Η 9η Μαΐου έχει καθιερωθεί ιστορικά ως ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, σηματοδοτώντας το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη και την ήττα των δυνάμεων του φασιστικού Άξονα. Η ημερομηνία αυτή, που για την Ευρωπαϊκή Ένωση φέρει πλέον την ονομασία «Ημέρα της Ευρώπης», εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις για τη σημασία της, τη συμβολή των εμπλεκόμενων δυνάμεων αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο γράφεται και διαβάζεται η Ιστορία.
Με αφορμή τη φετινή επέτειο, το Παράρτημα Λέσβου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ προχώρησε σε ανακοίνωση με ιδιαίτερη αναφορά στον ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης, τις θυσίες των λαών και την ανάγκη ιστορικής μνήμης χωρίς παραχαράξεις.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης:

Μέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών η 9η Μάη, της μεγάλης νίκης κατά του φασιστικού ιμπεριαλιστικού «Άξονα» Γερμανίας - Ιαπωνίας - Ιταλίας και των συμμάχων τους, που έβαλε τέρμα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον πιο αιματηρό που γνώρισε η ανθρωπότητα. Οι νεκροί στη διάρκειά του έφτασαν τα 50 εκατομμύρια. Σ’ αυτήν τη νίκη συνέβαλαν όλες οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό. 

Όμως, για την πραγματοποίησή της, υπήρξε καθοριστικός ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση σήκωσε το κύριο βάρος του πολέμου. Είναι χαρακτηριστικό ότι και το καλοκαίρι του 1944, όταν στη δυτική Ευρώπη οι αμερικανοβρετανικές δυνάμεις αντιμετώπιζαν 75 γερμανικές μεραρχίες, ο Κόκκινος Στρατός είχε καθηλώσει 200 στο ανατολικό μέτωπο! Η ΕΣΣΔ είχε την καθοριστική συμβολή με τεράστιο κόστος.

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά: Οι νεκροί της ξεπέρασαν τα 20 εκατομμύρια, ανάμεσά τους το άνθος των κομμουνιστών, οι πιο νέες, ικανές και παραγωγικές ηλικίες. Αντίστοιχα, οι νεκροί της Βρετανίας έφτασαν τις 375 χιλιάδες και των ΗΠΑ τις 405 χιλιάδες. Οι ανθρώπινες θυσίες της ΕΣΣΔ, μαζί με τους ανάπηρους και τους τραυματισμένους, πλησίασαν τα 30 εκατομμύρια.

Τη δική τους σημαντική συμβολή στον 6χρονο πόλεμο (1939 - 1945) είχαν τα εθνικοαπελευθερωτικά και αντιφασιστικά κινήματα των καπιταλιστικών χωρών. Και σε αυτά ψυχή, οργανωτής και κύριος αιμοδότης ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Όπως ο Α΄, έτσι και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Αυτές οι αντιθέσεις οξύνθηκαν ακόμα περισσότερο εξαιτίας της ύπαρξης της Σοβιετικής Ένωσης, σε συνδυασμό με την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση (1929-1933).

Η μεγάλη οικονομική και στρατιωτική δύναμη της Γερμανίας αποκτήθηκε και χάρη στην ενίσχυση που της έδωσαν οι νικήτριες καπιταλιστικές δυνάμεις του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό να τη στρέψουν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Οικονομικοί γίγαντες των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Βρετανίας πρωταγωνίστησαν στην ενίσχυση της Γερμανίας και στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τη στήριξή τους στον Χίτλερ και στον Μουσολίνι, πέρα από τους επιχειρηματικούς ομίλους, προσέφεραν και η Καθολική Εκκλησία και σειρά σοσιαλδημοκρατικών, συντηρητικών και άλλων αστικών κομμάτων, ενώ, μετά τον πόλεμο, Γερμανοί εγκληματίες πολέμου στελέχωσαν το ΝΑΤΟ και μυστικές υπηρεσίες των λεγόμενων «δημοκρατικών» ιμπεριαλιστικών κρατών.

Τα ιμπεριαλιστικά «κέντρα» συγκαλύπτουν ότι οι άδικοι πόλεμοι ξεπηδούν από τη φλέβα του καπιταλιστικού συστήματος, ότι δεν οφείλονται σε κάποιους μανιακούς, όπως συχνά παρουσιάζουν τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι.

Οι πόλεμοι γίνονται, επειδή υπάρχει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις για το μοίρασμα των αγορών, για τη «διέξοδο» από τις οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού μέσα από τη χειρότερη μορφή καταστροφής των παραγωγικών δυνάμεων, τον πόλεμο. Ακόμα, με στόχο την αναδιάταξη στο συσχετισμό δυνάμεων των ιμπεριαλιστικών κρατών.

Δεν είναι μόνο οι δυνάμεις του «Άξονα», που διέπραξαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Είναι και οι κυβερνήσεις των λεγόμενων «δημοκρατικών» ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Από τα πιο χαρακτηριστικά εγκλήματα των ΗΠΑ - Βρετανίας ήταν ο βομβαρδισμός της Δρέσδης (13 προς 14 Φλεβάρη 1945), στη διάρκεια του οποίου η πόλη μεταμορφώθηκε σε σωρούς ερειπίων, χάθηκαν πάνω από 120.000 άνθρωποι και καταστράφηκε ανυπολόγιστης αξίας πολιτιστικός πλούτος. Κι αυτό, παρότι ο βομβαρδισμός της Δρέσδης δεν είχε στρατιωτική σημασία. Όμως, τα εργοστάσια της Γερμανίας, όπου οι ΗΠΑ είχαν επενδύσεις, παρέμειναν άθικτα.

Η επίσημη πλέον κρατική αντικομμουνιστική ιδεολογία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ ταυτίζει το φασισμό - ναζισμό με τον κομμουνισμό. Και προχωρά στην αναθεώρηση της Ιστορίας διαστρεβλώνοντάς την. Ακόμη και την 9η Μάη Μέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, η ΕΕ την έχει μετονομάσει Μέρα της Ευρώπης!!!

Ως ελάχιστη απόδοση τιμής, σε αυτήν την αθάνατη εποποιία της Σοβιετικής Ένωσης, οφείλουν όλοι όσοι τιμούν την Αντιφασιστική Νίκη, να καταδικάσουν τις άθλιες προσπάθειες αμαύρωσής της Σοβιετικής Ένωσης, του λαού της, του Κόκκινου Στρατού, που συνεχώς επιχειρούν φορείς και μηχανισμοί της αστικής τάξης, του καπιταλισμού.

Απέναντι στην παραχάραξη της Ιστορίας έχουν χρέος να βρεθούν η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, όλοι οι άνθρωποι που δεν την αποδέχονται, δεν αποδέχονται τον αντικομμουνισμό.

Όλοι αυτοί που γνωρίζουν ότι η γνώση της Ιστορίας και τα επιστημονικά συμπεράσματα που απορρέουν από αυτήν αποτελούν ουσιαστικά εφόδια για τη συνειδητοποίηση και τη νικηφόρα πάλη των λαών και των νέων ενάντια στη δικτατορία των μονοπωλίων και στη φρίκη των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Για να βάλουν οριστικό τέλος στη μήτρα που τους γεννά και το έδαφος που τους τρέφει.