύνες προσωπικά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και πέντε υπουργούς του.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οργανισμός που διαχειρίζεται περίπου 3 δισ. ευρώ ετησίως για αγροτικές ενισχύσεις, κατηγορείται πως έχει βυθιστεί σε κρίση, με την απόφαση της κυβέρνησης να τον εντάξει στην ΑΑΔΕ να θεωρείται παραδοχή αποτυχίας. Η δήλωση του υπουργού Κώστα Τσιάρα για «αρνητική εικόνα» και «αδυναμία προσαρμογής» του Οργανισμού, πυροδότησε την κριτική ότι πρόκειται για ομολογία αποτυχίας έπειτα από έξι χρόνια διακυβέρνησης.

Η Νέα Αριστερά υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταφέρει τις ευθύνες για την κατάρρευση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποσιωπώντας τις αποτυχημένες μεταρρυθμιστικές της προσπάθειες. «Ο ίδιος ο Υπουργός πρέπει να απαντήσει ποιος ευθύνεται για την κατάσταση του Οργανισμού», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον Λευτέρη Αυγενάκη, ο οποίος, σύμφωνα με την ανακοίνωση, παρενέβη προσωπικά για την εξέταση 16.000 φακέλων αγροτών, εκ των οποίων αποδεσμεύθηκαν και πληρώθηκαν 6.000 ΑΦΜ, παρακάμπτοντας διαδικασίες ελέγχου.

Η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς επικαλείται και τις δηλώσεις του τελευταίου προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο οποίος υποστήριξε ότι τα σοβαρότερα προβλήματα εμφανίστηκαν το 2022 και 2023, με κατάρρευση του πληροφοριακού συστήματος και «κομπίνες» που έπληξαν τη λειτουργία του οργανισμού.

Κατά την αξιωματική αντιπολίτευση, η απόφαση ενσωμάτωσης του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ αποδεικνύει την έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης και δεν συνιστά ουσιαστική μεταρρύθμιση, αλλά απόπειρα αποποίησης ευθυνών. Τονίζεται επίσης ότι η κατάργηση του Οργανισμού ενδέχεται να έχει συνέπειες και στην εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

«Αν η λύση της ΑΑΔΕ είναι το καλύτερο που σκέφτηκε η κυβέρνηση, τότε εκτός από ανίκανοι είναι και επικίνδυνοι», αναφέρεται. Η Νέα Αριστερά υποστηρίζει ότι η μεταφορά των αρμοδιοτήτων σε φορέα με διαφορετική αποστολή δεν διασφαλίζει ούτε τη διαφάνεια ούτε την αποτελεσματικότητα που επικαλείται η κυβέρνηση.

Τέλος, τίθεται το ερώτημα πώς παραμένει στη θέση του ένας υπουργός που ομολογεί την αποτυχία ενός οργανισμού υπό την εποπτεία του, ενώ γίνεται σύγκριση με διεθνή παραδείγματα, όπου τέτοιες παραδοχές συνοδεύονται συνήθως από παραίτηση και όχι από πανηγυρισμούς.